TEXT_SIZE
Διαφήμιση

orthodox links here:

Η κίνηση του σεβασμιωτάτου

Διαφήμιση

Αναζήτηση

με παρρησία...

Διαφήμιση

πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τεύχη του «Παύλειου Λόγου» τώρα

Διαφήμιση
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 4117846

ΚΒ΄Παύλεια: «Ελληνισμός - Χριστιανισμός: οι δύο πυλώνες της ορθόδοξης κατήχησης». Εσπερίδα κατηχητών στη Σχολή Αριστοτέλη στη Μίεζα. (φωτο)

PDFΕκτύπωσηE-mail

Την Κυριακή 12 Ιουνίου το απόγευμα διοργανώθηκε στο πλαίσιο των ΚΒ΄Παυλείων, στη Σχολή του Αριστοτέλη στη Μίεζα, Εσπερίδα για τους κατηχητές και κυκλάρχες της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας με το τίτλο: «Ελληνισμός - Χριστιανισμός οι δύο πυλώνες της ορθόδοξης κατήχησης».

Αρχικά απηύθυνε χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων. Εισηγητές ήταν η Δρ. Μαρία Συργιάννη, Σχολική Σϋμβουλος Θεολόγων Ββαθμιας Εκπαίδευσης με θέμα: «Ελληνισμός - Χριστιανισμός οι δύο πυλώνες της ορθόδοξης κατήχησης» και ο κ. Βασίλειος Τσίγκος, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ με θέμα:«Η φσνέρωση του ανθρώπου στο Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού».

Ακολούθησε γόνιμη συζήτηση επι των θεμάτων που τέθηκαν.

Την Εσπερίδα συντόνισε ο αρχιμ. Διονύσιος Ανθόπουλος, υπεύθυνος του Γραφείου Νεότητος

Η εναρκτήρια ομιλία του Σεβασμιωτάτου

Ἡ ἐπέτειος τς συμπληρώσεως 2400 τν πό τή γέννηση το μεγάλου Μακεδόνα φιλοσόφου ριστοτέλη πρξε, πως γνωρίζετε, ἡ ἀφορμή νά φιερώσουμε τά φετινά ΚΒ´ Παύλεια στή σχέση τοῦ ἀποστόλου Παύλου μέ τούς φιλοσόφους.

Τό γενικό ατό θέμα τν φετινν Παυλείων μς δίνει τήν φορμή νά ξετάσουμε σέ διαφόρους τομες τή σχέση το κηρύγματος το Εαγγελίου μέ τήν λληνική παράδοση. Μς δίνει τήν φορμή νά δομε βαθύτερα ατή τή σχέση τοῦ ἑλληνισμο μέ τόν χριστιανισμό πού στό πρόσωπο το πρωτοκορυφαίου ποστόλου Παύλου πρε μία διάσταση μοναδική, καθώς κενος χάραξε πρτος τόν δρόμο στόν ποο βάδισαν στή συνέχεια ο πατέρες τς κκλησίας μας καί τόν ποο συνεχίζει ἡ Ἐκκλησία μας μέχρι σήμερα.

«Ἑλληνισμός καί χριστιανισμός: ο δύο πυλνες τς ρθοδόξου κατηχήσεως», εναι τό θέμα τς φετινς μερίδος τν κατηχητν τς ερς Μητροπόλεώς μας, τό ποο ντάσσεται πίσης στή γενικότερη θεματική τν φετινν Παυλείων καί θά μς πασχολήσει πόψε.

Πς καί γιατί ραγε συνδυάζεται ὁ ἑλληνισμός μέ τόν χριστιανισμό στήν ρθόδοξη κατήχηση;

ς προσπαθήσουμε νά παντήσουμε στό ρώτημα ατό μέ μία σύντομη ναδρομή στό παρελθόν.

Σέ μία ποχή ξαιρετικά δύσκολη καί ταραγμένη, σέ μία ποχή ξίσου δύσκολη μέ τή σημερινή, Μέγας Βασίλειος συνέγραψε μία πραγματεία πευθυνόμενη πρός τούς νέους τς ποχς του ἡ ὁποία εχε ς θέμα πς θά μποροσαν νά φεληθον πό τή μελέτη τς λληνικς γραμματείας: «Πρός τούς νέους πως ν ξ λληνικν φελοντο λόγων».

ταν ἡ ἐποχή πού Μέγας Βασίλειος καί φίλος καί συμμαθητής του στίς σπουδαες σχολές τν θηνν, ὁ ἅγιος Γρηγόριος Ναζιανζηνός, καναν να διπλό γώνα. πό τή μία διεκδικοσαν τό δικαίωμα τν χριστιανν νά μελετον τούς ρχαίους λληνες συγγραφες, νά σπουδάζουν τήν ρχαία λληνική ρητορική καί φιλοσοφία, δικαίωμα πού μφισβητοσαν ρισμένοι πό τούς εδωλολάτρες τς ποχς μέ πρτο τόν πίσης συμμαθητή τους ατοκράτορα ουλιανό.

πό τήνλλη προσπαθοσαν νά πείσουν τούς χριστιανούς τι μελέτη τν ρχαίων λληνικν κειμένων δέν σήμαινε ταύτιση μέ τή θρησκεία τν εδώλων στά ποα πίστευαν οἱ ἀρχαοι λληνες, λλά ξιοποίηση τν καλν καί φέλιμων στοιχείων πού ατά τά κείμενα περιέχουν γιά τή δική τους φέλεια. Καί πως, γράφει Μέγας Βασίλειος, μέλισσα παίρνει πό κάθε νθος ατό πού χρειάζεται γιά νά κάνει τό μέλι, τσι καί ο νέοι φείλουν νά πιλέγουν πό τήν ρχαία σοφία ατό πού τούς εναι φέλιμο καί χρήσιμο.

Ατό κανε καί ὁ ἴδιος Μέγας Βασίλειος καί οἱ ἄλλοι μεγάλοι Πατέρες τς κκλησίας μας καί κατόρθωσαν νά κκεντρίσουν τόν λληνισμό μέ τή χριστιανική διδασκαλία.

πέτυχαν νά ξιοποιήσουν τά χρήσιμα καί φέλιμα στοιχεα τς λληνικς γραμματείας, γιά νά κφράσουν μέ τά στοιχεα πού ατή τούς προσέφερε τίς λήθειες τς ες Χριστόν πίστεως καί νά τή διαδώσουν μέ ατή τή μορφή στόν κόσμο.

πέτυχαν νά πείσουν σους τούς μφισβητοσαν ατό τό δικαίωμα τι δέν χρειάζεται νά πιστεύεις στούς θεούς τν εδώλων γιά νά μελετς τόν Πλάτωνα καί τόν ριστοτέλη, οτε νά συμμερίζεσαι τίς δικές τους πόψεις περί ψυχς περί τοῦ ἀνθρώπου. Γι ατά χεις τήν ποκεκαλυμμένη πίστη το Χριστο. Μπορες μως νά τούς μελετς γιά νά διδάσκεσαι πό τόν τρόπο τς σκέψεως καί τς κφράσεώς τους. Μπορες νά τούς μελετς γιά νά διδάσκεσαι πό τά πιχειρήματά τους καί νά τά χρησιμοποιες γιά νά τεκμηριώνεις κατά τό νθρώπινο καί τήν χριστιανική πίστη, στε νά προσεγγίζεις καλύτερα τούς νθρώπους πού θέλεις νά προσελκύσεις, πωςκριβς κανε καί ὁ ἀπόστολος Παλος μιλώντας στόν ρειο Πάγο πρός τούς θηναίους.

συμφιλίωση ατή τοῦ ἑλληνισμο μέ τόν χριστιανισμό τήν ποία πέτυχαν ο μεγάλοι Καππαδόκες πατέρες δήγησε στήν πί αἰῶνες γαστή τους συμπόρευση καί συναλληλία ἡ ὁποία χι μόνο πέδωσε τούς πολλούς καί θαυμάσιους καρπούς τοῦ ἑλληνοχριστιανικο πολιτισμο σέ λες του τίς κφάνσεις, λλά ποτέλεσε καί τά θεμέλια το ερωπαϊκο καί γενικότερα το δυτικο πολιτισμοῦ ἐπί τοῦ ὁποίου στηρίχθηκε ἡ ἀνάπτυξη καί πρόοδος τς νθρωπότητος.

Καί μως παρά τήν τεράστια ατή προσφορά του, στίς μέρες μας τό πίτευγμα ατό τίθεται ν μφιβόλ, βάλλεται καί συκοφαντεται. μφισβητεται ἡ ὕπαρξη καί ἡ ἀξία τοῦ ἑλληνοχριστιανικο πολιτισμο, βάλλεται καί συκοφαντεται ἡ ὀρθόδοξη χριστιανική πίστη.

προσπάθεια διαχωρισμο τν δύο ατν πυλώνων το Γένους καί το πολιτισμο μας εναι πίμονη λλά καί πικίνδυνη, γιατί πειλε τά δια τά θεμέλια τς στορικς καί πνευματικς ποστάσεώς μας. Εναι δικη ναντι λων ατν πού ργάσθηκαν καί συνέβαλαν σέ ατή τήν γαστή συμπόρευση καί ες τούς ποίους φείλουμε τά μέγιστα.

Γιά μς, βεβαίως, πού ναγνωρίζουμε τήν ξία τν πραγμάτων· γιά μς πού πιστεύουμε στά γαθά τς συμπορεύσεως τοῦ ἑλληνισμο μέ τόν χριστιανισμό αἰῶνες τώρα, εναι δύνατο νά τούς διαχωρίσουμε. Εναι δύνατο νά θεωρήσουμε τόν λληνισμό νεξάρτητα πό τόν χριστιανισμό.

χουμε μως καί να χρέος ναντι τν νέων καί τν παιδιν μας πού ζον σέ μία δύσκολη ποχή, που τά πάντα μφισβητονται καί τά πάντα κλονίζονται. χουμε χρέος νά συνειδητοποιήσουμε τι ο δύο πυλνες το κατηχητικο μας ργου, ο δύο πυλνες τς ρθοδόξου κατηχήσεως εναι ὁ ἑλληνισμός καί χριστιανισμός.

Καί άν γιά λο τόν κόσμο εναι διαμφισβήτητη προσφορά τοῦ ἑλληνισμο στόν χριστιανισμό καί το χριστιανισμο στόν λληνισμό, γιά μς τούς λληνες ἡ ὀρθόδοξη κκλησία, ἡ ὀρθόδοξη πίστη, εναι διαχώριστη πό τήν θνική μας πόσταση· καί πορεία τς κκλησίας μας λληλένδετη μέ τήν πορεία το Γένους μας.

Ατό, βεβαίως, δέν σχετίζεται μέ ποιαδήποτεθνική ντίληψη γιά τήν κκλησία τήν πίστη μας πού εναι περάνω θνικν ταυτοτήτων καί διαχωρισμν κατά τή διακήρυξη τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἡ ὁποίαντανακλ τήν ντολή το Χριστο νά κηρυχθε τό εαγγέλιό του σέλο τόν κόσμο, χωρίς διακρίσεις καί χωρίς διαχωρισμούς.

Γιά μςμως τούς λληνες ποτελε τιμή καί καύχημα τό γεγονός τι γλώσσα μας γινε τό χημα το Εαγγελίου στόν κόσμο. Εναι τιμή καί καύχηματι προσφέραμε στήν κκλησία μας χιλιάδες γίους, μάρτυρες, εράρχες, σίους καί θεοφόρους πατέρες. Εναι ελογία τι στήν στορική μας διαδρομή νά τούς αἰῶνες ζήσαμε τήν παρουσία καί τήν προστασία το Θεο καί τν γίων του.

Καί ατή τήν πραγματικότητα τς συναλληλίας λληνισμο καί χριστιανισμοῦ ἔχουμε χρέος νά μεταδώσουμε καί μέσω τς κατηχήσεως, μέσω το κατηχητικοῦ ἔργου καί στά παιδιά τν κατηχητικν μας. Καί χουμε χρέος καί νά τήν περασπισθομε πό σους τήν μφισβητον καί βάλλουν ναντίον, ἤ ἀμφισβητον καί βάλλουν κατά τοῦ ἑνός πό τούς δύο ατούς πυλνες. Διότι ἡ ὀρθόδοξη κατήχηση δέν εναι θεωρία εναι ζωή, καί ζωή τς κκλησίας μας εναι καθημερινότητά της, εναι λειτουργική της ζωή, εναι ο πατέρες της, εναι οἱ ἅγιοί της. Καί λα ατά χουν σχέση μέ τόνλληνισμό. Γιατί τά λληνικά εναι γλώσσα τν Εαγγελίων μας. Τά λληνικά εναι γλώσσα τς θείας Λειτουργίας καί τς μνογραφίας μας πού μς μεταδίδει τίς πνευματικές μπειρίες τν θεοπνεύστων πατέρων τς κκλησίας μας. Καί εναι νάγκη νά τά κατανοομε γιά νά ασθανόμαστε καί νά νιώθουμε λα ατά πού ασθανόταν καί ξέφραζαν μέσω ατν οἱ ἅγιοι τς κκλησίας μας.

Δέν εναι μως μόνο γλώσσα πού καθιστ τόν λληνισμό πυλώνα τς ρθοδόξου κατηχήσεως. Εναι καί ἡ ἱστορία το Γένους μας μέσα στήν ποία, πως δη επα, εναι φανερή παρουσία το Θεο. Εναι φανερή παρουσία καί προστασία τς Παναγίας μας καί τν γίων μας.

Καί μες οἱ Ὀρθόδοξοι δέν πιστεύουμε σέ να Θεό πρόσωπο, λλά σέ να Θεό Πατέρα πού νδιαφέρεται καί μεριμν γιά τά παιδιά του καί γιά τίς νάγκες τους, πού κούει τίς προσευχές τους καί πεμβαίνει γιά νά τά προστατεύσει καί νά τά σώσει. Καί πως βλέπουμε τόν ησο νά πεμβαίνει γιά νά σώσει τούς μαθητές του, ταν κινδυνεύει τό πλοο τους νά βυθισθεῖ, ἔτσι τόν βλέπουμε νά πεμβαίνει σωστικά καί προστατευτικά πανειλημμένα στήν στορία το Γένους μας. Τό διο συμβαίνει καί μέ τήν Παναγία μας καί μέ τούς γίους προστάτες τν πόλεών μας, πού πολλές φορές σωσαν τούς κατοίκους τους πό ποικίλους κινδύνους καί συμφορές.

Καί άν ζωή τν γίων, πως λέμε, εναι ζωή τς κκλησίας μας, καί ζωή τς κκλησίας εναι ζωή τν γίων, οἱ ἅγιοί μας πολλές φορές συνέδεσαν τή ζωή τους καί μέ τήν πορεία το Γένους μας, συνέδεσαν τή ζωή τους διάρρηκτα μέ τόν λληνισμό.

Γιατί πς μπορε νά διαχωρίσει κανείς τόν Χριστιανισμό πό τόν λληνισμό στή ζωή καί τό ργο τν τριν εραρχν, στή ζωή καί τό ργο τν σαποστόλων γίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου τν Θεσσαλονικέων, στή ζωή καί τό ργο τοῦ ἁγίου Κοσμ το Ατωλο, τοῦ ἁγίου ερομάρτυρος Γρηγορίου το Ε´, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ ἁγίου ερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης, τοῦ ἁγίου ερομάρτυρος ρσενίου, πισκόπου Βεροίας, λλά καί τν πολυαρίθμων γίων νεομαρτύρων τς Ναούσης καί λων τν λλων γίων νεομαρτύρων πού μαρτύρησαν γιά νά μήν ρνηθον οτε τήν πίστη στόν Χριστό οτε τήν θνική τους ταυτότητα.

Ἡ ὀρθόδοξη κατήχηση χει βεβαίως καί τόν δεύτερο, ατονόητο, πυλώνα της, τόν Χριστιανισμό. Δέν χρειάζεται νά ναπτύξω τί σημαίνει ατό, γιατί εναι ενόητοτι δέν μπορε νά πάρχει κατήχηση χωρίς τό πραγματικό καί οσιαστικό της ντικείμενο. Καί στήν κατήχηση, πως καί στό κήρυγμα το Εαγγελίου, «κηρύσσωμεν», πως γράφει καί πρωτοκορυφαος πόστολος Παλος, «Χριστόν σταυρωμένον».

Ατό εναι κάτι πού δέν πρέπει νά ξεχνομε ποτέ. Χριστός εναι ἡ ἀρχή καί τό τέλος τς κατηχήσεως. Εναι τό λφα καί τό μέγα. ,τι καί άν λέμε, τόν Χριστό πρέπει νά χουμε ς κέντρο, ς σημεο ναφορς, ς φετηρία καί κατάληξη. Τό δικό του πρόσωπο πρέπει νά φωτίζουμε καί πρός ατόν νά ποβλέπουμε πάντοτε καί νά δηγομε τά παιδιά. Γιατί άν τό κατηχητικό μας ργο δέν χει ς κέντρο τόν Χριστό, γιατί άν προσπάθειά μας δέν χει ς σκοπό νά γνωρίσουν τά παιδιά τόν Χριστό καί νά συνδεθον μαζί του μέσω τς κκλησίας, μέσω τς λειτουργικς καί μυστηριακς ζως, μέσω τς προσευχς, τότε εναι λλιπής καί ποτυχημένη.

Εναι νάγκη νά προσέξουμε διαιτέρως ατό τό σημεο, γιά νά μήν χάσουμε τόν στόχο μας καί τό ργο τς κατηχήσεως ξελιχθε σέ μία κενή περιεχομένου συζήτηση. σφαλς μέσα στά κατηχητικά σχολεα θά πρέπει νά κομε καί νά παντομε στούς προβληματισμούς τν παιδιν καί τν νέων μας, θά πρέπει νά προσφέρουμε εκαιρίες γιά νά κανοποιήσουμε τίς νάγκες τους καί νά τά κρατήσουμε μέσα στή μητρική γκάλη τς κκλησίας μας, προστατευμένα πό τούς πολυάριθμους κινδύνους πού λλοχεύουν κτός ατς, λλά θά πρέπει νά μή λησμονομε τι τό κέντρο καί συνδετικός κρίκος πρέπει νά εναι Χριστός. Ατόν θά πρέπει νά μάθουν νά γαπον περισσότερο πό κάθε τι λλο, γιατί πίστη μας σέ ναφέρεται στόν Χριστό καί τό Θεανθρώπινο πρόσωπό του. Δέν ναφέρεται σέ νθρώπινα πρόσωπα πού ρχονται καί παρέρχονται. Μέ τόν Χριστό θά πρέπει τά παιδιά καί ο νέοι μας νά συνδέσουν τή ζωή τους, γιά νά μήν τούς πηρεάζουν ποτέ ο τρικυμίες καί ο καταιγίδες τς ζως. Καί άν ατό συμβεῖ, τότε θά χουμε πιτύχει τόν σκοπό μας. Τότε δέν θά στηρίζουμε μόνο τήν ρθόδοξη κατήχησή μας στούς δύο πυλνες πού προανέφερα, τόν λληνισμό καί τόν χριστιανισμό, λλά θά βοηθήσουμε τά παιδιά μας νά στηρίξουν καί τή ζωή τους σέ ατούς πυλνες, γιά νά παραμένει κλόνητη καί σταθερή μέ τή χάρη το Θεοῦ.

Μέ ατές τίς λίγες σκέψεις σς καλωσορίζω στήν ποψινή μας κδήλωση καί καλωσορίζω καί εχαριστ θερμά καί τούς δύο κλεκτούς μιλητές μας, τήν κ. Μαρία Σεργιάννη, θεολόγο, σχολική σύμβουλο τν θεολόγων τς δευτεροβάθμιας κπαιδεύσεως Βεροίας, ἡ ὁποία θά μς μιλήσει μέ θέμα: «λληνισμός – Χριστιανισμός: ο δύο πυλνες τς ρθόδοξης κατήχησης», καί τόν καθηγητή το Ποιμαντικο Τμήματος τς Θεολογικς Σχολς το Α.Π.Θ., κ. Βασίλειο Τσίγγο, ὁ ὁποος θά μς ναπτύξει τό θέμα « φανέρωση τοῦ ἀνθρώπου στόν Σταυρό καί τήν νάσταση το Χριστοῦ».

Τούς εχαριστ καί πάλι θερμά γιά τήν πρόθυμη ποδοχή τς προσκλήσεώς μας καί τήν παρουσία τους πόψε νάμεσά μας.

Καί πρίν νά παραχωρήσω τό βμα, θά θελα νά εχαριστήσω καί τόν πεύθυνο το Γραφείου Νεότητος τς ερς Μητροπόλεώς μας, τόν πανοσιολογιώτατο ρχιμανδρίτη π. Διονύσιο νθόπουλο, γιά λο τό ργο πού πιτελεστόν τομέα ατό καί διαιτέρως γιά τήν διοργάνωση καί ατς τς κδηλώσεως γιά τούς κατηχητές καί τίς κατηχήτριες τς ερς μας Μητροπόλεως.

 

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ