Την Τρίτη 9 Ιουνίου το απόγευμα στον Εσπερινό και την καθιερωμένη Παράκληση στον Ιερό Ναό Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυξε και τον θείο Λόγο..
Στο τέλος του Παρακλητικού Κανόνος ο Ποιμενάρχης μας κ. Παντελεήμων τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του κ. Χρήστου Ζερδαλή, πρωτοψάλτου της Ενορίας Αγίας Παρασκευής Βεροίας και του έδωσε το μοναχικό όνομα Αιμιλιανός, προς τιμήν του μακαριστού γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου.
Τον νέο μοναχό προσήγαγε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας Αρχιμ. Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.
Την Πέμπτη 11 κατά το πολυαρχιερατικό συλλείτουργο της κυρίας πανηγύρεως του Αγίου Λουκά θα γίνει και η εις διάκονον χειροτονία του μοναχού Αιμιλιανού.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
Προπαραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ μεγάλου καί θαυματουργοῦ ἁγίου μας, τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ, καί ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ του λειψάνου καί τῆς σεπτῆς καί χαριτοβρύτου εἰκόνος τῆς Παναγίας τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν, τήν ὁποία ὑποδεχθήκαμε πρίν ἀπό δύο ἡμέρες μέ χαρά καί συγκίνηση, ψάλαμε τήν Παράκληση τοῦ ἁγίου Λουκᾶ.
Μέσα σέ αὐτό τό κλίμα τῆς πνευματικῆς χαρᾶς πού μᾶς προσφέρει ἡ παρουσία τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας μας ἀλλά καί ἡ ἐγγίζουσα ἑορτή τοῦ ἁγίου Λουκᾶ ζοῦμε σήμερα καί μία ἄλλη μεγάλη πνευματική χαρά καί συγκίνηση στήν Ἱερά μας Μονή, καθώς τελέσαμε τήν κουρά ἑνός νέου μοναχοῦ, ἑνός νέου ἀνθρώπου πού ἀποφάσισε νά ἀφιερώσει τή ζωή του στόν Θεό καί νά ἀγωνισθεῖ κάτω ἀπό τή σκέπη καί τήν προστασία τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῆς ἐφόρου καί προστάτιδος τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, ἀλλά καί τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἡ παρουσία τοῦ ὁποίου εἶναι ζωντανή στόν τόπο αὐτό καί στή ζωή τῶν πατέρων τῆς Ἱερᾶς Ἀδελφότητος.
Μέ αὐτή τή ζωή, τήν ὁποία γνώρισες ἀπό κοντά τό τελευταῖο διάστημα, ἀποφάσισες νά συνδέσεις τή ζωή σου. Καί ἡ ἀπόφασή σου εἶναι βέβαια προσωπική, γιατί ὁ καθένας μπορεῖ καί πρέπει νά ἀποφασίζει γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά δέν εἶναι τυχαία ἤ ἐπιπόλαιη. Εἶναι στό βάθος της κλήση τοῦ Χριστοῦ, στήν ὁποία ἀνταποκρίθηκες μέ προθυμία καί διάθεση ὑπακοῆς, κάνοντας ἔτσι πρῶτο βῆμα στή μοναχική ζωή, ἡ ὁποία εἶναι ζωή ὑπακοῆς.
Κάποιοι θεωροῦν τήν ὑπακοή ὡς δέσμευση καί περιορισμό τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως αὐτό δέν ἰσχύει γιά τή μοναχική ζωή, σκοπός τῆς ὁποίας εἶναι ἡ συμπόρευση καί ἡ ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό.
Γιά τόν μοναχό, λοιπόν, ἡ ὑπακοή δέν εἶναι δέσμευση, ἀλλά ἀπελευθέρωση, ὅπως γράφει ὁ μακαριστός Γέρων Αἰμιλιανός, καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας, καί ἕνας ἀπό τούς ἀναμορφωτές τοῦ συγχρόνου κοινοβιακοῦ καί Ἁγιορειτικοῦ Μοναχισμοῦ καί ὄχι μόνο, μιᾶς φωτεινῆς καί ἁγιασμένης μορφῆς, πού ἄφησε ἰσχυρό ἀποτύπωμα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί πρός τιμήν τοῦ ὁποίου σοῦ ἔδωσα κατά τή μοναχική σου κουρά τό ὄνομα Αἰμιλιανός.
Εἶναι ἀπελευθέρωση ἡ ὑπακοή, γιατί σέ ἀπελευθερώνει ἀπό ὅ,τι δέν σέ ἀφήνει νά ἀφιερωθεῖς ἀπόλυτα στόν Θεό καί νά ἀπολαύσεις τήν ἀγάπη του καί τήν κοινωνία μαζί του.
Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί σέ ἐλευθερώνει ἀπό λογισμούς πού ἀπασχολοῦν τόν νοῦ τήν ὥρα τῆς προσευχῆς καί σοῦ στεροῦν τή χαρά τῆς ἀδιατάρακτης συνομιλίας μέ τόν Θεό.
Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί σέ ἀπαλλάσσει ἀπό μέριμνες, ἀπό προβλήματα καί θλίψεις, γιατί ὅλα αὐτά τά ἀναθέτεις στόν Θεό μέσω τοῦ Γέροντός σου.
Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί δέν χρειάζεται νά ἀνησυχεῖς ἄν βαδίζεις ὀρθά, γιατί γνωρίζεις ὅτι πορεύεσαι τήν ὁδό τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ.
Εἶναι ἀπελευθέρωση, γιατί ἡ ὑπακοή σέ ἀπαλλάσει ἀπό ὅλα ὅσα ρυπαίνουν τήν καρδιά καί μολύνουν τήν ψυχή καί ἐμποδίζουν τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἐνοικήσει σ᾽ αὐτήν, ἀλλά καί καθαρίζει τήν καρδιά σου, ὥστε νά μπορεῖς νά προσέρχεσαι στό ἱερό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί νά κοινωνεῖς «ἐν καθαρῷ τῷ μαρτυρίῳ τῆς συνειδήσεως» Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ ἀλλά καί νά ἐντρυφᾶς στήν καθαρά προσευχή, ἡ ὁποία ἑνώνει τόν ἄνθρωπο μέ τόν Θεό καί τόν καθιστᾶ μέτοχο τῆς θείας Χάριτος, ὅπως ἔλεγε καί πάλι ὁ Γέρων Αἰμιλιανός.
Ὅλα αὐτά εἶχες τήν εὐκαιρία νά τά ἀκούσεις καί ἀπό τόν ἐπί πολλά χρόνια πνευματικό σου, τόν μακαριστό καθηγούμενο τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς Γέροντα Παντελεήμονα Κορφιωτάκη, μέ τόν ὁποῖο συνεδέθης ἀπό παιδί καί σύ καί ἡ εὐσεβής οἰκογένειά σου, ἡ ὁποία καί σέ ὁδήγησε κοντά στόν Θεό καί τήν Ἐκκλησία. Ἀλλά καί ὅταν ἐκεῖνος δέν εἶχε πλέον τίς δυνάμεις λόγω ὑγείας, ἄκουσες καί πάλι ἀπό τόν πνευματικό σου, τόν π. Μύρωνα Σιμωνοπετρίτη, ὅλα ὅσα ἐδίδασκε ὁ Γέρων Αἰμιλιανός καί, πιστεύω, ὅτι θά τά δεῖς νά πραγματώνονται στή νέα σου ζωή ὡς μοναχός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναγίας Δοβρᾶ.
Ἄλλωστε ἡ ἀπό σήμερα ἰδιαιτέρα προστάτις σου, ἡ Κυρία Θεοτόκος ἀποτελεῖ γιά κάθε πιστό καί πολύ περισσότερο γιά κάθε μοναχό πρότυπο ὑπακοῆς, διότι Ἐκείνη ἐσφράγισε τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της μέ μία μόνο φράση: «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου». Καί ἔτσι ἀξιώθηκε πολλῶν καί ἀνεκφράστων δωρεῶν.
Τή δική της ὑπακοή εὔχομαι πατρικά καί ἀπό καρδίας νά μιμηθεῖς, ὥστε ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία της νά σέ συνοδεύουν καί νά σέ ἐνισχύουν στόν ἀγώνα τῆς μοναχικῆς πολιτείας, μαζί μέ τίς εὐχές καί τίς πρεσβεῖες τοῦ ἁγίου Λουκᾶ καί ὅλων τῶν ἁγίων προστατῶν τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς καί ἰδιαιτέρως τοῦ ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου καί τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Αἰμιλιανοῦ, ἀλλά καί μέ τίς εὐχές καί τή συμπαράσταση τόσο τή δική μου, ὅσο καί τοῦ Θεοφιλεστάτου Καθηγουμένου, τοῦ Ἁγίου Δομενίκου κ. Ἀθηναγόρα, τῶν πατέρων τῆς Μονῆς μας καί τῶν συμπροσευχομένων πατέρων, τῶν γονέων καί τῶν ἀδελφῶν σου, τῶν οἰκείων καί τῶν φίλων σου, καί ὅλων ὅσων σοῦ συμπαρίστανται σήμερα στήν ἀρχή τῆς νέας σου ζωῆς καί εὔχονται γιά σένα.
Καί εὔχομαι νά ἀξιωθεῖς νά εὐαρεστήσεις τόν Θεό καί νά γίνεις μέτοχος τῶν δωρεῶν τῆς χάριτός του..
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
