ParaklhshKleidi.2018-2.jpg

Την Παρασκευή 3 Αυγούστου το απόγευμα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων μετέφερε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειδίου τεμάχιο Ιερού Λειψάνου και τον σταυρό του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού προς ευλογία και αγιασμό των πιστών. Στην συνέχεια χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Θεοτόκου και κήρυξε το θείο λόγο.

 

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΏ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Χαρς μου τήν καρδίαν πλή­ρω­σον, Παρθένε, τς χαρς δε­ξαμένη τό πλήρωμα».

νάμεσα στά πολλά ατήματα πού πευθύναμε καί πόψε στήν περαγία Θεοτόκο, στήν ποία κκλησία μας χει φιερώσει ε­λαβς ατές τίς μέρες το Δε­κα­πενταυγούστου, προετοιμάζοντάς μας μέ τή νηστεία λλά καί μέ τίς Παρακλήσεις πρός τήν Παναγία Παρθένο πού ψέλνουμε κάθε βρά­δυ γιά νά ορτάσουμε τή μεγάλη ορτή τς Κοιμήσεώς της, πε­ρι­λαμβάνεται καί παράκληση πού τς πευθύνει ερός μνο­γράφος κ μέρους λων μας: «Χαρς μου τήν καρδίαν πλήρωσον, Παρθένε».

Τς ζητομε νά γεμίσει τήν καρ­δία μας πό χαρά, καθώς χαρά εναι μεγαλύτερη λλειψη καί τό ναγκαιότερο ζητούμενο στή ζωή τν νθρώπων.

Ποιά εναι μως χαρά πού ζη­τομε πό τήν Παναγία καί πς μπορε νά μς τήν δώσει;

Πολλοί, δελφοί μου, νομίζουμε τι χαρά προέρχεται πό λικά πράγματα. Προέρχεται πό σα χουμε καί κατέχουμε, πό σα πο­λαμβάνουμε καί ζομε. Προέρ­χεται πό εχάριστα γεγονότα, πό πιτυχίες στή ζωή μας, τήν προσωπική λλά καί τήν οκογενειακή. Προέρχεται πό τήν ασθηση τι λα προχωρον καλά στή ζωή μας.

Καί ντως χαρά προέρχεται πό λα ατά. λλά χαρά πού προέρχεται πό ατά διαρκε σο διαρκον καί κενα, καί λοι γνω­ρίζουμε τι λα κενα πού μς προσφέρουν τή χαρά στή ζωή μας δέν διαρκον πολύ, λλά ναλ­λάσσονται δυστυχς μέ πολ­λά λλα δυσάρεστα καί θλιβερά γεγο­νό­τα πού μς προκαλον πόνο καί δύνη καί ξαφανίζουν ατή τή χαρά.

τσι, λοιπόν, τό ρώτημα πα­νέρ­χεται. Ποιά εναι χαρά πού ζητομε πό τήν Παναγία μας καί ποία μπορε νά γεμίσει τήν καρ­διά μας;

Τήν πάντηση, δελφοί μου, μς τήν δίδει ερός μνογράφος, λέ­γο­ντας πώς Παναγία εναι « τς χαρς δεξαμένη τό πλήρωμα», εναι δηλαδή ατή πού δέχθηκε μέσα στήν καρδιά της τό πλήρωμα τς χαρς, ατή τς ποίας καρ­διά ταν γεμάτη πό χαρά. Καί χαρά πού γέμισε τήν καρδιά τς Πα­ναγίας μας δέν ταν λλη πό τήν παρουσία το Χριστο μέσα της. Γιατί ατός εναι μόνος πού μπορε νά προσφέρει στόν νθρω­πο τό πλήρωμα τς χαρς, τήν πόλυτη καί διαρκ χαρά, ποία δέν πηρεάζεται πό τίς συνθκες μέσα στίς ποες ερισκόμεθα οτε πό τίς καταστάσεις τίς ποες ντι­με­τωπίζουμε. Χριστός εναι τό πλήρωμα τς χαρς καί μπορε νά τό προσφέρει σέ ποιον τό να­ζη­τε, γιατί χαρά δέν εναι οτε να λικό γαθό, οτε να πλό συναίσθημα. Εναι καρπός το γίου Πνεύματος, πως λέγει πρω­τοκορυφαος πόστολος Πα­λος καί δρυτής τς τοπικς μας κκλησίας, καί εναι ατή τήν ποία προσφέρει Χριστός στόν ν­θρω­πο.

Καί Χριστός δέν προσφέρει ψήγ­ματα χαρς· πόσχεται τό πλή­ρωμα τς χαρς· «να χαρά μν πεπληρωμένη» καί «να χωσιν τήν χαράν τήν μήν πε­πλη­ρωμένην ν αυτος», λέγει στούς μαθητές του, καί μάλιστα στήν πιό κρίσιμη ρα τς ζως του, λίγο πρίν πό τό Πάθος του. Ατό σημαίνει, δελφοί μου, τι χαρά πού προσφέρει Χριστός δέν σχετίζεται μέ τά ξωτερικά γε­γο­νότα, πως δέν σχετιζόταν μέ α­τά καί χαρά πού εχε στήν ψυχή της Παναγία μας, τς ποίας ζωή, πως λοι γνωρίζουμε, ταν γε­μά­τη πό θλίψεις καί δύνες.

Καί τότε τί εναι ατό πού κάνει τή χαρά πού δίδει Χριστός νά εναι πλήρης καί νά γεμίζει τήν καρδιά μας καί νά μήν πηρεά­ζεται πό ,τι μς συμβαίνει;

χαρά το Χριστο, δελφοί μου, συνδέεται μέ τήν παλλαγή μας πό τήν μαρ­τία. Χριστός λθε στή γ γιά νά μς λυτρώσει πό τήν μαρ­τία, πού προκαλε θλίψη καί πόνο στόν νθρωπο. θλίψη καί δύνη εναι, δελφοί μου, συνέπειες τς μαρτίας, καί εναι ατές πού διώχνουν τή χαρά πό τήν ψυχή μας. Γι ατό καί Χρι­στός, ς λυτρωτής μας πό τήν μαρτία, εναι χορηγός το πλη­ρώ­ματος τς χαρς.

Γι ατό καί Παναγία μας « τς χαρς δεξαμένη τό πλήρωμα», εναι συγχρόνως ς μητέρα το Χριστο «τς μαρτίας τήν λύπην ξαφανίσασα», λλά εναι καί ατή πρός τήν ποία πευθυ­νόμα­σθε γιά νά τς ζητήσουμε νά πλη­ρώσει καί τή δική μας καρδιά μέ χαρά, τήν πραγματική χαρά.

Καί Παναγία μας εναι πρό­θυμη, δελφοί μου, νά νταποκρι­θε στό ατημά μας, ν καί μες εμεθα πρόθυμοι νά πορρίψουμε πό τήν ψυχή μας καί τή ζωή μας ατό πού μποδίζει τή χαρά, δηλα­δή τήν μαρτία. Γιατί μαρτία εναι φενός ατία τς θλίψεως καί φετέρου εναι ατία πού πομακρύνει τόν Χριστό πό τήν ψυχή μας καί τσι μς στερε πό τή χαρά πού μς προσφέρει μέ τήν παρουσία του.

ς συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, λοι τήν μαρτωλότητά μας· ς ντοπίσουμε τά λάθη καί τά πάθη μας, τίς δυναμίες καί τά λατ­τώ­ματά μας, λα κενα πού μπορε πι­φανειακά νά φαίνεται τι μς προσ­φέ­ρουν χαρά, λλά στήν πραγμα­τι­κότητα τή διώχνουν πό τήν ψυ­χή μας, γιατί διώχνουν καί τόν Χριστό. ς μετανοήσουμε γι α­τά, ς παλλαγομε πό ατά μέσα πό τό μυστήριο τς μετα­νοίας, καί ς προσπαθομε νά γω­νιζόμαστε διαρκς γιά νά μήν παραμένει στήν ψυχή μας μαρτία. Καί ς ζητομε πό τήν Παναγία μας νά μς καθοδηγε στόν δρόμο τς μετανοίας καί νά πρεσβεύει γιά τή σωτηρία μας, τσι στε νά χουμε καί μες τήν καρδιά μας γεμάτη πό τή χαρά, τήν ποία προσφέρει φεση τν μαρτιν μας, πως τς ζητήσαμε πό­ψε. «Χαρς μου τήν καρδίαν, πλήρωσον Παρθένε, τς χαρς δεξαμένη τό πλήρωμα, τς μαρ­τίας τήν λύπην, ξαφανίσασα».

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ParaklhshKleidi.2018.jpg