Το Σάββατο 14 Μαρτίου το πρωί, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνας με την ευκαιρία της εορτής (εκ μεταθέσεως) του Οσίου Χριστοδούλου του εν Πάτμω.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στην Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γερόντισσα Χριστοδούλη καθώς και στον πατέρα Χριστόδουλο για την ονομαστική τους εορτή.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Τό κατ᾽ εἰκόνα τηρήσας ἀλώβητον … εἰς τό καθ᾽ ὁμοίωσιν ὡς δυνατόν ἀνελήλυθας».
Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καί τιμᾶ τή μνήμη τοῦ ὁσίου Βενεδίκτου, ἑνός ἀπό τούς θεμελιωτές τοῦ μοναχισμοῦ στή Δύση, ψάλλοντας πρός τιμήν του τό κοινό δοξαστικό τῶν ὁσίων καί θεοφόρων πατέρων πού προανέφερα.
Τό ἴδιο ὅμως δοξαστικό ὅρισε ἡ Ἐκκλησία μας νά ψάλλεται καί κατά τήν ἑορτή τῆς μνήμης ἑνός ἄλλου μεγάλου ὁσίου καί θεοφόρου πατρός, τοῦ ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, τόν ὁποῖο τιμοῦμε προεορτίως φέτος, ἐδῶ, στήν Ἱερά Μονή τῶν Ἁγίων Πάντων, ὅπως κάθε χρόνο.
Γιατί ὅμως ὁ ἱερός ὑμνογράφος, θέλοντας νά ἐγκωμιάσει τούς δύο ὁσίους πατέρες, κάνει μία ἀναδρομή στόν χρόνο καί μᾶς μεταφέρει στό γεγονός τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό, δηλώνοντας ἐξ ἀρχῆς ὅτι οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες μας ἐτήρησαν «τό κατ᾽ εἰκόνα … ἀλώβητον»;
Ἄς ἐπιστρέψουμε γιά λίγο σ᾽ αὐτή τή στιγμή πού περιγράφει ὁ προφήτης Μωυσῆς στό βιβλίο τῆς Γενέσεως καί μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν του. Τόν ἔπλασε, δηλαδή, σύμφωνα μέ τήν εἰκόνα του, σύμφωνα μέ τά πνευματικά χαρακτηριστικά καί τίς ἰδιότητες τοῦ θείου προσώπου, διότι ὁ Θεός ὡς πνεῦμα καί ὡς ἀπερίγραπτος δέν μπορεῖ νά ὁμοιάζει μέ κανένα ὑλικό καί κτιστό ὄν, ὅπως εἶναι ὁ ἄνθρωπος.
Ἔπλασε, λοιπόν, ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο κατ᾽ εἰκόνα του, δίδοντάς του τίς προϋποθέσεις καί τίς δυνατότητες γιά νά ἐκπληρώσει ἕνα σκοπό, γιά νά ὁμοιάσει τόν Δημιουργό του.
Δέν θά ἦταν ποτέ δυνατόν νά δημιουργήσει ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο χωρίς κανένα σκοπό στή ζωή του. Τοῦ ἔδωσε ὡς σκοπό νά προσπαθήσει νά τόν ὁμοιάσει, νά τόν πλησιάσει, ἀλλά τόν ἄφησε ἐλεύθερο νά προσπαθήσει ὅσο μποροῦσε καί ὅσο ἤθελε, ὅπως ἀκριβῶς μᾶς περιγράφει καί ὁ Κύριός μας στήν παραβολή τῶν ταλάντων.
Τό τί ἔκανε ὁ ἄνθρωπος εἶναι γνωστό σέ ὅλους μας. Ἀντί νά ἀγωνισθεῖ γιά νά ἐπιτύχει τήν ὁμοίωση μέ τόν Θεό, αὐτός παρέβη τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ νά μήν φάγει ἀπό τόν καρπό τοῦ δένδρου, κάνοντας συγχρόνως δύο ἀστοχίες, ἀφενός μή τηρώντας τήν ὑπακοή στόν Θεό καί ἀφετέρου καταπατώντας τήν ἐντολή τῆς ἐγκρατείας καί τῆς νηστείας. Ἔτσι, ἀντί νά προχωρήσει πρός τήν ὁμοίωση, ἀμαύρωσε τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, αἰσθάνθηκε τή γυμνότητά του καί, παραμένοντας ἀμετανόητος, ἐξέπεσε τοῦ παραδείσου.
Τό σφάλμα καί τό ἔλλειμμα τῶν πρωτοπλάστων ἀναπληρώνει ὁ μοναχός, ὅπως τό ἀναπλήρωσαν καί οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες, τούς ὁποίους τιμοῦμε, ὁ ὅσιος Χριστόδουλος καί ὁ ὅσιος Βενέδικτος. Διότι ἡ ζωή τοῦ μοναχοῦ βασίζεται καί ἔχει ὡς ἀκλόνητη προϋπόθεση τήν ὑπακοή καί τήν ἐγκράτεια. Ὑπακοή στόν Θεό καί στό θέλημά του, ἡ ὁποία πραγματώνεται μέ τήν ὑπακοή τοῦ μοναχοῦ στόν Γέροντα, στή Γερόντισσα, στόν ἡγούμενο καί τήν ἡγουμένη.
Ἡ ὑπακοή τήν ὁποία ἄσκησε ὁ ὅσιος Χριστόδουλος διά βίου καί τήν ὁποία δίδαξε στούς μαθητές του καί διδάσκει καί σέ ὅλους ἐμᾶς, εἶναι αὐτή πού τόν βοήθησε νά τηρήσει τό «κατ᾽ εἰκόνα ἀλώβητο», νά διατηρήσει δηλαδή τίς προϋποθέσεις πού τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός γιά νά προχωρήσει πρός τήν ὁμοίωσή του, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καί τόν κατ᾽ ἐξοχήν σκοπό τῆς μοναχικῆς ζωῆς.
Καί ἐάν ἡ ὑπακοή εἶναι ἡ μία προϋπόθεση, ἡ δεύτερη, ἡ ἐγκράτεια, σωματική καί ψυχική, εἶναι αὐτή πού βοηθᾶ τόν μοναχό, ὅπως βοήθησε καί τούς ὁσίους καί θεοφόρους πατέρες μας, γιατί ἀποτελεῖ ὅπλο κατά τῶν ποικίλων πειρασμῶν, μέ τούς ὁποίους ἐπιχειρεῖ ὁ πονηρός νά τόν παρασύρει, καί στήριγμα τῆς ὑπακοῆς.
Ὁ ἐγκρατής δέν δυσκολεύεται νά κάνει ὑπακοή, ἐφόσον ἐγκράτεια εἶναι καί ἡ ἐκκοπή τοῦ ἰδίου θελήματος, εἶναι αὐτή πού δίδει τή δυνατότητα στόν ἀγωνιστή νά προχωρᾶ πρός τήν ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ χωρίς νά σκαλώνει στά διάφορα ἐμπόδια, χωρίς νά παρασύρεται ἀπό τίς σειρῆνες τοῦ κόσμου καί τῶν παθῶν. Εἶναι αὐτή ἡ ὁποία τόν βοηθᾶ νά ἀσκήσει τή νηστεία, ὥστε ἀπαλλαγμένος ἀπό τά σωματικά καί ψυχικά βαρίδια νά ἀνέρχεται διά τῆς οὐρανοδρόμου κλίμακος τῶν ἀρετῶν πρός τόν Θεό, μέ τή χάρη πάντοτε καί τή βοήθειά του.
Αὐτές τίς ἀρετές, τῆς ὑπακοῆς καί τῆς ἐγκρατείας, μέ τίς ὁποῖες ἀνῆλθαν οἱ ὅσιοι καί θεοφόροι πατέρες μας, ἀνῆλθε ὁ ὅσιος Χριστόδουλος ὁ ἐν Πάτμῳ, τόν ὁποῖο τιμοῦμε σήμερα, ἄς προσπαθήσουμε νά μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς, ἔχοντας ὡς βοηθό ἰδιαιτέρως κατά τήν περίοδο αὐτή καί τή νηστεία, γιά νά ἀξιωθοῦμε διά τῶν πρεσβειῶν του νά βαδίσουμε στά ἴχνη του καί νά ἐκπληρώσουμε τόν προορισμό τῆς ζωῆς μας καί τόν σκοπό τῆς ἀφιερώσεώς μας στόν Θεό, ὥστε νά μᾶς χαρίσει ὁ Θεός «ἅ ἡτοίμασε τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν».
Ἰδιαιτέρως τό εὔχομαι ταπεινά, πατρικά καί ἀπό καρδίας στόν π. Χριστόδουλο καί στή Γερόντισσα Χριστοδούλη, πού φέρουν τό ὄνομα τοῦ ὁσίου Χριστοδούλου, ὥστε νά ἀποτελεῖ καί ἐκείνη πρότυπο γιά ὅλες τίς ἀδελφές μέ τή χάρη τοῦ προστάτου της ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, τόν ὁποῖο τόσο εὐλαβεῖται καί ἐκείνη καί ὅλη ἡ Ἀδελφότητα.
Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή καί τή χάρη τῶν ὁσίων πατέρων καί ἰδιαιτέρως τοῦ ὁσίου Χριστοδούλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἀπό τούς προστάτες τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
