TEXT_SIZE
Διαφήμιση

orthodox links here:

Η κίνηση του σεβασμιωτάτου

Διαφήμιση

Αναζήτηση

με παρρησία...

Διαφήμιση

πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τεύχη του «Παύλειου Λόγου» τώρα

Διαφήμιση
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 4117842

ΚΒ΄Παύλεια: «Άγιος Κλήμης Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος: η δράση και η τιμή του». Ημερίδα Ιερέων στη Βέροια. (φωτο)

PDFΕκτύπωσηE-mail

Την Πέμπτη 23 Ιουνίου στο πλαίσιο των ΚΒ΄Παυλείων πραγματοποιήθηκε στο Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο Βεροίας η καθιερωμένη Ημερίδα για τους Ιερείς της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, ναούσης και Καμπανίας, που φέτος είχε ως θέμα: «Άγιος Κλήμης Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος: η δράση και η τιμή του», με την ευκαιρία συμπληρώσεως φέτος 1100 χρόνων από της κοιμήσεώς του.

Η εισαγωγική ομιλία έγινε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονα, ενώ στη συνέχεια έγιναν εισηγήσεις από: α) τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Στοβίων κ. Δαβίδ, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Κλήμης Αχρίδος, άγιος της οικουμένης, άγιος της ρωμηοσύνης», β) τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Εδέσσης κ. Ιωήλ, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Άγιος Κλήμης Αχρίδος, νέα υμνογραφήματα» και γ) ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτεως Βεροίας αρχιμ. Πορφύριο Μπατσαρά, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Ο Ημαθιώτης φωτιστής των Βαλκανίων και η τιμή του στην Ιερά Μητρόπολή μας».

Τροπάρια του Αγίου έψαλε η αδελφότητα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας.

Εναρκτήρια εισήγηση του Σεβασμιωτάτου

Μία πό τίς τρες σημαντικές πετείους, οἱ ὁποες σηματοδοτον καί πλουτίζουν μέ τό νόημα καί τό περιεχόμενό τους τό τρέχον τος στήν ερά Μητρόπολή μας, εναι καί ἡ ἐπέτειος τς συμπληρώσεως 1100 τν πό τς κοιμήσεως τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, ρχιεπισκόπου χρίδος, το θαυματουργοῦ.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας χει τή μεγάλη ελογία νά φυλάσσει ς πολύτιμο κειμήλιο καί πηγή κενώτου χάριτος τή σεπτή κάρα τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, μαθητο καί διαδόχου τν γίων αταδέλφων Κυρίλλου καί Μεθοδίου τν Θεσσαλονικέων καί φωτιστν τν Σλάβων στήν ερά Μονή Τιμίου Προδρόμου τς Σκήτης τς Βεροίας, γι ατό καί θελήσαμε νά τιμήσουμε τόν γιο Κλήμεντα καί μέ τήν φιέρωση μις μερίδος στό πλαίσιο τν ΚΒ´ Παυλείων. Θεωρήσαμε μάλιστα τι δέν πάρχει καταλληλότερος συνδυασμός πό ατόν, πό τό νά συνδυάσουμε, δηλαδή, τήν μερίδα πρός τιμήν τοῦ ἁγίου εράρχου μέ τήν καθιερωμένη μερίδα τν ερέων ἡ ὁποία πραγματοποιεται κατά παράδοση στήν ερά Μητρόπολή μας στό πλαίσιο τν Παυλείων, καθώς ἡ ἐντρύφηση ες τόν βίο, τό ργο καί τή δράση τοῦ ἱεράρχου διά τν εσηγήσεων τς μερίδος χει πολλά νά προσφέρει σέ λους μας καί πολλά νά μς διδάξει.

Οἱ ἱεροί μνογράφοι τς κκλησίας μας γκωμιάζουν συχνά τούς γίουςς «πολυέδρους δάμαντας». χαρακτηρισμός ατός ρμόζει πολύτως καί στόν τιμώμενογιο Κλήμεντα, ρχιεπίσκοπο χρίδος. Μία «δρα», μία πλευρά, το πνευματικο ατοῦ ἀδάμαντος θά θελα νά παρουσιάσω στήν ρχή τς μερίδος μας. πλευρά ατή εναι τό εραποστολικό τουργο.

εθύνη τς εραποστολς, τς διαδόσεως, δηλαδή, το εαγγελικο μηνύματος, προκύπτει πό τήν ντολή το Χριστο πρός τούς μαθητές του κατά τήν μέρα τς ναλήψεώς του. προτροπή «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά θνη, βαπτίζοντες ατούς ες τό νομα το Πατρός καί το Υο καί τοῦ ἁγίου Πνεύματος» δέν φορ μόνο τούς μαθητές καί ποστόλους του, φορ καί τούς δι ατν πιστεύοντας, λους δηλαδή τούς χριστιανούς.

Καί δέν θά μποροσε νά συμβαίνει διαφορετικά, φόσον Χριστός συστήνει καί στόν θεραπευθέντα δαιμονισμένο τν Γαδαρηνν «πόστρεφε ες τόν οκον σου καί διηγοῦ ὅσα ποίησέ σοι Θεός», καθιστντας τον καί ατόν κήρυκα καί εραπόστολό του.

Τό εραποστολικό, λοιπόν, στοιχεο τς ζως καί τς προσωπικότητος τοῦ ἁγίου Κλήμεντος δέν εναι κάτι τό ποο δέν μς φορᾶ ἤ δέν χει σχέση μέ τή δική μας διακονία, πειδή ζομε καί διακονομε σέ μία χώρα στήν ποία εαγγελικός λόγος χει κηρυχθε πρίν πό 20 αἰῶνες.

Τό εραποστολικό στοιχεο εναι θεμελιδες στοιχεο τς κκλησιαστικς μας διακονίας λλά καί τς ν Χριστ ζως μας, γεγονός τό ποο τονίζει καί πρωτοκορυφαος πόστολος Παλος γράφοντας πρός τούς Κορινθίους: «άν γάρ εαγγελίζωμαι, οκ στι μοι καύχημα· νάγκη πίκειται· οαί γάρ μοι στιν άν μή εαγγελίζωμαι».

Ατή τήν νάγκη το εαγγελισμο τν νθρώπων διακόνησε καί ὁ ἅγιος Κλήμης τόσο στήν πρώτη περίοδο τς ζως του, ταν ταν μαθητής τν γίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, σο καί στή συνέχεια, μετά τήν κοίμησή τους, ταν εχε ὁ ἴδιος τήν εθύνη το μεγάλου ργου τοῦ ἐκχριστιανισμο διαφόρων σλαβικν φύλων.

άν ξετάσουμε λόκληρη ατή τή μακρά καί πίπονη διαδρομή του, μπορομε νά διακρίνουμε τρία χαρακτηριστικά πού θά πρέπει νά χουμε καί μες πόψη μας.

Τό πρτο χαρακτηριστικό τς εραποστολικς του δράσεως εναι ἡ ὑπακοή στήν κκλησία.

Ὁ ἅγιος Κλήμης ντάσσεται ξ ρχς στήν εραποστολική μάδα τν γίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου καί στηρίζει τό ργο τοῦ ἐκχριστιανισμο τς Μεγάλης Μοραβίας βελτιώνοντας τό Κυριλλικό λφάβητο, τό ποο εχε πινοήσει ὁ ἅγιος Κύριλλος, δίνοντας γραπτή μορφή στή γλώσσα τν Σλαβικν λαν καί στή συνέχεια μεταφράζοντας τήν γία Γραφή καί τά λειτουργικά κείμενα στή γλώσσα τους. ργάζεται σιωπηλά καί κούραστα καί στίς εκολες καί στίς δύσκολες στιγμές τοῦ ἱεραποστολικο τους ργου, καί κυρίως μέ φοσίωση πρός τόν γιο Μεθόδιο, ὁ ὁποος μετά τήν κοίμηση τοῦ ἀδελφο του, τοῦ ἁγίου Κυρίλλου, εχε ναλάβει τήν εθύνη τς λοκληρώσεως τς ποστολς. Καί εναι τόσο μεγάλη ἡ ἀφοσίωσή του στόν γιο Μεθόδιο καί ἡ ὑπακοή του στήν κκλησία, στε δέχεται μέ ταπείνωση τήν πόφαση το πνευματικο του πατρός, τοῦ ἁγίου Μεθοδίου, νά ποδείξει ς διάδοχό του στή θέση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Μοραβίας χι τόν διο, πού πως προκύπτει πό τόν Βίο του, ὁ ὁποος ποδίδεται στόν Θεοφύλακτο ρχιεπίσκοπο χρίδας, λλά ναν λλο μαθητή του, τόν γιο Γόρασδο.

πρόνοια το Θεοῦ ὅμως τοῦ ἐπιφυλάσσει μία λλη διακονία καί μία λλη ποστολή στόν γιο Κλήμεντα τήν ποία θά πραγματοποιήσει μέ τή συμβολή του στόν κχριστιανισμό τν Βουλγάρων καί τήν νάδειξή του σέ ρχιεπίσκοπο χρίδας.

Τό δεύτερο χαρακτηριστικό τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου τοῦ ἁγίου Κλήμεντος εναι ἡ ὑπομονή του στούς διωγμούς πού ντιμετώπισε. Ἡ ἀποστολή τν γίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου καί τν μαθητν τους στή Μοραβία, πό τήν ποία ρχισε ὁ ἐκχριστιανισμός τν Σλάβων, δέν ταν μία εκολη πόθεση. Διότι μπορεῖ  ὁ ἡγεμόνας τς Μοραβίας Ρατισλάβος νά εχε σπασθε τόν χριστιανισμό καί νά εχε ζητήσει πό τόν πατριάρχη Φώτιο νά το στείλει εραποστόλους γιά νά κηρύξουν τό εαγγέλιο καί στό λαό του, λλά Μοραβία ταν μία κτεταμένη χώρα στήν ποία οἱ ἅγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος, πως καί ο μαθητές τους, εχαν νά ντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα τόσο πό τούς κατά τόπους γεμόνες σο καί πό τούς κληρικούς τς κκλησίας τς Ρώμης, οἱ ὁποοι παρότι δέν εχε συμβεῖ ἀκόμη τό σχίσμα μεταξύ νατολς καί Δύσεως, βλεπαν μέ πιφύλαξη καί καχυποψία τήν παρουσία βυζαντινν εραποστόλων στήν κεντρική Ερώπη καί ντιτίθεντο στή χρήση τς σλαβικς, μις θνικς δηλαδή γλώσσας, στή λειτουργία ντί τς λατινικς, τήν ποία θεωροσαν μαζί μέ τήν λληνική καί τήν βραϊκή ς μία πό τίς «πιτρεπόμενες» γλσσες τς θείας λατρείας.

Ο διώξεις καί ο ταλαιπωρίες πολλές καί πρίν πό τήν κοίμηση το διδασκάλου του γίου Μεθοδίου, λλά καί στή συνέχεια, ταν ὁ ἅγιος Κλήμης καί οἱ ἄλλοι μαθητές τν γίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, νέλαβαν νά συνεχίσουν τό ργο τους τόσο στή Μεγάλη Μοραβία σο καί στή Βουλγαρία. Εχαν πάντοτε μως κατά νο τόν λόγο το Κυρίου «εἰ ἐμέ δίωξαν καί μς διώξουσι, ε τόν λόγον μου τήρησαν καί τόν μέτερον τηρήσουσι».

Καί ταν πολλοί ατοί πού τούς δίωξαν, πειδή κήρυτταν τόν λόγο το Θεο καί πειδή κπροσωποσαν τήν ρθή πίστη καί τήν ρθή κκλησιαστική πράξη, στε θά μπορούσαμε νά παναλάβουμε καί γιά τόν γιο Κλήμεντα τούς λόγους μέ τούς ποίους περιγράφει ὁ ἀπόστολος Παλος τά δικά του δεινά καί τίς δικές του ταλαιπωρίες καί φυλακίσεις χάριν το εαγγελίου: «κινδύνοις ποταμν, κινδύνοις ληστν, … κινδύνοις ξ θνν, κινδύνοις ν πόλει, … κινδύνοις ν ψευδαδέλφοις, κόπ καί μόχθῳ, ἐν γρυπνίαις πολλάκις, ν λιμ καί δίψει, ν νηστείαις πολλάκις, ν ψύχει καί γυμνότητι» (2 Κορ. 11.26-27).

Ὁ ἅγιος Κλήμης ντιμετωπίζει τήν χθρότητα καί τήν κακία πολλν· ντιμετωπίζει τίς ποικίλες προλήψεις καί προκαταλήψεις καί δεισιδαιμονίες τν νθρώπων λλά καί τν ρχόντων· ντιμετωπίζει λληλοσυγκρουόμενα πολιτικά συμφέροντα. Φυλακίζεται καί πομένει καρτερικά τίς θλιβερές συνθκες τς φυλακς. Καί μέσα στή φυλακή μαζί μέ τούς συνεκδήμους του δέν χάνει τήν λπίδα του στόν Θεό. Προσεύχεται, πως λλοτε πρωτοκορυφαος πόστολος Παλος, καί ξιώνεται νά ζήσει τό διο θαμα πού εχε ζήσει καί ὁ ἀπόστολος Παλος στή φυλακή τν Φιλίππων, καί νά ασθανθε τήν πιβεβαίωση το Θεο γιά τήν ρθότητα τν προσπαθειν καί τν κόπων του.

Ὁ ἅγιος Κλήμης καί ο συνοδοί του προσευχόταν τή νύκτα μέσα στή φυλακή, καί καθώς προσευχόταν γινε σεισμός πού νοιξε μέ θαυμαστό τρόπο τή θύρα τς φυλακς καί βρέθηκαν ξαφνικά λεύθεροι. Ὁ ἡγεμόνας δέν θέλησε νά πιστεύσει τό θαμα. Καί γι ατό τούς κλεισε καί πάλι στή φυλακή μέ μεγαλύτερη φρουρά καί περισσότερη σφάλεια. μως τήν πόμενη νύκτα τό θαμα παναλήφθηκε. ν προσευχόταν, στό διο κριβς σημεο τς προσευς, πως καί τό πρτο βράδυ, γινε σεισμός. Ο πύλες τς φυλακς νοιξαν καί τά χέρια τους λύθηκαν πό τίς λυσίδες μέ θαυμαστό τρόπο, γεγονός πού τούς νεθάρρυνε νά συνεχίσουν μέ περισσότερο ζλο τό κήρυγμα το εαγγελίου.

Ο ταλαιπωρίες τοῦ ἁγίου Κλήμεντος δέν σταμάτησαν δ, συνεχίσθηκαν, ταν μετά τήν πελευθέρωσή του μαζί μέ τούς μαθητές του Ναούμ καί γγελάριο πορεύθηκαν πρός τή Βουλγαρία, γιά νά κηρύξουν κε τόν θεο λόγο. Ο κακουχίες πού ντιμετωπίζουν κεῖ ἀπό τό ψύχος καί τίς ντιξοότητες το ταξιδίου πού τούς δηγον στά πρόθυρα το θανάτου ντί νά τούς πογοητεύουν τούς νισχύουν περισσότερο. προσευχή στόν Θεό εναι ἡ ἀνάπαυση καί τό καταφύγιό τους. Καί πς θά μποροσε νά εναι διαφορετικά, φόσον δέν ταλαιπωρονται ργαζόμενοι γιά τόν αυτό τους, δέν κοπιάζουν γιά τή δική τους δόξα, δέν γρυπνον γιά τήν πίτευξη διοτελν σκοπν. Εναι γεωργοί στό γεώργιο το Θεο, εναι σπορες το θείου Λόγου, εναι ργάτες στόν μπελώνα του, καί γι Ατόν κοπιάζουν, γιά τή δόξα του κακοπαθον, γιά τή διάδοση το εαγγελίου του κινδυνεύουν.

Καί Θεός δέν γκαταλείπει τούς δούλους του. Μέ θαυμαστό τρόπο τούς σώζει πό τίς δυσκολίες του λλά καί πιτελε διατν «θαυμάσια, μεγάλα» στε νά γνωρίσουν οἱ ἄνθρωποι τή δύναμη το Θεο πού κηρύττει ὁ ἅγιος Κλήμης καί ο συνέκδημοί του καί νά πιστεύσουν.

Ἡ ἄφιξή τους τελικά στήν πρωτεύουσα το Βουλγαρικο κράτους, τήν Πλίσκα, θά σημάνει μία πρόσκαιρη ναψυχή πό τίς ταλαιπωρίες, διότι τσάρος Βόρις πού εχε δεχθε τόν χριστιανισμό πό τήν Κωνσταντινούπολη πί το πατριάρχου Μεγάλου Φωτίου καί εχε λάβει τό νομα Μιχαήλ, τούς παραχωρε τά ναγκαα μέσα γιά νά φοσιωθον στό ργο τους. κεῖ ὁ ἅγιος Κλήμης συστήνει καί τήν πρώτη μονή φιερωμένη στόν γιο μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα, τόν ποο ελαβετο καί θαύμαζε πό τά νεανικά του χρόνια. Λίγο ργότερα μως ὁ ἅγιος ναδεικνύεται ρχιεπίσκοπος χρίδος καί μαζί μέ τόν μαθητή του Ναούμ, καθώς ὁ Ἀγγελάριος εχε δη κοιμηθεῖ, ἀναλαμβάνει νά κηρύξει τό εαγγέλιο σέ μία λλη περιοχή, πολύ μακριά πό τήν πρωτεύουσα το βουλγαρικο κράτους καί νά ργανώσει κετήν κκλησία.

Ὁ ἅγιος Κλήμης δέν περιορίζεται μόνο στά στενά πισκοπικά του καθήκοντα. πως γράφει στόν Βίο του διάδοχός του ρχιεπίσκοπος χρίδος Θεοφύλακτος, ὁ ἅγιος Κλήμης συγγράφει χάριν το ποιμνίου του βίους καί γκώμια καί κολουθίες πρός τιμήν γίων στήν σλαβονική γλώσσα, ὥστε νά εναι κατανοητάπό λους πλουτίζοντας τσι τή σλαβική λειτουργική παράδοση καί τή σλαβική γραμματεία μέ τά πρτα της πρωτότυπα κείμενα. Κοπιάζει νυχθημερόν γιά τήν κατά Θεόν προκοπή το ποιμνίου του, λλά δέν παραπονεται γιά τόν δικό του κόπο. Ατό πού τόν πασχολε περισσότερο πό λα εναι νά μορφωθεῖ ὁ Χριστός στίς ψυχές τν νθρώπων καί νά στηριχθε τό δένδρο τς κκλησίας. Καί παρά τήν προχωρημένη του λικία καί παρά τήν ξασθενημένη πό τίς ταλαιπωρίες καί κακουχίες γεία του ὁ ἅγιος Κλήμης συνεχίζει νά ργάζεται κατάπαυστα, νῶ ἐκ παραλλήλου ζε μία αστηρή μοναχική ζωή στή μονή πού εχε δρύσει στήν χρίδα πρός τιμήν καί πάλι τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος.

Καί ατό εναι τό τρίτο χαρακτηριστικό τς εραποστολικς του δράσεως. Ὁ ἅγιος Κλήμης,πως καί διδάσκαλός του γιος Μεθόδιος, δέν διαχωρίζει τήν προσωπική πνευματική ργασία πό τήν εραποστολική δράση. Σέ λη του τήν πορεία, τόσο κατά τά χρόνια κατά τά ποα ζε καί ργάζεται κοντά στούς γίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, σο καί στή συνέχεια, ταν πωμίζεται ὁ ἴδιος τήν εθύνη τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου μαζί μέ τούς λλους μαθητές τν γίων, καί παρά τίς πειρες δυσκολίες πού ντιμετωπίζουν, δέν παραλείπουν ποτέ οτε τίς κολουθίες, οτε τήν προσευχή, οτε τή νηστεία, οτε κανένα πό τά προσωπικά πνευματικά τους καθήκοντα. πό ατά ντλον δύναμη γιά νά συνεχίσουν τό ργο τους. πό ατά ρύονται τή χάρη το Θεο γιά νά κπληρώσουν τήν ποστολή τους. Σέ ατά βρίσκουν παρηγορία καί νίσχυση γιά νά νταπεξέλθουν στίς δυσκολίες καί τά προβλήματα πού νακύπτουν. Καί ατά εναι πολλά, γιατί ο συνθκες πού ντιμετωπίζουν στίς χρες τν Σλάβων που κήρυτταν τό εαγγέλιο το Χριστοῦ ἦταν πελπιστικά δύσκολες. Ὁ ἅγιος Κλήμης μως μέ τή δύναμη τς προσευχς καί τς πνευματικς σκήσεως, μέ τή δύναμη πού ντλεῖ ἀπό τό ερό θυσιαστήριο πιτυγχάνει νά φέρει ες πέρας τό ργο πού το εχε ναθέσει ἡ Ἐκκλησία καί νά παρουσιασθεῖ ἐνώπιον το Θεοῦ ἔχοντας καλλιεργήσει φιλόπονα τά τάλαντα πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε γιά τή δόξα τοῦ ἁγίου νόματός του.

σως κάποιος ρωτήσει τώρα τί σχέση χουν λα ατά μέ μς, φόσον μες δέν καλούμεθα νά κηρύξουμε τό εαγγέλιο το Χριστο σέ λαούς πού δέν τό γνωρίζουν, οτε νά ντιμετωπίσουμε τίς δυσκολίες καί τίς ντιξοότητες πού συνάντησε ὁ ἅγιος Κλήμης.

σφαλς τό δικό μας ργο δέν εναι τό διο μέ ατό τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, μως, ὅπως επα καί στήν ρχή, τό ργο τς κκλησίας εναι εραποστολικό, γιατί μες μπορε νά πευθυνόμαστε σέ νθρώπους πού εναι χριστιανοί, πού εναι βαπτισμένοι, μως εναι νάγκη νά τούς διδάξουμε πέρα πό τά βασικά στοιχεα τς πίστεως καί τς ζως τς κκλησίας μας λα σα εναι ναγκαα γιά νά μήν εναι χριστιανοί μόνο κατά τήν ταυτότητα, λλά νά εναι πραγματικά καί ζωντανά μέλη τς κκλησίας το Χριστοῦ. Ἑπομένως καί τό δικό μας ργο προσομοιάζει μέ τό ργο τοῦ ἁγίου Κλήμεντος.

Γι ατό καί, ἐάν θέλουμε καί τό δικό μας ργο νά πιτύχει, θά πρέπει νά προσέξουμε καί μες τά τρία χαρακτηριστικά τά ποα εχε τό ργο τοῦ ἁγίου Κλήμεντος καί τά ποα προανέφερα.

Τό πρτο εναι, πως επα, ἡ ὑπακοή στήν κκλησία. Δέν θά πρέπει νά ξεχνομε τι δέν εμαστε κληρικοί γιά τόν αυτό μας, καίτι τό ργο μας δέν εναι να ργο προσωπικό, λλά να ργο κκλησιαστικό. πομένως ,τι κάνουμε χει τήν ναφορά του στήν κκλησία, δέν εναι νεξάρτητο πό ατήν, δέν μπορε νά μήν γίνεται στό πλαίσιο τς πακος μας σέ ατήν· γιατί τότε δέν χει τή χάρη καί τήν ελογία το Θεο. Καί χωρίς τή χάρη καί τήν ελογία το Θεο οτε τό ργο μας μπορε νά πιτύχει, οτε μπορε νά φελήσει τούς νθρώπους λλά οτε καί μς τούς διους. Ἡ ὑπακοή στήν κκλησία δέν πρέπει νά κλαμβάνεται ς δθεν περιορισμός τς λευθερίας μας, λλά ς σφαλιστική δικλείδα πού μς προστατεύει πό τόν γωισμό καί τήν αταρέσκεια, ἡ ὁποία εναι κρως πικίνδυνη καί γιά τό ργο μας καί γιά τήν πνευματική μας φέλεια.

πιπλέον ς μήν ξεχνομε τι τό ργο πού πιτελομε καί ἡ ἐπιτυχία του δέν εναι δική μας πόθεση, δέν εναι, πως γράφει ὁ ἀπόστολος Παλος, «το θέλοντος οδέ το τρέχοντος λλά τοῦ ἐλεοντος Θεο» (Ρωμ. 9.16). Καί Θεός λεε καί δίδει τή χάρη του στούς ταπεινούς καί πάκουους δούλους του.

Τό δεύτερο στοιχεο εναι ο δυσκολίες καί ο ταλαιπωρίες. Καί πάλι μες δέν χουμε νά ντιμετωπίσουμε τά προβλήματα καί τίς ντιξοότητες πού πέμεινε ὁ ἅγιος Κλήμης καί ο συνεργάτες του, λλά δέν θά πρέπει νά μς διαφεύγει τι διάβολος τοῦ ὁποίου ργο καί προσπάθεια εναι νά μποδίσει τή διάδοση το λόγου το Θεο στούς νθρώπους καί τή σωτηρία τους, βρίσκει πάντοτε τρόπους καί χρησιμοποιε πάντοτε νθρώπους γιά νά φέρει προσκόμματα στήν προσπάθεια καί τό ργο μας.

Μπορε τό δικό μας εραποστολικό ργο νά εναι μικρό καί περιορισμένο σέ σχέση μέ ατό τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, ὅμως ο δυσκολίες καί τά προβλήματα μπορε νά παρουσιασθον σέ κάθε προσπάθειά μας γιά νά τήν νακόψουν, γιά νά μς ψυχράνουν τόν ζλο, γιά νά μς πογοητεύσουν καί νά μς ποθαρρύνουν νά συνεχίσουμε. Τό παράδειγμα μως τοῦ ἁγίου Κλήμεντος μς διδάσκει τι τά προβλήματα καί ο δυσκολίες εναι ναμενόμενες καί θά πρέπει νά τίς ντιμετωπίζουμε μέ πίστη στόν Θεό καί πομονή, φόσον γνωρίζουμε τι τό ργο πού πιτελομε εναι ργο το Θεο καί κενος μεριμν καί φροντίζει στε νά εοδωθεῖ.

Τό τρίτο στοιχεο εναι τό στοιχεο τς πνευματικς ν Χριστ ζως στό εραποστολικό ργο. ρισμένοι νομίζουν τι εραποστολή καί πνευματική ζωή δέν συνδέονται μεσα. Νομίζουν τι ρκε νά βρον τρόπους σύγχρονους καί εχάριστους γιά νά λκύσουν τόν κόσμο καί σως περισσότερο τούς νέους στήν κκλησία. Βεβαίως καί ο σύγχρονοι τρόποι καί οἱ ὡραες εκαιρίες εναι χρήσιμα καί βοηθητικά στοιχεα στό ργο μας καί χρειάζεται νά σκεφτόμαστε καί νά πινοομε νέους τρόπους μέ τούς ποίους θά μπορέσουμε νά κερδίσουμε τούς νθρώπους καί δίως τούς νέους γιά τήν κκλησία. Κάτι νάλογο κανε καί ὁ ἅγιος Κλήμης, πως μαρτυρεῖ ὁ βιογράφος του Θεοφύλακτος χρίδος· πιανε, λέει, μέσα στό χέρι του τό χέρι τν μικρν παιδιν γιά νά τούς μάθει νά γράφουν, καί ατός ταν πίσκοπος. λλά δέν φελε νά μετατρέψουμε τήν κκλησία μόνο σέ φροντιστήριο σέ θλητικό σύλλογο σέ τιδήποτε λλο γιά νά προσελκύσουμε κόσμο, άν σέ ατό τόν κόσμο δέν προσφέρουμε ατό γιά τόν ποο τόν καλομε, δηλαδή άν δέν προσφέρουμε τόν Χριστό· άν δέν το δείχνουμε τόν δρόμο τς λειτουργικς καί μυστηριακς ζως, άν δέν το δείχνουμε τόν  τρόπο καί τή δύναμη τς προσευχς καί τς μελέτης στή ζωή του, άν μέσα πό λα ατά δέν τόν συνδέουμε μέ τόν Χριστό, ὁ ὁποος εναι σκοπός καί τό τέλος τς προσπαθείας μας. άν δέν συμβον λα ατά, τότε οἱ ἄνθρωποι ετε θά παρανοήσουν τή σημασία καί τόν ρόλο τς κκλησίας, ετε σύντομα θά πομακρυνθον πογοητευμένοι πό ατήν. Γιά νά συμβον μως λα ατά θά πρέπει πρτοι μες νά ζομε ατή τή ζωή συνειδητά καί μέ συνέπεια. θεία λατρεία, προσευχή, μελέτη, ἡ ἄσκηση θά πρέπει νά εναι οσία τς ζως μας· νά ζομε γι ατά καί νά ντλομε δύναμη πό ατά. Καί ταν μες τά ζομε, ατό ντανακλται καί στούς νθρώπους, καί μπορον νά κατανοήσουν τή σημασία τους στή ζωή καί νά γαπήσουν καί οἱ ἴδιοι τή λειτουργική ζωή, τήν προσευχή καί τήν πνευματική σκηση.

άν τό πιτύχουμε ατό, τότε θά χουμε πιτύχει στό ργο μας, γιατί θά χουμε συνδέσει τούς νθρώπους χι μέ τόν αυτό μας λλά μέ τόν Χριστό, πως κριβς κανε καί ὁ ἅγιος Κλήμης.

Θεωρντας καί μελετντας μέ ατό τόν τρόπο τό εραποστολικό ργο τοῦ ἁγίου Κλήμεντος θά χουμε τή δυνατότητα νά βελτιώσουμε καί τή δική μας προσπάθεια καί τό δικό μας ργο, στε νά προάγεται καί νά καρποφορε πρός δόξαν Θεοῦ.

Μέ ατές τίς σκέψεις σς καλωσορίζω στήν μερίδα τν ερέων τς ερς μας Μητροπόλεως καί καλωσορίζω καί εχαριστῶ ἰδιαιτέρως τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Στοβίων κύριο Δαβίδ, ὁ ὁποος ποιμαίνει τόν λαό το Θεο στόν ποο πρίν πό 11 αἰῶνες κήρυξε τό Εαγγέλιο ὁ ἅγιος Κλήμης, καί ὁ ὁποος μέ πολύ καλωσύνη δέχθηκε τήν πρόσκλησή μας νά συμμετάσχει στήν μερίδας πρός τιμήν τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, καί θά μς ναπτύξει τό θέμα «Κλήμης χρίδος, γιος τς οκουμένης, γιος τς Ρωμηοσύνης».

Καλωσορίζω καί εχαριστ θερμά καί τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη δέσσης, Πέλλης καί λμωπίας κύριο ωήλ, ὁ ὁποος πάντοτε μέ πολλή γάπη νταποκρίνεται στίς προσκλήσεις μας καί ρχεται γιά νά μς πλουτίσει μέ τίς γνώσεις του. Ὁ Ἅγιος δέσσης θά μς ναπτύξει σήμερα να θέμα πού συνδέεται καί μέ τό χάρισμα τοῦ ὑμνογράφου πού χει. Θά μς μιλήσει μέ θέμα: «Ὁ ἅγιος Κλήμης χρίδος: Νέα μνογραφήματα».

Καί, τέλος, εχαριστ καί τόν πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο τς ερς Μονς Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας, ὁ ὁποος χει τό προνόμιο καί τήν ελογία νά χει στήν ερά Μονή του τή σεπτή καί χαριτόβρυτη κάρα τοῦ ἁγίου Κλήμεντος, καί ὁ ὁποος θά μς ναπτύξει τό θέμα: «Ὁ Ἠμαθιώτης φωτιστής τν Βαλκανίων καί τιμή του στήν ερά Μητρόπολή μας».

Τούς εχαριστῶ ὅλους θερμά.

 

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ