AgioiAnargyroi2018-2.jpg

Εορτάστηκε η μνήμη των Αγίων Αναργύρων στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας.

Το Σάββατο 30 Ιουνίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Στενημάχου.

Την Κυριακή 1 Ιουλίου ,ανήμερα της εορτής των Αγίων Αναργύρων, ο Σεβασμιώτατος λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό στο Νησί Ημαθίας.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στον Εσπερινό :

«Μεγάλων ξιωθέντες δωρεν πανεύφημοι, ν ταπεινότητι βίου ν τ γ πολιτεύσασθε», ψάλλει ερός μνογράφος γιά τούς δύο ορταζομένους γίους ναργύ­ρους Κοσμ καί Δαμιανό, τν ποίων τή μνήμη πανηγυρίζει κκλησία μας καί διαιτέρως ερός ναός τς νορίας σας.

Καί εναι πόλυτα ληθής λό­γος το μνογράφου, διότι ντως ο δύο γιοι λαβαν πό τόν Θεό, πό τόν ποον «πσα δόσις γα­θή καί πν δώρημα τέλειον», με­γά­λες δωρεές. Διότι δωρεά το Θεο ταν ο ναρίθμητες θερα­πε­ες καί άσεις πού πιτελοσαν ο δύο γιοι σο βρισκόταν στή γ, λλά καί δωρεά το Θεο ε­ναι τά θαύματα τά ποα καναν μετά τό μαρτύριό τους λλά καί συνεχίζουν νά κάνουν μέχρι σή­μερα, δελφοί μου, σέ σους τούς πικαλονται καί ζητον μέ τα­πεί­νωση καί μέ πίστη τή βοήθεια καί τή σωστική πέμβασή τους.

μως ερός μνογράφος ντι­διαστέλλει τίς μεγάλες δωρεές τίς ποες ξιώθηκαν νά λάβουν ο γιοι Κοσμς καί Δαμιανός μέ τήν ταπείνωση μέ τήν ποία ζησαν κατά τήν πίγεια ζωή τους, καί τονίζει τι, παρότι λαβαν μεγά­λες δωρεές, ατοί συνέχισαν νά ζον μέ ταπείνωση.

Καί τό τονίζει ατό, διότι πολλοί νθρωποι, ταν χουν χαρίσματα, ταν χουν κανό­τη­τες, νομίζουν τι λα ατά εναι προσωπικά τους πιτεύγματα, προ­σωπικές τους πιτυχίες καί ποκτον με­γάλη δέα γιά τόν αυτό τους καί φέρονται μέ πε­ρηφάνεια καί λαζονεία πρός τούς συνανθρώ­πους τους καί πολλές φορές κό­μη καί πέναντι στόν Θεό. Ξεχνον δηλαδή, καί ξεχνομε καί μες πολλές φορές, δελφοί μου, τι τίποτε πό ,τι χουμε δέν ε­ναι δικό μας καί τίποτε δέν θά μπο­ρού­σαμε νά κάνουμε χωρίς τή χά­ρη καί τή βοήθεια το Θεο, ποος μς δίνει καί τή ζωή λλά καί λα σα χουμε στή ζωή μας, χι γιά νά περηφανευόμεθα καί νά καυχώ­με­θα γι ατά, οτε γιά νά κομπά­ζου­με καί νά νομίζουμε τι εμεθα σπουδαοι καί μεγάλοι, λλά γιά νά τά ξιοποιομε πρός φελος τν δελφν μας, γιά νά τά ξιο­ποιομε δοξάζοντας τόν Θεό ποος μς τά χάρισε, γιά νά τά ξιοποιομε μέ ταπείνωση καί συναίσθηση τς ναξιότητός μας, πως καναν ο ορταζόμενοι γιοι νάρ­­γυροι, ο γιοι Κοσμς καί Δαμιανός.

Διότι ο γιοί μας χι μόνο δέν περηφα­νεύθηκαν ποτέ γιά τό χάρισμα πού τούς εχε δώσει Θεός νά θερα­πεύ­ουν τούς νθρώ­πους, λλά διακονοσαν πάντοτε τίς νάγκες τους μέ ταπείνωση καί μέ γάπη, λέ­γοντας καί στούς διους τούς σθε­νες πού θερά­πευαν τι δέν τούς θεραπεύουν ατοί μέ τίς δι­κές τους δυνάμεις, λλά τούς θεραπεύει δύναμη καί χάρη το ληθινο Θεο, το ησο Χρι­στο, γι ατό καί δέν παιρναν χρήματα, λλά ζητοσαν μόνο πό τούς θεραπευ­ο­μένους νά πι­στεύσουν στόν Χριστό.

Καί ατή ταπείνωσή τους κανε τόν Θεό νά τούς δίδει κόμη πε­ρισ­σότερη χάρη, διότι Θεός κατά τήν πόσχεσή του «ταπεινος δί­δω­σι χάριν», λλά καί κανε πε­ρισ­­σότερους νθρώπους νά πι­στεύ­­ουν στόν Χριστό, γεγονός βε­βαίως πού ξόργισε τόν ρωμαο ατοκράτορα καί τούς κάλεσε σέ πολογία γιά τήν πίστη τους καί ντέλει τούς δήγησε στό μαρτύ­ριο.

τσι ο δύο γιοι νάργυροι, γιος Κοσμς καί γιος Δαμια­νός, πισφράγισαν μέ τό μαρτύριό τους τήν πίστη τους στόν Χριστό, ατή τήν ποία μολογοσαν κα­θη­μερινά στή ζωή τους μέ τίς θε­ρα­πεες τν σθενν, ατή τς ποίας διναν τή μαρτυρία μέ τήν ταπείνωση μέ τήν ποία ζοσαν καί ναστρε­φό­ταν στόν κόσμο.

Γι ατό καί ξιώ­θηκαν τόσης τι­μς καί μετά τόν μαρτυρικό τους θάνατο καί συ­νέχισαν καί συνεχί­ζουν νά θαυ­μα­τουργον διά τν γίων λειψά­νων τους καί διά τν πρεσβειν τους, γιά λους μς, δελφοί μου, πού ζητομε τή χάρη καί τή βοήθειά τους.

Διότι ποιός πό μς δέν προσ­τρέ­χει στούς γίους καί θαυματουργούς ναργύρους; Ποιός δέν ζητ τή χάρη τους γιά τόν αυτό του γιά κάποιο προσ­φιλές καί οκεο του πρόσωπο; λοι καταφεύγουμε σέ ατούς, γιατί λοι περιβαλλόμεθα τήν σθένεια τς νθρωπίνης φύσεως καί χου­με νάγκη τς βοηθείας τν γίων θαυματουργν ναργύρων ατρν κτός πό τή βοήθεια τς ατρικς πι­στή­μης.

λλά θά πρέπει, δελφοί μου, νά μήν ξεχνομε, ταν προσ­τρέχουμε στούς γίους ναργύ­ρους καί ζητομε τή βοήθειά τους καί τίς πρεσβεες τους, νά τή ζητομε μέ ταπείνωση, καί νά μήν ξεχνομε τήν ταπείνωση καί ταν λαμβά­νου­με κόμη τή θεραπεία καί τήν αση πού ζητομε. Διότι χάρη το Θεο εναι ατοί πού κάνει τούς γίους νά θαυματουργον λλά καί χάρη το Θεο εναι ατή πού πισκιάζει καί μς ο ποοι θερα­πευόμεθα πό τούς γίους. Καί πειδή χάρη το Θεο δέν συμπορεύεται μέ τήν πε­ρηφάνεια, εναι ναγκαία καί δική μας ταπείνωση γιά νά λά­βουμε καί νά διατηρήσουμε τή χά­ρη τς άσεως πού ζητομε, λλά καί γιά νά χουμε τή χάρη το Θεο, πως τήν εχαν καί ο ορ­ταζόμενοι γιοι νάρ­γυροι, γιά νά μς σκέπει καί νά μς προστατεύει στή ζωή μας.

λοι μας ρθαμε γιά νά τιμήσουμε τούς μεγάλους ατούς ατρούς καί θεραπευτές, τού γίους ναργύρους· λλά πωσδήποτε, δελφοί μου, άν θέλουμε νά τούς τιμήσουμε, πως λέγει καί ερός Χρυσόστομος «τιμή μάρτυρος, μίμησις τς ζως του», θά πρέπει νά προσπαθήσουμε νά χουμε τό ταπεινό πνεμα τό ποο εχαν ο γιοι, ο ποοι ταν γεμάτοι χάρες καί ελογίες πό τόν Θεό, γεμάτοι θαύματα καί ν ζω κόμη, καί παρά τατα παρέμεναν ταπεινοί· γι ατό δεχόταν περισσότερη χάρη καί ελογία. ν θέλουμε νά προσελκύσουμε καί μες τή χάρη το Θεο καί τήν ελογία του, θά πρέπει νά χουμε ταπεινό φρόνημα, ποιοι καί ν εμαστε. Τότε πράγματι δίδει χάρη Θεός σέ ατούς πού εναι ταπεινοί. «πί τίνα πιβλέψω;» λέγει τό Πνεμα τό γιο, «πί τόν ταπεινόν καί σύχιον καί τρέμοντα τούς λόγους μου». Γιατί, δελφοί μου, δέν εναι οτε τά κεριά πού θά νάψουμε οτε τά πρόσφορα πού θά φέρουμε τιμή στούς γίους ναργύρους. Τιμή εναι νά μιμηθομε τό ταπεινό τους φρόνημα, νά μιμηθομε τή ζωή τους. μήν.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«μες δέ στε σμα Χριστο καί μέλη κ μέρους».

Μέ ατούς τούς λόγους πό­στο­­λος Παλος προσπαθε νά ξη­γήσει στούς χριστιανούς τς Κο­ρίν­­θου ποιά εναι θέση τους μέ­σα στήν κκλησία. Προσπαθε νά τούς ξηγήσει τι διαφορετικό­τη­­τα δέν ποδηλώνει τή διαφο­ρε­τική ξία καί σημασία πού χει κάθε νθρωπος, δέν δηλώνει τι λλοι εναι νώτεροι καί λλοι κα­τώτεροι, λλά τι τά πάντα ε­ναι μέσα στό σχέδιο το Θεο, στε νά προάγεται τό ργο του γιά τή σω­τηρία τν νθρώπων.

Καί πως στό νθρώπινο σμα τό κάθε μέλος χει τή δική του θέ­ση καί τή δική σημασία, τσι καί στό σμα το Χριστο, τήν κ­κλη­σία, κάθε πιστός ς μέλος α­το το σώματος χει τή δική του θέση καί τή δική του σημασία.

λόγος ατός το ποστόλου Παύλου, πού περιγράφει μέ ασθη­τούς ρους τό μυστήριο τς σχέ­σεως το πιστο μέ τόν Χριστό χε παράξενος στούς νθρώπους τς ποχς του, ο ποοι δέν θεωρ­ον τι λοι ποτελον μία νότητα, τι λοι ο νθρωποι χουν ρόλο καί ξία μέσα στήν κοινωνία στήν ποία ζον.

Καί ατή εναι μεγάλη λλαγή πού φέρνει Χριστός μέ τό ε­αγ­γέλιό του, μέ τό εαγγέλιο πού κη­ρύσσει πόστολος Παλος. «­μες στέ σμα Χριστο καί μέ­λη κ μέρους», διακηρύσσει στούς χρι­στιανούς τς Κορίνθου λλά καί σέ λους μς.

Δέν εμαστε λοι τό διο, γιατί, ν εμασταν διοι δέν θά μποροσε νά λειτουρ­γή­σει τό σμα το Χρι­στο, κκλησία μας, καί νά μς δη­γή­σει στή σωτηρία, λλά καί δέν θά μποροσε κάθε νθρωπος νά λει­τουργήσει ς διαφορετικό μέ­­λος πό ,τι τόν ρισε Θεός. Δέν εμαστε λοι τό διο, φόσον οτε τά μέλη το νθρωπίνου σώ­ματος εναι δια. Δέν παύουμε ­μως νά συναπαρτίζουμε καί μες να κοι­νό σμα, πως καί τά μέλη το σώ­ματος συναπαρτίζουν να κοι­νό σμα, καί σέ ατό τό σμα νήκουν σοι χει πιστεύσει στόν Χριστό καί χουν βαπτισθε στό νομά του.

Καί ατό σημαίνει, δελ­φοί μου, τι καί μες νή­κουμε στό διο σμα στό ποο νήκουν ο πό­στολοι το Χρι­στο, τή σύ­ναξη τν ποίων ορ­τάσαμε χθές, λλά καί ο γιοι, ο εράρχες, ο μάρ­τυρες καί ο σιοι. νήκουμε στό διο σμα στό ποο νήκουν καί ο δύο νάρ­γυ­ροι ατροί, ο γιοι Κοσμς καί Δα­μιανός, τούς ποί­ους ορτάζει σή­μερα κκλησία μας καί στούς ποίους εναι φιε­ρωμένος ε­ρός ατός ναός.

νήκουμε στό διο σμα μέ τούς γίους ναργύρους, ο ποοι ­χουν λάβει πό τόν Θεό τά χα­ρί­σματα τν αμάτων, πού να­φέρει καί πόστολος Παλος στό πο­στολικό νάγνωσμα πού κού­σα­με σήμερα, καί γι ατό μπορομε νά πολαμβάνουμε καί μες τά εεργετικά ποτελέσματα ατς τς χάριτος.

Ατή τήν λήθεια, ατή τήν πραγματικότητα πού μς περιγρά­φει πόστολος Παλος δέν πρέ­πει μως νά τήν ντιμετωπί­ζουμε πιπόλαια καί πιφανειακά. Πρέ­πει νά τήν πιστεύσουμε βαθειά, δελφοί μου, στε νά ζομε καί νά πολιτευόμασθε καί μες νά­λο­γα.

Εμεθα μέλη το σώματος το Χριστο καί νήκουμε στό διο σ­μα μέ τούς γίους μας σημαίνει τι πρέπει νά συνειδητοποιή­σουμε καί νά πιστεύσουμε τι χου­με καί μες θέση καί ρόλο νεργό στό σμα το Χριστο. Πρέπει νά δο­με ποιά εναι ατά τά χαρίσματα τά ποα μς χει δώσει Θεός, στε νά τά καλ­λιερ­γήσουμε καί νά τά ξιοποιήσουμε πρός φελος το σώματος το Χρι­στο, πρός φελος τν δελ­φν μας, λλά καί τελικά καί δικό μας.

Μπορε νά μήν χουμε τά ντυ­πωσιακά χαρίσματα πού πα­ριθμε πόστολος, νά μήν εμεθα προ­φ­τες διδάσκαλοι νά μήν ­χου­με τά χαρίσματα τν αμά­των, λλά πόστολος Παλος δέν φήνει καμία μ­φιβολία σχε­τικά μέ τό τι λοι χουμε χαρίσμα­τα.

λλωστε τό μέγα καί πρτο χά­ρι­σμα πού χουμε εναι τι νή­κου­με στό σ­μα το Χριστο, ε­μεθα μέλη α­το το σώματος καί γι ατό χου­με χρέος πρτα πό λα νά νταποκρινόμεθα στή δω­ρεά ατή το Χριστο καί νά ζο­με νάλογα μέ τή θέση πού χου­με. Διότι δέν μπορομε νά εμεθα μέλη το σώματος το Χριστο καί νά ζομε ντίθετα μέ τό θέλη­μά του, μέ τρόπο πού τόν προσ­βάλ­λει καί κυ­ρώνει τή δωρεά του. Δέν μπο­ρομε νά νήκουμε στό διο σμα μέ τούς γίους καί μες νά πολι­τευόμασθε μέ τρόπο πού δέν συνά­δει μέ τή δική τους ζωή, γιατί τότε δέν θά μπορομε καί νά ξιοποι­ο­με ατά πού προσ­φέρουν τά λλα το σώματος το Χριστο πού ξιοποιον τά χαρίσματα πού χουν λάβει. Διότι τσι, ν θά θεωρομε τι εμεθα μέλη, τι νήκουμε στήν κκλη­σία, πού εναι τό σμα το Χρι­στο, στήν πραγματικό­τη­τα θά ζο­με ετε ς νεκρά μέλη ετε χω­ρισμένα πό ατό.

Γιατό ς ξετάσουμε τόν αυ­τό μας. ς βρομε μέ ποιόν τρόπο θά γίνουμε νεργά μέλη το σώματος το Χριστο, ς δομε πς θά μπο­ρέσουμε νά ναρμονί­σουμε τή ζωή μας περισσότερο μέ τή ζωή τν γίων καί μέ τό θέλημα το Χριστο, πως καναν ο γιοι Κο­σμς καί Δαμιανός, γιά νά χουμε καί μες τή χάρη το Θεο καί νά ποδειχθομε ντά­ξιοι τν δω­ρεν του κατά τήν μέ­ρα τς κρί­σεως, στε νά κλη­ρο­νομήσουμε καί μες τήν αώνιο ζωή στήν ποία εφραίνονται δη ο γιοι νάργυροι.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

AgioiAnargyroi2018.jpg