Ag.AthanasiouKoulakiwtou2018-4.jpg

Κατά το διήμερο 6 και 7 Σεπτεμβρίου πανηγύρισε ο νεόδμητος Iερός Nαός των Aγίων Nεομαρτύρων Αθανασίου και Ιωάννου των Κουλακιωτών στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης επί τη εορτή του Αγίου Αθανασίου του Κουλακιώτου.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων το εσπέρας της εορτής χοροστάτησε στον Εσπερινό και κήρυξε και το θείο λόγο.

Ανήμερα της εορτής το πρωί ο Σεβασμιώτατος τέλεσε αρχιερατική θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στον Εσπερινό :

«κούσατε ον βασιλες καί σύ­νε­τε … νωτίσασθε ο κρατοντες πλή­θους καί γεγαυρωμένοι πί χλοις θνν».

Μία προειδοποίηση πευθύνει σοφός Σολομν μέ τό νάγνωσμα πού κούσαμε πρίν πό λίγο. Βα­σι­λεύς καί διος, προειδοποιε σους κυβερνον τόν κόσμο καί πιστεύουν τι χουν δύναμη καί σχύ, γιατί ρχουν θνν με­γά­λων καί πολυαρίθμων καί α­σθά­νονται τι ατό τούς πιτρέ­πει νά περηφανεύονται, τι λη α­τή σχύς, λη ατή δύναμη, πού α­σθάνονται τι χουν, τούς διασφα­λίζει καί τούς πιτρέπει νά συμπε­ρι­φέρονται νεξέλεγκτα.

Καί παρότι λόγος ατός το Σο­λο­μ­ντος επώθηκε πρίν πό τρες χιλιάδες χρόνια, συνεχίζει νά σχύει, γιατί ο ρχοντες το κόσμου συνεχίζουν νά φέρονται μέ τόν διο τρόπο, συνεχίζουν νά νομίζουν τι χουν μία ναφαί­ρε­τη καί μόνιμη ξουσία πού τούς πιτρέπει νά αθαιρετον καί νά κάνουν ,τι νομίζουν ες βάρος ετε τν πηκόων τους ετε τν λ­λων θνν.

ν μως «ο κρατοντες πλή­θους καί γεγαυρωμένοι πί χλοις θνν» δέν μπορον νά κατανοή­σουν καί νά συνειδητοποιήσουν τι δέν εναι νίκητοι, καί δέν θέ­λουν νά κούσουν τήν προει­δο­ποίηση το σοφο Σολομντος πού καταλήγει λέγοντας τι δύ­ναμη καί ξουσία πού χουν δέν εναι δική τους λλά το Θεο καί ατοί εναι πλς διαχειρι­στές της, ρχονται γεγονότα καί ν­θρω­ποι πού νατρέπουν ατή τή βεβαιότητά τους.

νας πό ατούς εναι, δελφοί μου, καί τιμώμενος συμπολίτης μας, γιος νεομάρτυς θανά­σιος Κουλακιώτης, τό κλέος τς Χα­λάστρας, γενναος μολογητής τς πίστεως καί θαρραλέος μάρ­τυ­ρας το Χριστο.

Καί πς νέτρεψε ατή τή βε­βαι­ό­τητα το Τούρκου πασ, πού δι­οι­κοσε τήν περιοχή ατή ν νό­ματι το πανίσχυρου Τούρκου σουλ­τάνου καί πίστευε τι εναι κυρίαρχος τς ζως τν λλήνων ρθοδόξων χριστιανν;

Τήν νέτρεψε πρωτίστως μέ τή σταθερότητά του στήν λήθεια. Τόν συκοφάντησαν κάποιοι, πι­διώκοντας νά το στήσουν πα­γί­δα, τι δθεν μολόγησε τή μου­σουλ­μανική πίστη καί κατά συνέ­πεια πρεπε νά συμμορφωθε μέ τίς πιταγές της.

μως γιος θανάσιος ντέ­κρουσε τή συκοφαντία καί προτί­μησε νά φυλακισθε πό τό νά πο­­δεχθε να ψέμα καί νά ρ­νη­θε τόν Χριστό.

Καί ταν ο Τορκοι πέμεναν καί το ποσχόταν τιμές καί δό­ξες, ν παραδεχόταν τόν θεό τους ς τόν ληθινό Θεό, λλά καί τόν πειλοσαν μέ μαρτύρια καί θά­να­το, άν δέν δεχόταν, γιος θα­νάσιος μεινε κλόνητος στήν πί­στη του, μεινε κλόνητος στήν μολογία του τι εναι χριστιανός καί προτιμ περισσότερο πό τά πλούτη καί τίς τιμές το κόσμου, περισσότερο καί πό ατή τήν δια τή ζωή του, τήν πίστη καί τήν γάπη το Χριστο.

Καί τσι μαρτύρησε, καί δη­γή­θη­κε στήν γχόνη καί δωσε τή ζωή του γιά τήν πίστη του.

πάρχει, δελφοί μου, μεγαλύ­τερη νατροπή πό ατήν στή βε­βαιότητα λων κείνων ο ­ποοι πιστεύουν τι χουν τή δύναμη νά λλάξουν τήν πίστη τν νθρώ­πων, νά λλάξουν τίς πεποιθήσεις τους καί τίς ρχές τους, γιατί νο­μίζουν τι χουν στά χέρια τους τή ζωή τους;

πάρχει μεγαλύτερη νατροπή στή βεβαιότητα τν σχυρν το κόσμου πό τήν κλόνητη μο­λο­γία καί τή θυσία τν γίων μαρ­τύρων;

σφαλς χι, δελφοί μου. Καί ατή νατροπή πού πιτυγχά­νουν ο γιοι μάρτυρες, ατή να­τροπή πού πέτυχε καί ορ­ταζόμενος γιος νεομάρτυς θα­νάσιος Κουλακιώτης, εναι πού τούς νυψώνει καί τούς ναδει­κνύει σχυρότερους πό τούς σχυ­ρούς τς γς, γιατί χουν μαζί τους, χουν μέ τήν πίστη τους, τήν παν­σθενουργό δύναμη το λη­θι­νο Θεο, στε νά μπορον νά νι­κον καί νά συντρίβουν τήν λα­ζο­νεία καί τήν παρση σων μφι­σβητον τόν Χριστό καί τή δύνα­μή του.

Ατή μως νίκη καί ατός θρίαμ­βος το γίου θανασίου νι­σχύει, δελφοί μου, καί τή δική μας πίστη καί μς ποδεικνύει τόν δρόμο τόν ποο καλούμεθα νά βα­­δίσουμε καί ς ρθόδοξοι χρι­στιανοί λλά καί ς λληνες. Γιατί σέ κάθε ποχή πάρχουν «κρα­τοντες», ο ποοι στηριζό­με­­νοι στή δύναμή τους καί στό πλ­θος τν νθρώπων πού κυ­βερ­νον μπορον νά πιβάλλουν τή θέλησή τους καί νά ρυθμίσουν τή ζωή καί τήν πίστη τν λλων νθρώπων. μως λοι ατοί δέν θά πρέπει νά μς φοβίζουν, δέν θά πρέπει νά μς κάνουν νά δειλιά­ζουμε, νά ποχωρομε πό τίς ρ­χές μας καί νά προδίδουμε τήν πί­στη μας. μες θά πρέπει νά μέ­νου­με σταθεροί καί κλόνητοι, μι­μούμενοι τό παράδειγμα το συμ­πολίτου μας γίου νεομάρτυρος θανασίου το Κουλακιώτου καί νά χουμε μπιστοσύνη στή δύ­να­μη το Θεο, ποος νισχύει καί στηρίζει σους τόν πιστεύουν, σους τόν γαπον, σους εναι τοι­μοι νά θυ­σια­σθον γιά χάρη του, καί τούς ναδεικνύει νικητές, κα­ταισχύνο­ντας τούς ντιπάλους τους, πως τό κανε καί στήν πε­ρίπτωση το ορταζομένου γίου θανασίου το Κουλακιώτου.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Τῆς θύραθεν σοφίας κεκτη­μέ­νος τάς χάριτας, ἐνήθλησας νομί­μως ἀθλητά, Ἀθανάσιε», ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνoγράφος τιμώντας τό ἐκλεκτό τέκνο τῆς Χαλάστρας, τόν ἅγιο νεομάρτυρα Ἀθανάσιο τόν Κουλακιώτη. Τιμώντας τόν συμ­πο­­­­λίτη μας, στόν ὁποῖο εἶναι ἀφι­ε­ρωμένος, ἀπό κοινοῦ μέ τόν ἄλλο νεομάρτυρα τῆς Χαλάστρας, τόν ἅγιο Ἰωάννη, ὁ περικαλλής αὐτός ἱερός ναός, πού ἀποτελεῖ δεῖγμα τῆς τιμῆς καί τῆς εὐσεβείας σας πρός τούς δύο ἁγίους, οἱ ὁποῖοι τίμησαν τόν τόπο αὐτό μέ τήν ὁμο­λογία τους ἀλλά καί μέ τή θυσία τῆς ζωῆς τους γιά χάρη τῆς πίστεως στόν Χριστό.

Τιμοῦμε, λοιπόν, σήμερα καί πα­νη­γυρίζουμε τόν ἅγιο νεομάρτυρα Ἀθανάσιο. Καί τόν τιμοῦμε λίγες ἡμέρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, λί­γες ἡμέρες πρίν νά ἀκούσουμε καί πάλι τόν Χριστό νά μᾶς λέγει: «ὅ­στις θέλει ὀπίσω μου ἀκο­λου­θεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀ­ράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκο­­­λου­θεί­τω μοι».

Τι­μοῦ­με τόν ἅγιο Ἀθα­νά­σιο, για­τί ἄκου­σε τή φωνή τοῦ Χριστοῦ καί δέχθηκε μέ προθυμία νά τόν ἀκολουθήσει, χωρίς νά δι­στάσει γιά τόν σταυρό πού θά σή­κωνε.

Καί ἄς μήν νομίσει κανείς, ἀδελ­φοί μου, ὅτι ὁ διπλός σταυρός πού σήκωσε ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος συμ­­­­πολίτης μας ἦταν ἐλαφρύς ἤ εὔ­κολος.

Σήκωσε κατ᾽ ἀρχήν τόν σταυρό τῆς συκοφαντίας, γιατί κάποιοι βρέ­­θηκαν νά τόν κατηγορήσουν ὅτι ἀρνήθηκε τόν Χριστό καί προσ­­χώρησε στήν πίστη τῶν μου­σουλμάνων.

Πόσο βαρύς μπορεῖ νά εἶναι αὐ­τός ὁ σταυρός τῆς συκοφαντίας, γιά κάποιον πού γνωρίζει ὅτι δέν εἶναι ἀλή­θεια, ὅτι δέν ἔχει ἀρ­νη­θεῖ ποτέ τόν Χριστό καί ὅτι εἶναι ἕτοιμος ἀνά πᾶσα στιγ­μή νά ὁμο­λο­γήσει τήν πίστη του καί νά θυ­σιασθεῖ γι᾽ αὐτήν!

Κι ὅμως ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος τόν σήκωσε μέ ὑπομονή καί καρτερία, γιατί γνώριζε ὅτι καί αὐτή ἡ συ­κο­φαντία εἶναι ἕνα εἶδος μαρ­τυρίου, τό ὁποῖο ὑπέμενε γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ.

Καί ὕστερα κλήθηκε νά σηκώσει ἕναν ἀκόμη πιό βαρύ σταυρό, τόν σταυρό τοῦ μαρτυρίου καί τῆς θυ­σίας τῆς ζωῆς του, προκειμένου νά μήν ἀρνηθεῖ τήν πίστη του. Ἀλλά οὔτε ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ δειλίασε ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος. Τόν σήκωσε μέ χαρά, γιατί ἤξερε ὅτι αὐτή τή θυσία ζητᾶ ὁ Χριστός ἀπό ἐκεῖνον, ὁ Χριστός πού θυσιά­σθη­κε γιά τή σωτηρία μας, ὁ Χριστός πού δέχθηκε τόν πιό ἐπονείδιστο θάνατο, προκειμένου νά μᾶς ἀπαλ­­λάξει ἀπό τίς ἁμαρτίες μας.

Ἤξε­ρε καί πίστευε ὅμως ὅτι αὐ­τός ὁ σταυρός τοῦ μαρτυρίου εἶναι συγχρόνως καί τό μέσον καί ἡ κλί­μαξ, ἡ ὁποία θά τόν ὁδηγήσει στόν οὐρανό, ἡ ὁ­ποία θά τόν ὁδη­γήσει κοντά στόν Χριστό καί θά τοῦ χα­ρίσει ἀντί γιά τήν πρόσ­και­ρη τήν αἰώνια ζωή.

Μέ αὐτή τήν πίστη σήκωσε τόν δι­πλό σταυρό του ὁ ἅγιος Ἀθανά­σιος, καί «ἐνήθλησε νομίμως», ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, γιά νά κερδίσει καί τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης ἀπό τά χέρια τοῦ ἀθλοθέτου καί ἀγωνοθέτου Θεοῦ, κατά τόν πρωτοκορυφαῖο ἀπό­στο­λο Παῦλο.

Καί ὁ διπλός αὐτός σταυρός πού σήκωσε ὁ ἅγιος νεομάρτυς Ἀθα­νά­σιος ἀποτελεῖ παράδειγμα καί γιά μᾶς, ἀδελφοί μου, πού τόν τιμοῦμε σήμερα.

Γιατί ἡ μεγαλύτερη τιμή πού μπο­ροῦμε νά τοῦ προσφέρουμε εἶ­ναι νά μιμηθοῦμε τό παράδειγμά του καί νά ἀνταποκριθοῦμε καί ἐμεῖς, ὅπως τό ἔκανε καί ἐκεῖνος σέ πολύ δυσκολότερες συνθῆκες ἀπό ἐμᾶς, στήν πρόσκληση τοῦ Χρι­­­­στοῦ.

Καί ἔχουμε πολλές εὐκαιρίες νά δείξουμε τή διάθεσή μας νά ση­κώ­σουμε τόν σταυρό μας προκει­μέ­νου νά ἀκολουθή­σουμε τόν Χρι­στό. Γιατί μπορεῖ νά μήν ζοῦμε σέ μία ἐποχή κατά τήν ὁ­ποία ἡ πίστη στόν Χριστό διώ­κεται φανερά, ὅπως στήν ἐποχή τοῦ ἁγίου Ἀθα­να­σίου, ἀλλά πολλοί εἶ­ναι οἱ πει­ρασμοί καί πολλές εἶ­ναι οἱ δυ­σκο­λίες πού ἀντιμετω­πίζουμε καί ἐμεῖς στήν καθημερινότητά μας. Καί συχνά καλούμεθα νά ἀντιμε­τω­­πίσου­με καί τίς συκοφαντίες τῶν ἀνθρώπων καί τίς προκλήσεις καί τίς εἰρωνεῖες τους γιά τήν πί­στη μας καί νά μείνουμε σταθεροί σέ ὅσα μάθαμε καί διδαχθήκαμε μέ­σα στήν Ἐκκλησία, ἔστω καί ἐάν αὐτό ἔχει κάποιο κόστος, κόστος τό ὁποῖο εἶ­ναι βε­βαίως μικρό καί ἀσήμαντο ἔναντι τῆς θυσίας τῆς ζωῆς καί τοῦ μαρ­τυρίου πού ὑπέ­μεινε ὁ ἅγιος Ἀθα­νά­σιος, ἔχει ὅμως καί αὐτό τήν ἀνταμοιβή του ἀπό τόν Χριστό.

Γι᾽ αὐτό ἄς μήν δειλιάζουμε, ἀδελ­φοί μου, ἀλλά ἄς ἀκολουθοῦ­με τά ἴχνη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου νεομάρ­τυρος Ἀθανασίου τοῦ Κου­λακιώ­του, καί διά τῶν πρεσβειῶν του ἄς μᾶς ἀξιώσει ὁ Χριστός νά ἄρουμε ὅποιον σταυρό ἐπιτρέπει Ἐκεῖνος νά σηκώσουμε γιά νά φθά­σουμε καί ἐμεῖς στό ποθητό τέρμα καί τή δόξα τῆς βασιλείας του. Ἀμήν.

 

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Ag.AthanasiouKoulakiwtou2018-2.jpg