Ag.NikolaouKozanh2018.jpg

Κατά το διήμερο 5 και 6 Δεκεμβρίου πανηγύρισε με μεγαλοπρέπεια ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου Κοζάνης.

Την παραμονή της εορτής το απόγευμα, τελέστηκε πανηγυρικός εσπερινός χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κισάμου  και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο ενώ συγχοροστάτησαν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων,ΚηφισίαςΑμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κύριλλος και ο επιχώριος Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλος.

Ανήμερα της εορτής το πρωί τελέστηκε πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο λόγο και συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλοχίου,  ΚηφισίαςΑμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κυρίλλου, ο οποίος χοροστάτησε στον Όρθρο και του οικείου Ιεράρχου Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλου. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε πάνδημη λιτανεία της Ιερής Εικόνος του Αγίου.

Να αναφερθεί ότι στις λατρευτικές εκδηλώσεις του Αγίου Νικολάου παρέστησαν οι τοπικές αρχές και μεγάλος αριθμός πιστών.

ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ : κ. Δημήτρης Σταύρου

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Βεροίας στην Θ. Λειτουργία :

«Χορεύσατε πνεύματι, πάντες φι­λέ­ορτοι, ορανοί εφραίνεσθε … φαι­δρς ν τμνήμτοπαμ­μά­καρος … Νικολάου».

Ορανός καί γῆ εφραίνεται σή­με­­ρα πί τῇ μνήμῃ τοῦ ν γίοις πατρός μν Νικολάου, ρχιεπι­σκόπου Μύρων, τοῦ θαυμα­τουρ­γο

Εφραίνεται ἡ γ, γιατί ξ α­τς προλθε ὁ ορταζόμενος ε­ράρχης, ες ατήν ζησε, μέ τούς νθρώ­πους συνανεστράφη, λλά τό πο­λί­­τευμά του πρξε, κατά τόν πρωτ­οκορυφαο πόστολο Παλο, ν ο­ρανος. 

Εφραίνεται διαιτέ­ρως μως καί γάλλεται καί χορεύει ν πνεύ­μα­τι καί ἡ πόλη τς Κοζάνης, ὁ εσε­βής κλρος καί λαός της, μέ προ­εξάρχοντα τόν σεπτό ποι­με­νάρχη της, τόν Σεβασμιώτατο Μη­τρο­πο­λί­τη Σερβίων καί Κοζάνης καί προσφιλῆ ν Χριστῷ δελφό κύ­ριο Παλο, διότι χει τόν μέγα α­τό καί θαυματουργό γιο, τόν γιο Νικόλαο, πο­λιοχο καί προ­στά­τη, μεσίτη καί πρέσβυ στόν θρό­νο τς Χάριτος, πέρμαχο καί βοηθό «ν πάσαις νάγκαις».

Εφραίνεται  μαζί μέ τή γῆ μως σή­­μερα καί ὁ ορανός. Εφραί­νε­ται μαζί μέ τήν πί γς στρα­τευ­ο­μένη κκλησία καί τν πρω­το­τόκων, γιατί κεῖ πλέον περιπο­λεύει ὁ μέγας εράρχης, πό κεἐ ποπτεύει τήν κκλησία τοῦ Χρι­στο, καί ξ ορανοῦ σπεύδει πρός βοήθεια λων κείνων οἱ ποοι πι­καλονται τήν χάρη του καί τι­μον τήν ερά καί πανευκλεμνή­μη του.

Τή δική του βοήθεια πικαλού­με­θα καί μες σήμερα γιά νά πομε λίγα λόγια πρός τιμήν τομεγά­λου ατοεράρχου, ς λάχιστο δεγμα σεβασμοῦ πρός τό μέγεθος τς γιότητός του, λλά καί ς ταπεινό ντίδωρο τς γάπης τοῦ ποι­με­νάρχου σας, ὁ ποος εγε­νς καί φιλοφρόνως μς προσ­ε­κάλεσε γιά νά συνεορτάσουμε καί νά συμ­πα­νη­­γυρίσουμε μαζί του καί μαζί σας στόν περικαλλῆ καί στορικό μητροπολιτικό ναό τς Κοζάνης, τόν τιμώμενο στό νομα τοῦ κλεινοῦ εράρχου, τήν ερά μνήμη τοῦ πολιούχου σας.

Ταπεινό τό δρο, ετελής ἡ προσ­φορά, διότι δέν εναι εκολο νά γκω­μιάσει νθρώπινη γλώσσα τίς ρε­τές καί τά θαύματα τοῦ γίου Νι­κολάου. Δέν εναι εκολο νά πε­ρι­γράψει κανείς τή ζωή κεί­νου, ὁ ποος βάδισε στά χνη χι μόνο νός λλά λων τν γίων καί τν δι­καίων, πως γράφει χα­ρα­κτηρι­στι­κά ὁ γκωμιαστής του, γιος νδρέας Κρήτης. 

σως μως καί δέν χρειάζεται νά περιγράψει καί νά γκωμιάσει κανείς τή ζωή τοῦ ορταζομένου γίου εράρχου, γιατί ποιό πέ­λα­γος εναι μέτοχο τν θαυ­μάτων του καί ποιά σχατιά τς γς δέν γνωρίζει τίς δωρεές του, πως ποσημαίνει στόν λόγο του πρός «τόν περιβόητον ν ρχιερεσι Θεοῦ Νικόλαον» ὁ βυζαντινός α­το­κράτορας Λέοντας Στ´ ὁ σοφός, λλά καί γιατί δέν χει νάγκη πό τά νθρώπινα γκώμια ὁ γιος Νι­κό­λαος, ὁ ποος πολαμ­βάνει πλούσια τή χάρη καί τή δόξα τοῦ ορανο, τήν ποία τοῦ προ­σέφερε ὁ δικαιο κρίτης Θεός.

Ατό πού χρειάζεται, δελφοί μου, σήμερα εναι, άν θέλουμε νά τιμήσουμε ντως τή φωσφόρο μνή­μη τοῦ κλεινοῦ ν εράρχαις καί εκλεος ν θαύμασι γίου Νι­κολάου, νά κούσουμε τή φωνή τοῦ ποστόλου Παύλου: «πείθεσθε τος γουμένους μν καί πεί­κε­τε», καί νά προσπαθήσουμε νά κά­νουμε πράξη ζως τήν προ­τρο­πή του. χι σήμερα μόνο, γιατί ἡ μί­μηση τς ζως τν γίων τς κ­κλησίας μας δέν εναι κάτι τό ­ποο πιτυγχάνεται σέ μία ἤ σέ δύο μέρες, λλά καί γιατί ἡ τιμή τν γίων, άν θέλουμε νά εναι ληθινή, δέν περιορίζεται στήν ­μέ­ρα τς μνήμης τους, λλά θά πρέ­­πει νά ποτελεστόχο καί διαρ­κσκοπό τς ζως μας.

Διότι κολουθώντας τά χνη τν γίων τς κκλησίας, θά φθά­σου­με καί μες κεπού φθασαν καί κενοι, θά φθάσουμε στόν ρχηγό καί τελειωτή τς πίστεώς μας, τόν Κύριο ησοῦ Χριστό.

ς κούσουμε, λοιπόν, δελφοί μου, καί μες σήμερα τήν προ­τρο­πή τοῦ ορανοβάμονος ποστόλου Παύλου καί ς γωνισθομε νά βαδίσουμε στά χνη τοορτα­ζο­μένου γίου πολιούχου σας, τοῦ ν γίοις πατρός μν Νικολάου, διότι ποτελεῖ γιά λους μας, κα­τά τόν ερό μνογράφο, «κανό­να πί­στεως καί εκόνα πραότητος», ποτελεπρότυπο ταπεινώσεως καί νιδιοτελος γάπης πρός τούς νθρώπους. 

ς γωνισθομε νά θέσουμε ς θεμέλιο τς ζως μας τήν ταπει­νο­φροσύνη, τήν ποία εχε σέ μέ­γιστο βαθμό ὁ γιος Νικόλαος καί γιατό ξιώθηκε μεγάλων καί ο­ρανίων δωρεν, γιατό ψώ­θηκε πό τόν Θεό καί γιάσθηκε, κατά τήν πόσχεσή του, τι «τα­πει­νος δίδωσι χάριν». 

ψώθηκε καί γιάσθηκε διά τς ταπεινώσεως, διότι ἡ ταπείνωση ποτελετό σφαλές θεμέλιο τς ν Χριστζως. ποτελετή μο­ναδική καί σφαλδό τς πνευ­ματικς προόδου τονθρώπου, πό τήν ποία δέν μπορενά κ­πέ­σει καί νά παρασυρθεκανείς, διό­τι δέν κινδυνεύει πό τήν ψη­λο­φροσύνη καί τή μεγάλη δέα γιά τόν αυτό του, καί τσι τόν σκε­πάζει καί τόν στηρίζει χάρη τοῦ Θεο

Γιατό καί ἡ τα­πει­νοφροσύνη συ­κοφαντεται καί πολεμεται τό­σο πό τόν χθρό τς ψυχς μας, τόν διάβολο, σο καί πό κείνους πού τόν κο­λου­θον, γιατί δηγεῖ τόν νθρωπο στή σωτηρία.

μως μες, δελφοί μου, πρέπει νά γωνισθομε γιά νά τήν θέ­σου­με ς θεμέλιο τς ζως, γιατί ζομε σέ μία ποχή κατά τήν ποία ὁ νθρωπος δοκιμάζεται πε­ρισσότερο πό κάθε τι λλο πό τόν πειρασμό τς περηφανείας, συγκεκαλυμμένης πό τόν μανδύα τς ατο­πεποιθήσεως, καί θεται πό τίς κοινωνικές συνθκες σέ να νταγωνισμό ατοπροβολς καί ατοδιαφημίσεως· θεται σέ ναν μαραθώνιο γιά τήν κατά­κτη­ση κοσμικν διακρίσεων καί τί­τλων καί πρωτοκαθεδριν, δια­φο­ρώντας καί γνοώντας τι λα ατά εναι «σκις σθενέ­στε­ρα καί νείρου πατηλότερα», εναι μετέωρα βήματαπό τά ποα πολύ εκολα νθρωπος εναι δυνατόν νά κατακρημνισθεκαί νά πωλέσει τά πάντα. 

ντίθετα μως πρός τή λογική τοῦ κόσμου πάρχει λόγος τοΘεοποος μς διαβεβαιώνει τι «ταπεινν αυτόν ψωθή­σεται». πάρχει τό παράδειγμα τοῦ ορταζομένου γίου πατρός μν Νικολάου, ρχιεπισκόπου Μύρων τοῦ θαυματουργοὁ πο­ος «κτήσατο τῇ ταπεινώσει τάψηλά», καί καλεῖ καί λους μς, οἱ ποοι τόν τιμομε σήμε­ρα καί πανηγυρίζουμε τήν ερά καί φωτοφόρο μνήμη του, νά τόν μιμηθομε.

Καί εχομαι, δελφοί μου, ταπει­νς, κφράζοντας καί τίς λοκάρ­διες εχαριστίες μου, κ προσώπου καί τν Σεβασμιωτάτων γίων ­δελφν, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μη­­τροπολίτου Κισάμου καί Σελί­νου κυρίου μφιλοχίου καί τοῦ Σεβα­σμιωτάτου Μητροπολίτου Κη­­φισί­ας, μαρουσίου καί ρω­ποῦ κυ­ρίου Κυρίλλου, πρός τόν Σεβα­σμιώ­τατο ποιμενάρχη σας, Μητρο­πο­λίτη Σερβίων καί Κοζά­νης κύ­ριο Παλο, γιά τήν δελ­φι­κή πρόσ­κλησή του νά συμμετά­σχου­με στήν πανήγυρη τοῦ πο­λι­ούχου καί προστάτου τς Κοζά­νης γίου Νι­κολάου, ρχιεπισκό­που Μύ­ρων, τοῦ θαυματουργοὁ τι­μώ­μενος μέγας εράρχης νά κα­τευ­θύνει καί μς διά τς χάριτος καί τν πρεσβειν του στήν δό τς τα­πει­νώσεως, στε νά ξιω­θο­με καί μες νά ποκτήσουμε δια­τς «τά ψηλά», καί νά πο­λαύ­σουμε μαζί του καί μετά πά­ντων τν γίων τή χαρά τς ο­ρα­νίου βασιλείας τοΘεοκαί τή μακα­ριότητα τς αωνίου ζως. μήν.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ