AgrypniaAg.ArseniouNaousa2018.jpg

Την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου το βράδυ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Ιερά Αγρυπνία που τελέστηκε επί τη εορτή του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης.

 

Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε στον εορτάζοντα ιερατικό προϊστάμενο του Ιερού Ναού και Γραμματέα της Ιεράς Μητροπόλεως μας Αρχιμανδρίτη Αρσένιο Χαλδαιόπουλο για την ονομαστική του εορτή και του πρέσφερε έναν Ιερατικό Σταυρό.

 

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

 Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Αγρυπνία :

«Εζμεν πνεύματι, πνεύματι καί στοιχμεν».

γρυπνομε πόψε πρός τιμήν νός πό τούς νεωτέρους γίους τς κκλησίας μας, πρός τιμήν τογίου ρσενίου τοΚαππα­δό­κου, ποος, άν καί ζησε πολ­λούς αἰῶνες μετά τούς μεγάλους πατέρες καί τούς πνευματοφόρους γίους καί σί­ους τς Καππαδο­κίας, ζησε τίς διες γιοπνευμα­τι­κές μπειρίες μέ κείνους καί να­δείχθηκε ε­ρύ­χωρο δο­χεο τοΠα­ναγίου Πνεύ­ματος.

Καί τό πέτυχε ατό, διότι ζησε σύμφωνα μέ τήν προτροπή τοο­­­ρανοβάμονος ποστόλου Παύ­λου: «εζμεν πνεύματι, πνεύματι καί στοιχμεν». άν ζομε πνευ­ματικά, λέγει πόστολος, πρέ­­­πει καίζωή μας νά νταπο­κρί­νεται στό γιο Πνεμα καί νά εναι σύμ­φωνη μέ ατό. Θά πρέ­πει, δηλαδή, νά γωνιζόμεθα γιά νά χουμε καί μες τούς καρπούς το­γίου Πνεύ­­ματος, τούς ποί­ους νέφερε πόστολος Πα­λος. Καί α­τοί εναι γάπη, χαρά, ε­ρήνη, μακροθυμία, χρηστό­της, γα­θωσύνη, πίστη, πραότης, γκράτεια. Καί ατούς τούς καρ­πούς διακρίνει κανείς καί στή ζωή τοορ­τα­ζομένου καί τιμωμένου σήμερα γίου ρσε­νίου.

Διακρίνει τήν γάπη πρός τόν Θεό καί τούς ν­θρώπους. γάπη πού δέν πο­δει­κνύεται μόνο πό τήν φιέ­ρωση τοαυτοτου στόν Θεό, λλά καί πό τήν γάπη πού προσέφερε πλούσια στούς ν­θρώπους οποοι τόν πλη­σία­ζαν λλά καί στούς ν­θρώπους τούς ποίους διος πισκε­πτό­ταν καί θε­ρά­πευε τίς σθένειές τους, χω­ρίς νά κάνει διακρίσεις νά­μεσα σέ χρι­στιανούς καί μου­σουλμάνους, καί τούς συμπαρίστατο μέ κά­θε τρό­πο.  

 Διακρίνει κόμη κανείς τήν ε­ρή­­­­νη καί τήν πραότητα μέ τήν ­ποία ντιμετώπιζε τίς δυσκολίες πού συνάντησε στή ζωή του, ζώ­ντας νάμεσα στούς Τούρκους, λλά καί στή συνέχεια, ταν να­γκά­σθη­κε μαζί μέ τούς συμπα­τρι­­τες του νά γκαταλείψει τήν πα­τρίδα του καί νά ρθει πρόσφυγας στήν λ­λάδα. 

Καί κόμη βλέπει κανείς τήνγ­κρά­­τειά του, πούκ­φραζόταν μέ τή νηστεία καί τό λιτότατο καί σκη­τικότατό του τρόπο τς ζως του, λλά καί τή με­γάλη πί­στη καί μπιστοσύνη του στόν Θεό, πού κα­νε τούς νθρώ­πους νά προσ­τρέχουν σατόν γιά νά στηρι­χθον καί νά παρηγορηθον, γιά νά τόν συμβουλευθον καί νά πά­ρουν τήν εχή του.

ζωή του καί παρξή του ταν πλήρης πό τό γιο Πνεμα, πλήρης πό τούς καρπούς του. Γιατό καί Θεός τοδωσε καί τήν χάρη τν θαυμάτων καί τν ο­ρα­νίων πο­καλύψεων καί ξι­ώ­θη­κε δια Παναγία μας, τρες μέρες πρίν πό τήν κδημία του. νά τοδείξει τό γιο ρος καί τίς μονές του, πού τόσο πιθυμοσε νά πισκεφθεκαί δέν ε­χε μπο­ρέσει, καί νά τόν πληρο­φο­­ρή­σει γιά τήν μέρα τς να­χω­ρή­σεώς του πό τόν κόσμο.

Ατή χά­ρη τογίου Πνεύ­μα­τος συνε­χίζει νά νεργεδιά τν ε­ρν του λει­ψάνων καί διά τν πρεσβειν του καί μετά τήν κοί­μη­σή του καί νά θαυματουργεγιά λους σους ζη­τον τή χάρη καί τή μεσιτεία του.

ζωή μως τογίου ρσενίου μς πενθυμίζει σή­με­ρα,δελφοί μου, τόν λόγο καί τήν προ­τροπή τοποστόλου Παύ­λου. «Εζμεν πνεύματι, πνεύ­ματι καί στοιχ­μεν». 

Μιλομε πολλές φορές γιά τήν πνευματική ζωή, γιά τήν ν Χρι­στζωή, καί γωνιζόμεθα για­τήν. μως συχνά δέν ντιλαμ­βα­νό­μεθα τό νόημα καί τό περιεχό­με­­­νό της. Νομίζουμε τι κπλη­ρώ­νοντας κάποιες τυπικές ποχρεώ­σεις, νομίζουμε τι πηγαίνοντας στήν κκλησία, μετέχοντας στά μυ­­­στήρια νηστεύοντας, ζομε πνευ­ματική ζωή καί παναπαυ­ό­με­θα σέ ατό.

 Δέν ρκον μως ατά, γιατί δέν νοεται πνευ­μα­τι­κή ζωή χωρίς τούς καρπούς τογίου Πνεύ­μα­τος, χωρίς τήν προσ­πάθεια καί τόν συνεχγώνα νά τούς ποκτή­σουμε μέ τή χάρη τοΘεο. Δέν μπορομε νά νομίζουμε τι χου­με πνευματική ζωή, άν ζωή μας δέν χει τούς καρπούς τογίου Πνεύματος καί, κόμη χειρότερα, άν τήν χαρακτηρίζουν οντίθε­τες πό ατούς δυνα­μίες κα­κί­ες. άν ντί γιά τήν ερήνη καί τήν πραότητα, μς κυ­ρι­εύει θυ­μός καί ργή καί μς λείπει πο­μονή. άν ντί γιά τήν πίστη καί τήν μπι­στοσύνη στόν Θεό, μες χου­με τήν μ­φι­βολία καί τήν νη­συχία. άν ντί γιά τήν γκρά­τεια, μες χου­με τήν πλεο­νεξία, τή λαιμαρ­γία τήν περιέρ­γεια. άν ντί γιά τή μα­κρο­θυμία καί τήν γα­θωσύνη, μς χαρακτη­ρί­ζει λλειψη συγχωρη­τικό­τη­τος καί νοχς πρός τούς δελ­φούς μας. 

Βεβαίως πόκτηση τν καρ­πν τογίου Πνεύματος, πό­κτηση τν ρετν, δέν εναι ε­κολη πό­θεση, χρειάζεται προσπά­θεια καί γώνας πολύς, σάν ατόν πού κανε καί ορταζόμενος γι­ος ρσένιος, λλά εναι νά­γκη νά κάνουμε ατή τήν προσπάθεια καί ατόν τόν γώ­να. Εναι νά­γκη νά βιάζουμε τόν αυ­τό μας, διότι, πως λέει καί Χριστός, «βασιλεία τοΘεοβιά­ζεται, καί οβιασταί ρ­πά­ζου­σιν ατήν».

ς μιμηθομε, λοιπόν, καί μες τόν ορταζόμενο σήμερα γιο καί ς γωνιζόμεθα νά ποκτήσουμε στή ζωή μας μέ τή χάρη τοΘεοτούς καρ­πούς τογίου Πνεύ­μα­τος, στε νά ζομε πνευμα­τική ζωή στοιχο­ντες τΠνεύ­ματι καί νά ξιωθομε μέ τίς πρε­σβεες τογίου ρσε­νίου τοΚαπ­­παδόκου καί μες τς βασιλείας τοΘεο.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

AgrypniaAg.ArseniouNaousa2018-3.jpg