GhrokomeioNaousa2017.jpg

Το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Ιωακείμ και Άννης στο Γηροκομείο της Νάουσας.

Μετά το πέρας της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος παρέδωσε το ποσό των 4.000 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση για τις ανάγκες του γηροκομείου ευχαριστώντας συγχρόνως και όλους εκείνους οι οποίοι βοηθούν ποικιλοτρόπως το ίδρυμα.

Ο Σεβασμιώτατος είχε ακόμα την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους τροφίμους του Ιδρύματος, τους εργαζομένους και τη διοίκηση.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Ὦ μακαρία δυάς· ὑμεῖς πάντων γεννητόρων ὑπερήρθητε, ὅτι τήν τῆς κτίσεως πάσης ὑπερέχουσαν ἐβλαστήσατε», ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος πρός τιμήν τῶν ἁγί­ων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί Ἄν­νης, καί τούς μακαρίζει, γιατί αὐ­τοί οἱ δύο βρίσκονται σέ πιό ὑψη­λή καί περίοπτη θέση ἀπό ὅλους τούς γονεῖς, ἐπειδή ἀξιώ­θηκαν νά φέρουν στόν κόσμο αὐτή πού εἶ­ναι ἀνώτερη ἀπό ὅλο τόν κόσμο, ἀξιώθηκαν νά φέρουν στόν κόσμο τήν Παναγία Παρθένο, τή Μητέρα τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Τί ἦταν αὐτό ὅμως πού τούς ἔκα­νε νά ξεχωρίσουν ἀπό ὅλους τούς ἄλλους γονεῖς, ὥστε νά τούς ἐπι­λέ­ξει ὁ Θεός ὡς γονεῖς τῆς Μητέ­ρας τοῦ Υἱοῦ του;

Ἦταν, ἀδελφοί μου, πρωτίστως ἡ πί­στη τους. Ἦταν ἄνθρωποι εὐσε­βεῖς καί πιστοί, ὅμως παρόλη τήν εὐσέβεια καί τήν πίστη τους εἶχαν νά ὑπομείνουν μία δοκιμασία στή ζωή τους, καθώς ἡ ἀτεκνία θεω­ρεῖτο τήν ἐποχή στήν ὁποία ζοῦ­σαν ἀπό τούς Ἰσραηλίτες ὄνειδος, θεωρεῖτο ντρο­­πή. Ἔτσι χαρα­κτη­ρί­ζει τήν ἀτεκνία καί ἡ μητέρα τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ἡ Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία ἔζησε μία ἀνάλογη κατά­στα­ση, ὅ­πως διαβάζουμε στό κατά Λου­κᾶν εὐαγγέλιο: «οὕτως μοι πε­ποί­η­κεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖ­δεν ἀφελεῖν τό ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώ­ποις».

Ὅμως ἡ ἀτεκνία τῶν ἁγίων Ἰω­α­κείμ καί Ἄννης μπορεῖ νά ἦταν ὄνειδος γιά τούς ἀνθρώπους, δέν ἦταν ὅμως ὄνειδος γιά τόν Θεό, ὅπως σχολιάζουν οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Γιατί γιά τόν Θεό ὄνειδος προκαλεῖ ὄχι ἡ στειρότητα τοῦ σώματος ἀλλά τῆς ψυχῆς· καί στεῖρα θεωρεῖται ἡ ψυχή πού δέν ἔχει καρπούς ἀρετῆς.

Αὐτό ὅμως δέν ἴσχυε γιά τούς ἑορταζομένους ἁγίους, γιά τούς ἁγίους γεννή­το­ρες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός τούς ἀξίωσε νά φέρουν στόν κόσμο αὐ­τήν πού ἐπρόκειτο νά γίνει Μη­τέ­ρα τοῦ Υἱοῦ του.

Διέθεταν οἱ ἅγιοι Ἰωακείμ καί Ἄν­να, ὅπως εἴπαμε, πίστη στόν Θεό καί ἡ πίστη αὐτή τούς ἔδινε ἐλ­πίδα καί ἡ ἐλπίδα τούς ἔδινε τή δύναμη νά ὑπομένουν τή δοκι­μα­σία ἀλλά καί ἐπιμένουν στήν προ­σευχή πρός τόν Θεό καί νά ζητοῦν τό ἔλεος του καί τήν ἐκπλήρωση τοῦ αἰτήματός τους.

Δέν ἐπέμεναν ὅμως, ἀδελφοί μου, οὔτε διαμαρτυρόμενοι, για­τί ὁ Θεός δέν ἀνταποκρινόταν στή δέ­η­­­σή τους, οὔτε ἀπογοητευμένοι ὅτι δέν πρόκειται νά λάβουν ποτέ τό δῶρο τό ὁποῖο ζητοῦσαν.

Προσευχόταν μέ πίστη καί ἐμπι­στοσύνη στόν Θεό καί ἄφηναν στή δική του κρίση καί στή δική του ἀγάπη τό αἴτημα τῶν καρδιῶν τους. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ὄχι μόνο τούς χάρισε στό τέλος αὐτό πού ζη­­τοῦσαν καί μάλιστα μέ θαυμα­στό τρόπο, καθώς ἡ ἡλικία τῆς ἁγίας Ἄννης δέν ἐπέτρεπε νά φέ­ρει στόν κόσμο ἕνα παιδί, ἀλλά τούς χάρισε καί πολύ περισσότερο ἀπό αὐτό πού ζητοῦσαν, τούς χά­ρι­­σε τήν Παναγία Παρθένο, τήν ἀει­­­πάρθενο Κόρη καί Μητέρα τοῦ Χριστοῦ. Καί αὐτό συνέβη, ἀδελ­φοί μου, διότι ὁ Θεός χαρίζει σέ αὐ­­­­τούς πού τοῦ ἀναθέτουν μέ πί­στη καί ἐμπιστοσύνη τά αἰτήματά τους, «ὑπέρ ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτού­μεθα ἤ νοοῦμεν», ὅπως λέγει ὁ ἀπό­στολος Παῦλος.

Ἑορτάζοντας, λοιπόν, καί τιμώ­ντας σήμερα τούς ἁγίους Θεο­πά­το­ρες, τόν ἅγιο Ἰωακείμ καί τήν ἁγία Ἄννα, ἄς διδαχθοῦμε, ἀδελ­φοί μου καί ἐμεῖς ἀπό τό παρά­δειγ­­μα τῆς δικῆς τους ζωῆς.

Ἄς διδαχθοῦμε ἀπό τήν εὐσέβειά τους καί τήν πίστη τους στόν Θεό, καί ἄς νικήσουμε τήν ὀλιγοπιστία πού συχνά μᾶς διακρίνει καί μᾶς κάνει νά ἀπογοητευόμασθε καί νά ἀπελ­πιζόμασθε, ὅταν ὁ Θεός φαί­νεται νά μήν ἀπαντᾶ στά αἰτή­μα­τά μας.

Ἄς ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό νά μᾶς δώσει περισσότερη πίστη, ὅπως ἔ­κα­ναν καί οἱ μαθητές του λέγο­ντας «πρόσθες ἡμῖν πίστιν». Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι ὁ Θεός γνωρί­ζει, ὅπως μᾶς διαβεβαιώνει ὁ ἴδιος Χρι­­στός, καλύτερα ἀπό τόν καθέ­να μας τί ἔχουμε ἀνάγκη στή ζωή μας καί πότε πρέπει νά μᾶς τό δώ­σει.

Ἄς διδαχθοῦμε ἀκόμη, ἀδελφοί μου, ἀπό τούς ἁγίους Ἰωακείμ καί Ἄννα, τήν προσευχή καί τήν ἐπι­μονή στήν προσευχή. Ἄς μάθουμε νά προσευχόμεθα γιά ὅ,τι μᾶς ἀπα­σχολεῖ. Ἄς ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό αὐτά πού ἔχουμε ἀνάγκη, χω­ρίς νά ξεχνοῦμε νά τοῦ δηλώ­νου­με ὅτι εἴμεθα ἕτοιμοι νά ὑπο­τα­γοῦμε στό θέλημά του, γιατί αὐ­τό εἶναι ἀσφαλῶς πρός τό συμ­φέ­ρον τῆς ψυ­χῆς μας. Ἄς τοῦ ζη­τοῦμε πά­νω ἀπό ὅλα τή βασιλεία του, σύμ­φω­να μέ τόν λόγο τοῦ Κυρίου  μας «ζη­τεῖτε πρῶτον τήν βασι­λεί­αν τοῦ Θεοῦ … καί ταῦτα πάντα προσ­τεθήσεται ὑμῖν», καί ἄς ἐπι­κα­λού­μεθα τίς πρεσβεῖες τῶν ἁγίων Θεο­πατόρων Ἰωακείμ καί Ἄννης, ἐλπίζοντας ὅτι ὁ Θεός θά χαρίσει καί σέ μᾶς τά αἰτήματα τῶν καρ­διῶν μας.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

GhrokomeioNaousa2017-2.jpg