TEXT_SIZE
Διαφήμιση

orthodox links here:

Η κίνηση του σεβασμιωτάτου

Διαφήμιση

Αναζήτηση

με παρρησία...

Διαφήμιση

πρόσφατα

Διαβάστε όλα τα τεύχη του «Παύλειου Λόγου» τώρα

Διαφήμιση
Εμφανίσεις Περιεχομένου : 4116388

Ιερά Αγρυπνία σε Βέροια, Νάουσα και Αλεξάνδρεια υπέρ της ειρήνης του κόσμου.

PDFΕκτύπωσηE-mail

Την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου το βράδυ τελέστηκαν στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας ιερές αγρυπνίες στις έδρες των τριών μεγάλων αρχιερατικών περιφερειών με την ευκαιρία της εορτής της Παναγίας Γοργοϋπηκόου αφιερωμένες στην ειρήνη.

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στον ιερό μητροπολιτικό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξάνδρειας, όπου κήρυξε και το θείο λόγο. Στο τέλος της ιεράς αγρυπνίας αναγνώσθηκε ειδική περιστασιακή ευχή υπέρ της ειρήνης του κόσμου.

Η ομιλία του σεβασμιωτάτου

Τιμᾶ καί πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία μας αὔριο τήν τιμία Σκέπη τῆς Θεο­­τόκου. Τιμᾶ καί ἐκ­φράζει τήν εὐγνωμο­σύ­νη της πρός τήν Πανα­γία, ἡ ὁποία ὡς «σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης» φυλάσσει καί προστατεύει ὅσους πι­στεύ­ουν σ᾽ αὐτήν καί προστρέχουν στή χάρη καί στή βοήθειά της.

Ἀναρίθμητα τά πα­ρα­δείγματα τῆς θαυμα­τουρ­γικῆς ἐπεμβάσεώς της στή ζωή τῶν ἀν­θρώπων. Ἀναρίθμητες καί οἱ περιπτώσεις πού ἡ μητρική της στοργική μεταβλήθηκε σέ χει­ρο­πιαστή πραγματικότητα στή ζωή τῶν πιστῶν, οἱ περιπτώσεις πού ὁ κα­θένας ἀπό ἐμᾶς θά μπο­ροῦσε νά ἐξιστο­ρήσει ἀπό τή δική του προ­σωπική ζωή, στήν ὁποία εἶδε τό χέρι τῆς Πανα­γίας μας νά ἐπεμ­βαίνει σωστικά καί νά τόν λυ­τρώνει ἀπό τή δύ­σκο­λη στιγμή, ἀπό τόν κίνδυ­νο καί τήν ἀνάγκη.

Γι᾽ αὐτό καί δέν εἶναι τυ­χαῖο ὅτι ἕνα ἀπό τά προσωνύμια πού ἔχει ἡ Παναγία μας εἶναι αὐτό τῆς Γοργοϋπηκόου, αὐ­τῆς πού ἀκούει καί ἀν­ταποκρίνεται γρή­γο­ρα στά αἰτήματα τῶν παι­διῶν της. Καί ἀκόμη δέν εἶναι καθόλου σύμ­πτω­ση τό γεγονός ὅτι μαζί μέ τήν τιμία Σκέπη τῆς Παναγίας μας, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τή μνήμη δύο ἁγίων της, τοῦ ἁγίου Ρωμα­νοῦ τοῦ Μελωδοῦ καί τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Κουκουζέλη, ἡ ζωή τῶν ὁποίων συνδέεται ἄμε­σα μέ τή σκέπη καί τήν προστασία τῆς Πανα­γίας μας.

Στόν ναό της, στήν Πα­­ναγία τήν Κυριώτισ­σα, διακονοῦσε ὁ ἅγιος Ρωμανός, ὅταν τήν εἶδε στόν ὕπνο του τήν Πα­ναγία, παραμονή τῶν Χριστουγέννων, νά τοῦ προτείνει ἕνα χαρτί καί νά τόν πα­ροτρύνει νά τό πάρει καί νά τό φάει. Κι ὅταν ὁ ἅγιος Ρωμα­νός ξύπνησε ἀπό τό πα­ράξενο ὄνειρο, ση­μειώ­νει ὁ βίος του, ἀνέ­βηκε στόν ἄμβωνα τοῦ ναοῦ καί ἄρχισε νά ψάλ­λει τό κοντάκιο τῆς Γεν­νήσεως τοῦ Χριστοῦ πού ψάλλουμε μέχρι σήμερα, τό «Ἡ παρ­θέ­νος σήμερον», πρός τι­μή καί ἔπαινο τῆς Πα­ναγίας, πού τοῦ ἔδωσε αὐτό τό σπουδαῖο χά­ρι­σμα τοῦ ὑμνογράφου καί μελωδοῦ καί τόν ἀξί­ωσε νά γράψει ἀνα­ρί­­θμητους ὕμνους γιά τόν Χριστό καί τήν Πα­ναγία.

Ὑπό τή σκέπη τῆς Πα­ναγίας ζοῦσε καί ὁ ἅ­γι­ος Ἰωάννης ὁ Κου­κου­ζέλης στό Ἅγιο Ὄ­ρος, καί γιά χάρη της δέν κουραζόταν ποτέ νά ψάλ­νει τούς ὕμνους της στίς πολύωρες ἀ­γρυ­­­πνίες τοῦ Ἄθωνος. Μέχρι πού σέ μία ἀπό αὐτές ἐμφανίσθηκε ἐνώ­­πιόν του ἡ Παναγία, προσφέροντάς του ἕνα χρυσό νόμισμα γιά τόν κόπο του καί ὑπο­σχό­μενη νά τόν ἔχει σέ ὅλη του τή ζωή ὑπό τή σκέπη καί τήν προστα­σία τ­ης.

Ἡ Παναγία μας ὅμως, ἀδελφοί μου, δέν θέτει ὑπό τή σκέπη της μόνο τούς ἁγίους, ἀλλά καί ὅλους ὅσους θέλουν καί ἐπι­διώκουν τήν προ­στασία της. Δέν ὑπο­χρεώνει καί δέν ἀ­να­γκάζει βεβαίως κα­νέ­να, ἀλλά εἶναι πάν­τοτε πρόθυμη καί ἕτοι­μη νά μᾶς προστατεύει καί νά μᾶς διαφυλάττει. Εἶναι πάντοτε πρόθυμη καί ἕτοιμη νά ἀκούει τά αἰ­τήματά μας καί νά τά μεταφέρει στόν Υἱό της, παρακαλῶντας τον γιά τήν ἐκπλήρωσή τους.

Καί ποιός ἀπό ἐμᾶς, ἀδελφοί μου, μπορεῖ νά ἰσχυρισθεῖ ὅτι δέν ἔχει αἰτήματα καί ἀνάγκες; Ποιός μπορεῖ νά ὑπο­στηρίξει ὅτι δέν χρει­α­ζό­μα­στε βοήθεια καί προ­­στα­σία καθημερινά στή ζωή μας, διότι ὄν­τως «δια­βαίνομεν ἐν μέσῳ παγίδων πολ­λῶν»; ἀλ­λά καί ποιός μπορεῖ νά ὑποστηρίξει ὅτι ἔχει βρεῖ πιό φι­λάνθρωπη καί στοργική μητέρα πού τρέ­χει κον­τά μας ἀπό τό πρῶτο δάκρυ μας γιά νά μᾶς παρη­γο­ρήσει καί νά μᾶς στη­ρίξει; πού σπεύδει πάν­τοτε γιά νά μᾶς κα­λύ­ψει ὑπό τήν κραταιά σκέ­πη της, ὥστε νά μήν κινδυνεύσουμε ἀπό «τά πεπυρωμένα βέλη τοῦ πονηροῦ»· πού τείνει πάντοτε εὐήκοο οὖς στά προβλήματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν καί δί­νει λύσεις καί ἀπαν­τή­σεις ὠφέλιμες ἀπό τήν Παναγία μας;

Ἀδελφοί μου, ζοῦμε σέ μία ἐποχή κρίσεως, ὄχι ἁπλῶς οἰκονομικῆς, ἀλ­­­­­λά καί γενικότερης κρί­σεως καί ἀναταρα­χῆς, συρράξεων καί πο­λέμων, ἀπό τούς ὁ­ποίους ὑποφέρουν οἱ ἀδελφοί μας στή Μέση Ἀνατολή. Παρακολου­θοῦμε μέ ἀγωνία τίς περιπέτειες τῶν ἀν­θρώ­πων στή Συρία καί στό Ἰράκ. Παρακολουθοῦμε μέ συνοχή καρδίας καί πόνο τούς διωγμούς τῶν χριστιανῶν, τίς ἀ­πα­γωγές, τά μαρτύρια τους. Ἀγωνιοῦμε καί προσευχόμαστε γιά τούς ἀδελφούς μας. Ἀγωνιοῦμε γιά τόν ἀδελ­φό μας, τόν σεβα­σμιώτατο Μητροπολίτη Χαλεπίου Παῦλο καί τούς συνοδούς. Ἀνησυ­χοῦμε γιά τά παιδιά πού δοκιμάζονται, γιά ὅ­σους ἀναγκάζονται νά ἐγ­καταλείψουν τίς πα­τρο­γονικές τους ἑστίες, διωγμένοι ἀπό τόν πό­λεμο, διωγμένοι για­τί πι­στεύ­ουν στόν Θεό. Γιά ὅλους αὐτούς προ­σευχηθήκαμε ἀπόψε. Σέ ὅλους αὐτούς ἀφιερώ­σαμε τήν Ἀγρυπνία καί παρακαλέσαμε τήν Πα­ναγία μας νά γίνει σκέ­πη καί προστασία τους. Νά τούς στηρίζει καί νά τούς παρηγορεῖ. Νά τούς ἐνισχύει καί νά τούς ἐνδυναμώνει γιά νά ἀντέχουν. Νά χα­ρί­σει στούς αἰχμαλώ­τους τήν ἐλευθερία τους καί νά τούς ἀπο­δώσει καί πάλι στούς οἰκείους τους. Νά ἀπο­δώ­σει καί τόν ἀδελφό μας Μη­τρο­πολίτη Παῦ­λο στήν Ἐκ­κλησία καί στό ποί­μνιό του.

Ἄς προσευχόμαστε, ἀ­δελφοί μου στήν Πα­να­γία μας καί ἄς μήν ἀπο­γοητευόμαστε. Γιατί ἐ­μεῖς ἔχουμε τήν πιό ἰσχυρή συμμαχία, ἔχου­με τήν πιό ἰσχυρή προ­στασία, ἔχουμε τήν τι­μία Σκέπη τῆς Πανα­γί­ας μας, ἔχουμε τή Γορ­γοϋπήκοο Παναγία μας, πού μᾶς προστατεύει, πού προστατεύει ὅσους πιστεύουν σ᾽ αὐτήν, πού προ­στάτευε πάντοτε τό Γένος μας καί τό ἔχει σώσει ἀ­να­ρί­θμη­τες φο­ρές ἀπό ὁρα­τούς καί ἀοράτους ἐχθρούς καί κινδύνους. Ἔχουμε, ἀ­δελφοί μου, τήν κρα­ταιά προστασία τῆς τι­μί­ας Σκέπης τῆς Πα­ναγίας μας πού φυ­λάτ­τει καί σώζει ὅσους σπεύδουν νά θέσουν τόν ἑαυτό τους ὑπ᾽ α­ὐ­τήν. Ἄς ἀξιοποιή­σου­με τήν εὐκαιρία αὐ­τή. Ἄς μένουμε πάν­το­τε κοντά στήν Παναγία μας. Ἄς μένουμε στήν ἀσφάλεια τῆς μητρικῆς της ἀγά­πης. Ἄς φρον­τίζουμε νά τήν εὐχα­ρι­στοῦμε ὑπα­κούοντας στίς ἐν­το­λές τοῦ Υἱοῦ της. Καί ἄς μήν πα­ραλείπουμε νά ἀπευθυ­νό­μαστε στή Χά­ρη της, ἀγρυπνῶντας ὅ­πως ἀ­πό­ψε ἀλλά καί προ­σευ­χόμενοι καθη­με­ρινά στήν Παναγία μας, γιά νά μᾶς σκέπει καί νά μᾶς προστατεύει, γιά νά σκέπει καί νά προ­στατεύει τούς ἀδελ­φούς μας πού περνοῦν δύσκολες στιγ­­μές ἀλλά καί σέ ὅλη μας τή ζωή.