Halastra Eleftheria 2022 1

Το Σάββατο 22 Οκτωβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Νεομαρτύρων Αθανασίου και Ιωάννου των Κουλακιωτών στη Χαλάστρα.

 

Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία για την 110η επέτειο της απελευθερώσεως της πόλεως από τον τουρκικό ζυγό παρουσία τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών, ενώ ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στο ηρώο της πόλεως.

 

Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε: Ἡμέρα χαρμόσυνη γιά τήν ἱστο­ρική Κουλακιά, τή Χαλάστρα, πού τιμᾶ σήμερα τά Ἐλευθέριά της. Ἡμέρα χαρμόσυνη, τήν ὁποία ὀφείλουμε σέ πολλούς, σέ ἀμέ­τρητους προγόνους μας πού ἀγω­νίσθηκαν μέχρι νά φθάσει αὐτή ἡ ἡμέρα, τήν ὁποία ἀπό τήν πρώτη ἡμέρα τῆς ὑποδουλώσεως στούς Τούρκους προσδοκοῦσαν οἱ πατέ­ρες μας.

Πεντακόσια χρόνια σκλαβιᾶς καί καταπιέσεως, πεντακόσια χρόνια στά ὁποῖα δέν μποροῦσαν νά λατρεύ­σουν ἐλεύθερα τόν Χριστό, δέν μποροῦσαν νά διδαχθοῦν τή γλώσσα καί τήν ἱστορία τοῦ Ἔθνους, δέν μποροῦσαν νά κυκλο­φο­ροῦν χωρίς τόν φόβο τοῦ βαρβά­ρου κατακτητοῦ. Καί ὅμως οἱ Κουλακιῶτες δέν πτοήθηκαν, δέν ἀπογοητεύθηκαν, δέν ἀλλαξοπί­στη­σαν. Ἔμειναν σταθεροί στήν πίστη τους, ἔστω καί ἄν κάποιοι, ὅπως οἱ δύο νεομάρτυρες πο­λιοῦ­χοι τῆς Χαλάστρας, ὁ ἅγιος Ἀθα­νάσιος καί ὁ ἅγιος Ἰωάννης οἱ Κουλακιῶτες, ὁδηγήθηκαν στό μαρ­τύριο καί ἔδωσαν τή ζωή τους γιά νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους καί μαζί μέ αὐτήν καί τήν ἐθνική τους ταυτότητα.

Ἔμειναν σταθεροί στήν προσπά­θειά τους νά μήν ξεχάσουν τή γλώσ­σα καί τίς παραδόσεις τους καί ἀγωνίσθηκαν γι᾽ αὐτό, ἔχοντας ὡς καθοδηγητή καί ἐμπνευστή τόν λόγιο Ἐπίσκοπο Καμπανίας Θεόφι­λο.

Ἀγωνίσθηκαν καί ἔχυσαν καί αὐ­τοί τό αἷμα τους γιά τήν ἐλευθερία στά χρόνια τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶ­νος, τούς ἥρωες τοῦ ὁποίου τιμή­σαμε τήν περασμένη Κυριακή, λίγα χρόνια πρίν νά σημάνουν καί γι᾽αὐ­τούς οἱ χαρμόσυνες καμπάνες τῆς ἐλευθερίας.

Καί ὅταν ἄκουσαν ὅτι ὁ Ἑλληνι­κός στρατός προελαύνοντας νικη­φό­ρα ἐλευθέρωνε τή Νάουσα, τή Βέροια, τήν Ἔδεσσα, τά Γιαννιτσά καί κατευθυνόταν πρός τή Θεσσα­λο­νίκη, προσευχόταν οἱ πατέρες μας νά προλάβει νά φθάσει μέχρις ἐκεῖ, γιά νά μήν προλάβουν καί μποῦν πρῶτοι οἱ Βούλγαροι.

Δέν περιορίσθηκαν ὅμως μόνο στήν προσευχή, ἔσπευσαν νά βοη­θήσουν τόν Ἑλληνικό στρατό νά ἐπιτύχει τόν στόχο του καί νά ἐλευ­θερώσει τή Μακεδονία.

Ἔσπευ­σαν νά προσθέσουν καί τή δική τους θυσία στίς τόσες θυσίες τῶν πατέρων καί προγόνων τους γιά τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος. Συγκέντρωσαν ὅ,τι ξύλα εἶχαν στά σπίτια τους, πόρτες, παράθυρα, κά­γκελα, δοκάρια καί τά ἕνωσαν μέ πρωτοβουλία καί ἔμπνευση τοῦ συμπολίτη σας Γεωργίου Νταλι­γκά­ρη, γιά νά κατασκευάσουν μιά πρόχειρη πλωτή γέφυρα, προκει­μέ­νου νά περάσει ὁ Ἑλληνικός στρατός τόν ποταμό Ἀξιό καί νά φθάσει στή Θεσσαλονίκη, καθώς τήν κανονική γέφυρα εἶχαν φρο­ντίσει νά τήν καταστρέψουν οἱ ἐχθροί.

Καί ὅταν ὁ σκοπός τους ἐπέτυχε, καί ὅταν εἶδαν τόν Ἑλληνικό στρα­τό νά περνᾶ τόν Ἀξιό μέ κατεύ­θυνση πρός τή Θεσσαλονίκη, τότε ἔσπευσαν νά πανηγυρίσουν τήν ἐλευθερία καί νά εὐχαριστήσουν τόν Θεό καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο πού τούς τήν χάρισε.

Αὐτό κάναμε καί ἐμεῖς σήμερα, 110 χρό­νια μετά ἀπό ἐκείνη τή μεγάλη καί χαρμόσυνη ἡμέρα. Ἤλθαμε, ἐδῶ στόν ἱερό ναό τόν ἀφιερωμένο στούς ἁγίους συμπο­λί­τες μας Νεομάρτυρες, γιά νά δο­ξά­σουμε καί νά εὐχαριστήσουμε τόν Θεό, γιατί μᾶς χάρισε τό πολυ­τιμότερο ἀγαθό γιά τόν ἄνθρωπο, μᾶς χάρισε τήν ἐλευθερία, ἀπαλ­λάσ­σοντάς μας ἀπό τόν φοβερό τουρκικό ζυγό.

Ἤλθαμε ὅμως γιά νά τιμήσουμε καί τούς προγόνους μας, αὐτούς πού ἀγωνίσθηκαν μέ κάθε τρόπο εἴτε στά πεδία τῶν μαχῶν εἴτε στά μετόπισθεν ἀλλά καί ὅσους ἔχυσαν τό αἷμα τους, στηρίζοντας τούς προ­γόνους μας, γιά νά διατηρή­σουν τήν ἐθνική τους αὐτοσυνει­δη­σία καί ταυτότητα, καί γιά νά μήν σβύσει μέσα τους ὁ πόθος γιά τήν ἐλευθερία, ἔτσι ὥστε νά φθάσει ἡ ποθητή ἡμέρα τῆς ἀπελευθερώ­σεως καί νά μποροῦμε καί ἐμεῖς σήμερα νά ἀπολαμβάνουμε τή ζωή μας ἐλεύθεροι.

Ὅμως δέν θά πρέπει νά θυμό­μα­στε τούς πατέρες μας καί ἐκείνους πού θυσιάσθηκαν γιά τήν ἀπελευ­θέρωση τῆς Μακεδονίας μας μόνο σήμερα, μόνο μία φορά τόν χρόνο, καί μάλιστα χωρίς νά συνειδητο­ποιοῦμε καί νά ἀναγνωρίζουμε τό μέγεθος τῆς προσφορᾶς τους καί τό μεγαλεῖο τῆς θυσίας τους.

Θά πρέπει νά τούς θυμόμαστε πάντοτε, γιατί τό δῶρο τῆς ἐλευθε­ρίας πού μᾶς χάρισαν εἶναι ἕνα δῶρο ἀκριβό καί πολύτιμο, γιά τό ὁποῖο, ἐμεῖς πού τό παραλάβαμε, χωρίς νά κοπιάσουμε, ἔχουμε εὐ­θύ­νη καί χρέος νά τό διατηρή­σουμε, νά τό ἀναδείξουμε, νά τό ἀξιοποιήσουμε.

Γιατί ἡ ἐλευθερία μόνο τότε ἔχει νόημα, ὅταν ὅσοι τήν ἔχουν ἐργά­ζονται ἔργα ἀντάξιά της, ἀντάξια τῆς ἱστορίας καί τῆς θυσίας αὐτῶν πού ἀγωνίσθηκαν, καί ὄχι ὅταν ἁπλῶς τήν ἀπολαμβάνουν, χωρίς νά συνειδητοποιοῦν τή σημασία της. Ἔχει ἀξία, ὅταν ἐργάζονται ἑνωμένοι χωρίς διχόνοιες καί ἔρι­δες, γιά νά ἐπιτύχουν μεγάλους στό­χους γιά χάρη τῆς πατρίδος, στή μνήμη αὐτῶν πού θυσιάσθηκαν, γιά νά εἴμαστε ἐμεῖς ἐλεύθεροι.

Ἄς φανοῦμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς ἀντάξιοι αὐτῆς τῆς θυσίας καί τῆς ἐλευθερίας μας.

 

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

 

image.jpeg