ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

Ἀρ. Πρωτ.: 636

Βέροια, 16 Δεκεμβρίου 2020

 

† ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καὶ Μητροπολίτης

τῆς Ἱερᾶς καὶ Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης καὶ Καμπανίας

πρὸς τὸν ἱερὸν κλῆρον καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸν

τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἐπαρχίας.

 

«Καί μή ἐκστάς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος.

Διπλοῦς ἐτέχθη, Χριστός τόν ἄνω, κόσμον θέλων ἀναπληρῶσαι».

 

Ἐκστατικοί ἐνώπιον τοῦ θαύματος τῆς θείας ἀγάπης γιά ἄλλη μία φορά ἑορτάζουμε σήμερα τή μεγάλη ἑορτή τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως. Ἑορτάζουμε τήν κατά σάρκα γέννηση τοῦ Θεοῦ-Λόγου, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως ψάλλει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, «μή ἐκστάς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος». Χωρίς δηλαδή νά ἀπεκδυθεῖ τή θεία Του φύση, ἀνέλαβε καί τήν ἀνθρωπίνη καί ἐνεδύθη διά τῆς Παναγίας Παρθένου τήν ἀνθρώπινη σάρκα.Ἔγινε ἄνθρωπος χάριν τοῦ ἀνθρώπου. Ἔγινε ἄνθρωπος, «ἵνα θεόν τόν Ἀδάμ ἀπεργάσηται». Ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά κάνει καί ἐμᾶς κοινωνούς θείας φύσεως καί μετόχους τῆς οὐρανίου βασιλείας Του. 

Ἄν κατά τήν ἡμέρα τῆς δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου ὁ Θεός Πατήρ εἶχε ἐμφυσήσει στούς πρωτοπλάστους «πνοήν ζωῆς», φέρνοντάς τους ἀπό τήν ἀνυπαρξία στήν ὕπαρξη, σήμερα ὁ Υἱός καί Λόγος Του ἀναγεννᾶ μέ τήν κατά σάρκα γέννησή Του τόν πεπτωκότα καί ἁμαρτωλό ἄνθρωπο καίτοῦ χαρίζει αἰώνιο ζωή, ἀποκαθιστώντας καί πάλι τήν κοινωνία Θεοῦ καί ἀνθρώπου. 

Καί ἄν αὐτή ἡ δυνατότητα τῆς ἀναγεννήσεως καί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου διά τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου μας ἀποτελεῖ μέγα θαῦμα καί ἀκατανόητο μυστήριο γιά τήν πεπερασμένη ἀνθρώπινη λογική, τό θαῦμα εἶναι στήν πραγματικότητα ἀκόμη μεγαλύτερο καί συγκλονιστικότερο, διότι ἡ προσφορά δέν ἴσχυσε μόνο ἐφάπαξ, οὔτε δόθηκε σέ κάποιους μόνο ἀνθρώπους. Δίδεται στόν κάθε ἄνθρωπο καί σέ κάθε ἐποχή, ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος θελήσει νά ἀποδεχθεῖ τήν ὑψίστη αὐτή δωρεά τῆς ἀγάπης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. 

Πῶς μποροῦμε ὅμως νά τήν ἀποδεχθοῦμε καί πῶς μποροῦμε νά προσεγγίσουμε τόν δι᾽ ἡμᾶς γεννηθέντα Χριστό, ὥστε νά γίνουμε καί ἐμεῖς μέτοχοί της; 

Ἕνας τρόπος μόνο ὑπάρχει. Καί αὐτός εἶναι ὁ τρόπος τῆςταπεινώσεως καί τῆς μετανοίας.Ὁ Χριστός «ἐταπείνωσεν ἑαυτόν», ἐνδυόμενος τήν ἀνθρώπινη φύση καί κλίνοντας οὐρανούς γιά νά κατέλθει στή γῆ καί νά γεννηθεῖ ὡς ἄνθρωπος γιά τή σωτηρία μας. Ἄς ἀκολουθήσουμε καί ἐμεῖς τό παράδειγμα τῆς δικῆς Του ταπεινώσεως καί ἄς προσέλθουμε μέ συντριβή καί μετάνοια φέτος στή φάτνη Του. Δέν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος γιά νά φθάσουμε ἐκεῖ. Δέν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιά νά γίνουμε ἀποδέκτες τῆς δωρεᾶς Του καί μέτοχοι τῆς χάριτος καί τῆς σωτηρίας, παρά μόνο ἡ συντριβή καί ἡ μετάνοια. Ἄς τό συνειδητοποιήσουμε αὐτό, ἀδελφοί μου, καί ἄς τό κάνουμε πράξη ζωῆς τά φετινά Χριστούγεννα. 

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μᾶς ὑπενθυμίζει αὐτή τήν ἀνάγκη μέ τή δοκιμασία πού ἐπιτρέπει νά ζοῦμε τούς τελευταίους μῆνες. Μᾶς τήν ὑπενθυμίζει μέ τόν πόνο καί τήν ὀδύνη πού προκάλεσε καί προκαλεῖ σέ ὅλους μας ἡ πανδημία, ὁ ἐγκλεισμός, ἡ ἀπομόνωση, οἱ ἀλλαγές στή ζωή μας. Μᾶς τήν ὑπενθυμίζει μέ τή δοκιμασία τῶν κλειστῶν ἱερῶν ναῶν μας, μέ τήν ἀναγκαστική ἀποχή μας ἀπό τή λατρευτική ζωή τῆς Ἐκκλησία μας καί μέ τή στέρηση τῶν ἱερῶν μυστηρίων της, πού μᾶς πόνεσε ὅλο αὐτό τό διάστημα. Ἄς τήν ἀντιμετωπίσουμε ὡς παρότρυνση καί ἀφορμή ταπεινώσεως καί μετανοίας. Ἄς τήν ἀντιμετωπίσουμε ὡς ἀφετηρία, γιά νά πλησιάσουμε τόν δι᾽ ἡμᾶς ἑαυτόν κενώσαντα Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, ὄχι ὅπως Τόν πλησιάζαμε ἴσως τά προηγούμενα χρόνια, ἀπό συνήθεια ἤ καί ὑποχρέωση, ἀλλά μέ συντριβή καί μετάνοια, γιατί μόνον ἔτσι θά μπορέσουμε νά κοινωνήσουμε μέ τόν Θεό καί νά γίνουμε πραγματικά «σύσσωμοι καί σύναιμοί» Του. Ἄς ἐκφράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας στόν Θεό, γιατί μέ τίς προσπάθειες τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά μπορέσουμε νά λειτουργήσουμε μέ τήν συμμετοχή περισσοτέρων πιστῶν, τηρῶντας πάντοτε τά ἀναγκαία μέτρα γιά τήν προστασία μας ἀπό τόν κορωνοϊό ὅλες τίς μεγάλες ἑορτές τῆς πίστεώς μας καί νά μετάσχουμε στό μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅμως καί αὐτό πού ἔλεγε ὁ χαρισματικός ἀσκητής καί σύγχρονος ἅγιος τῆς Ρουμανίας Γέρων Κλεόπας, «ὁ χριστιανός μπορεῖ νά κοινωνήσει μέ πέντε τρόπους. Ὁ πρῶτος εἶναι μέ τή συμμετοχή μας στό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας. Ὁ δεύτερος εἶναι μέ τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ. Ὅταν λέμε τήν εὐχή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», μποροῦμε νά κοινωνοῦμε καθημερινά ἄπειρες φορές τόν Χριστό. Ὁ τρίτος τρόπος εἶναι μέ τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ. Ὅποιος τηρεῖ τίς ἐντολές Του, ἐκεῖνος ἑνώνεται μέ τόν Χριστό καί μέ τήν Ἁγία Τριάδα. Ὁ τέταρτος τρόπος κοινωνίας εἶναι μέ τήν ἀκρόαση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ὅταν δηλαδή ἀκοῦμε μέ εὐλάβεια τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ πέμπτος τρόπος εἶναι μέ τήν προσκομιδή, ὅπου ὁ ἱερέας μνημονεύει τά ὀνόματα καί βγάζει μερίδες ἐπάνω στόν ἅγιο δίσκο. Τή στιγμή τῆς συστολῆς, κατά τήν ὁποία ὁ ἱερέας ρίχνει τίς μερίδες στό ἅγιο Ποτήριο καί ἑνώνονται μέ τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ, οἱ πιστοί πού μνημονεύθηκαν κοινωνοῦν τόν Χριστό καί καθαρίζονται ἀπό τίς ἁμαρτίες». 

Τά φετινά Χριστούγεννα ἄς προσφέρουμε στόν Σωτήρα Χριστό ἀντί ἄλλου δώρου τήν εἰλικρινῆ μετάνοιά μας, ἀδελφοί μου, καί ἄς ἀξιοποιήσουμε τούς τρόπους τῆς κοινωνίας πού ἡ ἀγάπη Του μᾶς προσφέρει γιά νά ἑνωθοῦμε μαζί Του καί νά Τόν αἰσθανθοῦμε νά γεννᾶται καί στή δική μας ψυχή καί νά τήν ἀναγεννᾶ εἰς σωτηρίαν.

 

Διάπυρος πρός τόν δι᾽ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα Θεόν εὐχέτης 

 

Ὁ Μητροπολίτης 

† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων