Polydendri2018-2.jpg

Την Πέμπτη 9 Αυγούστου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στο Πολυδένδρι επί τη μνήμη του περάσματος του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού από το χωριό αλλά και την μνήμη του Αγίου Νικολάου του Κοκοβίτη ο οποίος μαρτύρησε το 1822 στον Χαλασμό της Νάουσας και καταγόταν από το Πολυδένδρι.

Δίπλα στο Ναό βρίσκεται το δένδρο κάτω από το οποίο ο Άγιος Κοσμάς τοποθέτησε σιδερένιο σταυρό ο οποίος βρέθηκε πριν μερικά χρόνια και φυλάσσεται στην Ιερά Μητρόπολη μας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε ιερά λιτανεία προς τον ενοριακό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, που φέτος συμπληρώνονται 240 χρόνια από την αγιογράφηση των εικόνων του τέμπλου. Στην συνέχεια ο  Σεβασμιώτατος τέλεσε τα εγκαίνια της αίθουσας-γραφείου του Ιερού Ναού.

Μετά τα εγκαίνια ακολούθησε ημερίδα αφιερωμένη στο πέρασμα του Αγίου Κοσμά από το Πολυδένδρι και στον Νεομάρτυρα Νικόλαο τον Κοκοβίτη.

Στην αρχή χαιρετισμό απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων.

Πρώτος ομιλητής ήταν ο καθηγητής της Θεολογικής του ΑΠΘ κ. Μιχαήλ Τρίτος ο οποίος ανέπτυξε το θέμα « Τό μεγαλεῖο τῆς προσωπικότητας τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ », δεύτερος ομιλητής ήταν ο κ. Μιχαήλ Παντούλας, Φιλόλογος-ερευνητής, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα « Εἰκονογραφικά τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στήν Μακεδονία καί στό Ἅγιο  Ὄρος (1779-1961)» , τρίτος ομιλητής ήταν ο Πρωτοπρεσβύτερος π.Ιωάννης Κιουλές, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Οἰκογενειακές ἀναμνήσεις γιά τόν Ἅγιο Νεομάρτυρα Νῖκο τόν Κοκοβίτη», ενώ την εκδήλωση έκλεισε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σκήτης Βεροίας Αρχιμ. Πορφύριος Μπατσαράς.

Την εκδήλωση παρουσίασε ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Αιμιλιανός Προδρομίτης.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:

«Τος γαπσι τόν Θεόν πάντα συνεργε ες γαθόν».

φράση ατή το πρωτοκο­ρυ­φαίου ποστόλου Παύλου βρί­σκει τήν φαρμογή της καί στήν περί­πτω­ση ατο το τόπου καί τν εσεβν κατοίκων του, κα­θώς μία δυστυχία φερε τήν ε­λο­γία καί τή χάρη το Θεο, πού τόν συνο­δεύει μέχρι σήμερα.

Μία ρρώστια θανατηφόρα, μία πιδημία πανώλης, πού ξαπλω­νό­­­ταν μέ γοργούς ρυθμούς καί φηνε πίσω της τόν λεθρο, ταν φορμή γιά νά παρακαλέσουν τό 1775 ο πατέρες σας τόν με­γά­λο εραπόστολο, τόν γιο Κο­σμ τόν Ατωλό, ποος περιό­δευε στήν περιοχή, νά ρθει δ καί νά προ­σευχηθε γιά τή σω­τηρία τους, γιά τή σωτηρία το χωριο.

Τά γεγονότα ε­ναι γνω­στά σέ λους σας. γιος Κο­σμς ρθε καί, πως συνήθιζε, φο κήρυξε καί συμβούλευσε τούς νθρώπους νά μήν ξεχνον τόν Θεό τν πα­τέρων τους, τήν καταγωγή τους, τή γλώσσα τους καί τήν εσέβειά τους· νά γωνί­ζονται νά σταθον ρθιοι χοντας πίστη καί μπιστο­σύνη στόν Θεό καί νά ζον σύμ­φω­να μέ τόν νόμο καί τίς ντολές του γιά νά χουν τή χάρη του, σταύρωσε τόν τόπο στά τέσ­σερα σημεα το ρί­ζο­ντος καί πη­ξε σέ κάθε να πό ατά να σιδερένιο Σταυρό, γιά νά ποτελε τή διαρκ προστασία τν νθρώ­πων πό κάθε κακό καί νά εναι τό φυλακτήριό τους πό κάθε πει­λή.

Καί ντως εχή το γίου Κο­σμ εσακούσθηκε πό τόν Θεό, καί τό χωριό, Κόκοβα, σώθηκε πό τή συμφορά τς πιδημίας. πίσκεψη το γίου Κοσμ καί ο λόγοι του μειναν νεξάλειπτοι στίς ψυχές τν κατοίκων καί ο παλαιό­τε­ροι φηγοντο στούς νεω­τέρους τίς ναμνήσεις τους πό τό πέ­ρα­σμα νός γίου, ποος στό με­τα­ξύ εχε μαρτυρή­σει γιά τόν Χριστό, πό τόν τόπο τους.

Ατή πίσκεψη το γίου Κο­σμ, τό κήρυγμά του καί γάπη του γιά τόν Χριστό καί τήν πατρί­δα, γιά τήν ποία σφαλς θά εχε κούσει πό τούς πατέρες του, καναν καί τόν τιμώμενο σήμερα γιο συμπολίτη σας, τόν γιο Νι­κόλαο τόν νεομάρτυρα, νά σταθε ρθιος στό Κιό­σκι τς Ναούσης.

Νεαρός στήν λικία, εχε πάει στή Νάουσα γιά νά ργασθε ς ρά­πτης. Καί κε τόν βρκε με­γά­λος χαλασμός, τόν βρκε λο­κληρωτική καταστροφή τς Ναού­σης τό 1822, πού γέμισε τόν ο­ρα­νό μέ μάρτυρες.

νας πό α­τούς καί νεαρός Κο­κοβίτης, γιος Νικόλαος, πού δέν δίστασε οτε γιά μία στιγμή νά μολο­γή­σει τήν πίστη του στόν Χριστό καί νά διακηρύξει θαρρα­λέα μπροστά στόν Τορκο πασ τι χριστιανός εναι καί χριστια­νός θά πεθάνει. Μέ πίστη καί γεν­ναι­ότητα βάδισε στό μαρτύριο, «ς μνός ναντίον το κείροντος ατόν». Τό σπαθί το δημίου πού το κοψε τό κε­φάλι, το νοιξε τήν πύλη το ο­ρανο. Τό μαρτύ­ριό του γινε δε­κτό πό τόν Χρι­στό, πού το ντα­πέδωσε τή χάρη του.

Γιατί τί λλο πό πιβε­βαί­ω­ση τι Χριστός δέ­χθηκε τή θυσία του εναι τό θαμα πού εδαν λοι, πιστοί καί πιστοι, στό Κιόσκι τς Ναούσης; Τί λλο ταν νά βλέ­πουν να νεκρό καί κέφαλο σ­μα νά σηκώνεται καί νά βαδίζει πρός τόν Τορκο πασ, κρατώντας στά χέρια του τό κεφά­λι του, πού μόλις το τό εχαν κό­ψει;

ταν θαυμαστή πέμβαση το Θεο, γιά νά δείξει στό πρόσωπο το νεαρο ράπτη πό τήν Κό­κο­βα, πό τό Πολυδένδρι, τι θυσία τς ζως του καί τς ζως λων τν Ναουσαίων πού μολόγησαν τήν πίστη τους στόν Χριστό καί προτίμησαν νά μήν ρνηθον τόν Χριστό προκει­μέ­νου νά γλιτώσουν τή ζωή τους εχε λογισθε ς μαρτύριο, καί Θεός τούς ντιδόξαζε δη, γιατί πρτοι κενοι τόν εχαν δοξάσει μέ τή θυσία τους.

ταν μως καί θαυμαστή πέμ­­­­βαση το Θεο γιά νά σταμα­τή­­σει καταστροφή καί δικη σφαγή τν θώων.

Μαθητής κατά πνεμα το γίου ερομάρτυρος καί σαποστόλου Κο­­­­σμ το Ατωλο γιος Νικό­λαος Κοκοβίτης μοιράσθηκε μα­ζί του τόν στέφανο το μαρτυ­ρίου καί πολαμβάνει μαζί του στή μα­κα­ριότητα τς αωνίου ζως καί τά γαθά πού τοίμασε « Θε­ός τος γαπσιν ατόν».

Καί ο δύο ποτελον τούς κοί­μη­τους προστάτες ατο το τόπου, πού χει τήν ελογία το γίου ερομάρτυρος Κοσμ, το ποίου νας πό τούς τέσσερις σταυ­ρούς βρέθηκε πρόσφατα μέ θαυμαστό τρόπο, λλά καί το γίου Νικολάου, ποος τίμησε τήν πατρίδα του μέ τό αμα του καί μέ τό μαρτύριό του.

διπλ ατή ελογία ς πεν­θυμίζει καί σέ μς, δελφοί μου, χρέος μας· τό χρέος μας νά μέ­νουμε πιστοί στόν Χριστό καί νά μολογομε τήν πίστη μας σέ Α­τόν. Διότι καί σήμερα εναι πολλοί κενοι πού μφισβητον καί ρ­νονται τόν Χριστό καί τήν πίστη του. Εναι πολλοί κε­νοι πού συγ­χέουν τήν ρθόδοξη πί­στη μέ διά­φορες πόψεις καί δεολογίες, καί ν νομίζουν τι πιστεύουν, ατό στό ποο πιστεύ­ουν δέν εναι α­τό πού μς δίδαξε Χριστός, ατό πού μς δίδαξε γιος Κοσμς καί διδάσκει κ­κλη­σία μας μέχρι σή­μερα, λλά μία δική τους πίστη καί μία δική τους θρησκεία, πού δέν μπορε νά τούς σώσει.

μες μως, δελφοί μου, ς μέ­νουμε σταθεροί στήν πίστη καί στή διδα­σκα­λία τς κκλησίας μας, ς γω­νιζόμεθα νά ζομε τήν ν Χρι­στ ζωή, μέσα πό τά μυ­στή­ρια τς κκλησίας μας, παρα­δειγ­ματι­ζόμενοι πό τή ζωή τν γίων μας καί μολογώντας μέ θάρρος, ποτε χρειασθε, τήν πί­στη μας, γιά νά χουμε πάντοτε τή χάρη καί τήν ελογία το Θεο, διά πρεσβειν καί το γίου Κοσμ το Ατωλο λλά καί το συντο­πίτου μας γίου Νι­κολάου το Κοκοβίτου.

Καί ο δύο, μήν ξεχνομε τι γωνίσθηκαν καί γιά τήν λλάδα καί γιά τόν Χριστό. Καί ο δύο μαρτύρησαν γι ατό τό ποο πίστευαν, διότι σαν λληνες καί χριστιανοί. σαν ρθόδοξοι καί σαν λληνες. τσι δίδαξε γιος Κοσμς καί τσι μαρτύρησαν. Μήν τό ξεχνομε ατό, δελφοί μου. κενο πού μς χρειάζεται, λεγε γιος Κοσμς, εναι Χριστός καί λλάδα. Γιά τόν Χριστό καί γιά τήν λλάδα μαρτύρησε καί συμπατριώτης σας γιος Νικόλαος Κοκοβίτης. ς χουμε τήν εχή τους καί ς κολουθομε τήν πίστη τους καί τήν γάπη τους καί γιά τόν Χριστό καί γιά τήν λλάδα. μήν.

Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου στην Ημερίδα :

Συμπληρώνονται φέτος 240 χρό­νια πό τό τος κατά τό ποο γιογραφήθηκαν ο εκόνες το νοριακο ναο το γίου μεγα­λο­μάρτυρος Δημητρίου, τρία χρό­νια μετά τήν λευση στόν τόπο α­τό το γίου ερομάρτυρος καί σαποστόλου Κο­σμ το Ατωλο.

τσι μέ τήν εκαιρία καί τς ση­μερινς ορτς το συμπολίτου σας γίου Νικολάου το Κοκο­βί­του, νός πό τούς γίους νδό­ξους νεομάρτυρες το λοκαυτώ­ματος τς Ναούσης, τήν ποία πό τν καθιερώσαμε α­τή τήν μέ­ρα, καί τν γκαινίων τς αθού­σης το ερο ναο, χουμε τή χα­ρά νά τιμήσουμε τόν γιο Νικόλαο τόν Κοκοβίτη λλά καί τόν γιο Κοσμ τόν Ατωλό μέ τή σημερινή μερίδα.

πως λοι γνωρίζετε, τά τελευ­ταα χρόνια εχαμε τήν ελογία νά βρεθε μέ θαυμαστό τρόπο νας πό τούς σταυρούς πού πηξε γιος Κοσμς Ατωλός, κατά τή συνήθειά του, σέ να πό τά δέν­δρα το χωριο. Τά χρόνια πέρα­σαν, τό δένδρο μεγάλωσε, καί σταυρός χάθηκε μέσα στόν κορ­μό του. ταν πρίν πό μερικά χρό­νια κόπηκε τό δένδρο καί που­λήθηκε γιά ξύλα, κάποιος ε­σεβής χρι­στια­νός τόν βρκε νάμεσα στά ξύ­λα πού εχε γοράσει, καί μς τόν φερε λέγοντας πο τόν εχε βρε. Εναι ατός σταυρός, τόν ποο μεταφέραμε καί σήμερα, πως καί κάθε χρόνο ατή τήν μέρα, πρός ελογία καί γιασμό λων σας, διαιτέρως μως φέτος, πού ερά Μητρόπολή μας χει φιερώσει τό τος στήν ερα­πο­στο­λή καί κατ ξοχήν στόν γιο Κοσμ τόν Ατωλό, τόν σαπό­στο­λο καί ερομάρτυρα, τόν μοναχό πού ξεκίνησε πό τό γιο ρος μέ τήν ελογία το γουμένου του καί το Οκουμενικο Πατριάρχου γιά νά διδάξει τό πόδουλο Γένος. Καί διέτρεξε σχεδόν λη τήν λ­λά­δα μέ σκοπό νά στηρίξει τούς νθρώπους, νά τούς φυπνίσει, νά τούς παρηγορήσει καί νά τούς προ­­ετοιμάσει γιά τόν μεγάλο ξε­ση­κωμό, γιά τήν πανάσταση πού χάρισε τήν λευθερία σέ να τμ­μα τς λλάδος.

Πολλοί ποστηρίζουν τι λ­ληνική πανάσταση ταν ποτέ­λε­σμα τς διαδόσεως τν δεν το διαφωτισμο, θέλοντας νά μει­­ώσουν τή σημασία το κηρύγ­μα­­τος το γίου Κοσμ καί τήν προσφορά του. λλά ν δέν πρ­χε γιος Κοσμς, ν δέν πρχε φλόγα τς γάπης του πού μι­λοσε στίς ψυχές τν νθρώ­πων καί τίς πυρπολοσε καί τίς στήριζε καί δίδασκε τήν πίστη καί τήν μπι­στοσύνη στόν Θεό καί τήν λ­πίδα τι λευθερία δέν θά ργή­σει, δέν θά εχε συμβε τίποτε.

Γι ατό καί φείλουμε εγνωμο­σύνη στόν γιο Κοσμ τόν Ατω­λό, τόν ερομάρτυρα, λλά καί σέ λους τούς νεομάρτυρες, πως δικός μας γιος Νικόλαος Κοκο­βίτης, γιατί μέ τό αμα τους πό­τι­σαν τό δένδρο τς πίστεως καί τό δένδρο τς λευθερίας το Γένους μας.

Θέλω, λοιπόν, νά συγχαρ τούς διοργανωτές τς σημερινς με­ρί­δος καί διαιτέρως τούς κλε­κτούς εσηγητές μας, τόν καθηγη­τή τς Θεολογικς Σχολς το ριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ­σα­λονίκης κ. Μιχαήλ Τρίτο, τόν φιλόλογο-ρευνητή κ. Μιχαήλ Παντούλα, καί τόν πρωτοπρεσβύ­τερο π. ωάννη Κιουλέ, συγγενή το γίου νεομάρτυρος Νικολάου το Κοκοβίτου, καί λους σς πού ρθατε γιά νά τιμήσουμε τούς γίους μας.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Polydendri2018.jpg