KDPauleiaHmeridaKathxhtwn2018.jpg

Στο πλαίσιο των ΚΔ΄ Παυλείων, το Σάββατο 16 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε, όπως κάθε χρόνο η Ημερίδα Κατηχητών με θέμα: «Κατήχηση και Ιεραποστολή»

Στην αρχή χαιρετισμό απηύθυνε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος στο τέλος απένειμε και τα αναμνηστικά των ΚΔ΄ Παυλείων στους ομιλητές.

Πρώτος ομιλητής της ημερίδας ήταν ο καθηγητής της Θεολογικής ΑΠΘ κ. Μιχαήλ Τρίτος, ο οποίος μίλησε για το Ιεραποστολικό έργο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Δεύτερη ομιλήτρια ήταν η υπαστυνόμος Α΄ κ. Δήμητρα Πουτούρη, η οποία μίλησε για τους κινδύνους του Διαδικτύου στους εφήβους και τα παιδιά και για το πως θα προφυλαχθούν.

Την εκδήλωση παρουσίασε ο Υπεύθυνος του Γραφείου Νεότητος τη Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Διονύσιος Ανθόπουλος.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Πς στις κούει μου τούς λό­γους καί ποιε ατούς, μοιώσω α­τόν νδρί φρονίμ, στις κο­δόμησε τήν οκίαν ατο πί τήν πέτραν».

Δύο παρομοιώσεις κάνει στό ση­με­ρινό εαγγελικό νάγνωσμα Χριστός. Παρομοιάζει τόν ν­θρω­πο πού κούει τούς λόγους τους καί τούς φαρμόζει στή ζωή του μέ κενον τόν φρόνιμο καί συ­νε­τό νδρα πού οκοδομε τό σπίτι του πάνω στήν πέτρα. Καί κόμη, παρομοιάζει κενον πού κούει τόν λόγο του λλά διαφορε γι ατόν καί δέν τόν χρησιμοποιε ς δηγό στή ζωή του μέ κενον τόν νόητο πού κτίζει πάνω στήν μμο, σέ να λικό πού δέν εναι σταθερό λλά παρα­σύ­ρεται πό τή βροχή καί παρασύρει μαζί του ,τι χει κτισθε πάνω σέ ατό.

Ο εκόνες πού χουμε λοι μας πό σπίτια πού παίρνουν ο ρ­μη­τικοί χείμαρροι καί τά πα­ρασύ­ρουν τά νερά τς βροχς, μς βοη­θον νά κατανοήσουμε ε­κο­λα τίς παρομοιώσεις το Χριστο.

Χριστός παρομοιάζει τή ζωή το νθρώπου μέ τήν οκία τήν ποία οκοδομε, γιατί ζωή καί προσω­πι­κότητα το κάθε νθρώ­που εναι σάν να οκοδόμημα, πως εναι καί τό μέλλον του, τό προσωρινό καί τό αώνιο.

διάρκειά τους καί ντοχή του στόν χρόνο καί ποιότητά του ξαρτται πό τά λικά πού χρησιμοποιομε καί πό τόν τρό­πο πού τό οκοδομομε. Καί σφα­λς τό πιό σημαντικό εναι πο θε­μελιώνουμε ατό πού οκοδο­μο­­με. Διότι, σο νθεκτικά καί πολυτελ καί νά εναι τά λικά, σο καί ριστα νά εναι τά σχέδια καί ο τεχνικές πού θά χρησιμο­ποιή­σουμε, ν τό σπίτι δέν χει γε­ρά θεμέλια, ργά γρήγορα θά κλονισθε καί θά πέ­σει.

Χριστός προτείνει τόν νόμο του ς θεμέλιο σφαλές καί στε­ρεό γιά τό οκοδόμημα πού κά­θε νθρωπος πιχειρε, διότι διος εναι λίθος, τόν ποο, πα­ρότι πεδοκίμασαν ο οκο­δομοντες, ατός «γενήθη ες κε­φα­λήν γω­νίας». Διότι ατός εναι τό θε­μέ­λιο, τό ποο δέν μπορε κα­νείς νά γνοήσει καί νά τό ντι­κατα­στή­σει μέ κάτι λλο, πως γρά­φει πόστολος Παλος: «θε­μέ­λιον λ­λον οδείς δύναται θε­ναι, ε μή τόν κείμενον, ς στιν ησος Χρι­στός». Διότι Χριστός εναι πέ­τρα, πάνω στήν ποία μπορε νά στηρίξει νθρωπος τό οκο­δό­μη­μα τς ζως του στε νά μήν κα­ταπέσει λλά νά ντέξει μέχρι τήν αωνιότητα.

Γιατί μως Χριστός καί φαρ­μογή το θελήματός του ξα­σφα­λί­ζει στόν νθρωπο πού οκο­δο­με τήν πνευματική του οκία τή στα­θε­ρότητα τς πέτρας καί το προσ­­φέρει θεμέλιο ρραγές καί σφαλές;

Διότι, δελφοί μου, τό θέλημα το Θεο, πως κφράζεται στό Ε­αγγέλιο εναι σταθερός κανό­νας τς ζως το νθρώπου. Εναι δηγός, ποος δέν θά μς πα­ρα­­πλανήσει ποτέ, λλά νεξάρ­τητα πό τήν πο­χή, νεξάρτητα πό τίς συνθ­κες πού πικρατον γύρω μας παρα­μέ­νει μετάβλητος καί ναλλοίω­τος, στε νά μπο­ρομε νά στη­ρί­ξουμε σέ ατόν τή ζωή μας.

Μς διαβεβαιώνει, λλωστε, δι­ος Χρι­στός γι ατό, λέγοντας: « ορα­νός καί γ παρελεύ­σο­νται, ο δέ λόγοι μου ο μή παρέλ­θωσι», ν πόστολος Παλος διακηρύσσει: «ησος χθές καί σή­με­ρον ατός καί ες τούς αἰῶ­νας».

Σέ ναν κόσμο, λοιπόν, στόν  ­ποο τά πάντα λλάζουν καί μετα­βάλ­λονται, σέ να κόσμο, στόν ποο συ­στήματα καί διδασκαλίες ρ­χο­νται καί παρέρχονται, πρό­τυ­πα καί προσωπικότητες πού μπι­στεύ­θηκαν ο νθρωποι κλείπουν καί λησμονονται, Χριστός μς προσφέρει τό σταθερό θεμέλιο το λόγου του, πάνω στό ποο μπο­ρο­με νά οκοδομήσουμε τή ζωή μας.

Καί δίως ο νέοι νθρωποι, πού βρί­σκονται στήν ρχή ατο το ρ­γου, μπορον καί πρέπει νά θε­μελιώσουν τή ζωή τους πάνω στόν λόγο καί στό θέλημα το Θεο, πού δέν πρό­­κει­ται νά λλάξει καί νά τούς πο­γοη­τεύσει ποτέ.

Κάποιοι, βέβαια, μπορε νά πα­ρα­πονονται νά διαμαρτύ­ρονται τι κόσμος λλάζει καί κ­κλη­­­σία δέν κσυγχρονίζεται, λλά δέν ντιλαμβάνονται πόσο πικίν­δυνο θά ταν, ν γινόταν, ατό πού ζητον. Διότι, ν σκεφθομε λοι πόσο πογοητευόμαστε πό τούς νθρώπινους νόμους σύμφω­να μέ τούς ποίους ρυθμίζουμε τή ζωή μας, ταν λλάζουν, γιατί δια­­­φορετικά εχαμε προγραμμα­τίσει τίς ποχρεώσεις μας καί δια­φορετικά ξελίσσονται, θά κατα­νοή­σουμε πόσο μεγάλο πλεονέ­κτη­­­μα χουμε, χοντας τόν λόγο καί τό θέλημα το Θεο ς πλα­ν δηγό στή ζωή μας, ς θεμέ­λιο στα­θε­ρό γιά νά οκοδομήσουμε μέ ­σφά­λεια πάνω σέ ατό, χωρίς νά κινδυνεύουμε νά παρασυρθο­με.

Γι ατό, δελφοί μου, ς φανο­με καί μες συνετοί καί ς κά­νουμε πράξη στή ζωή μας τόν λό­γο το Θεο γιά νά χουμε τήν σφάλεια καί τή σταθερότητα πού κενος χαρίζει σέ σους τόν κολουθον καί στό παρόν καί στό μέλλον.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Ημερίδα :

«Κατήχηση καί εραποστολή» εναι τό θέμα τς μερίδος τν Κατηχητν, ποία πραγματο­ποι­εται καί φέτος στό πλαίσιο τν ΚΔ´ Παυλείων πού διοργανώνει ερά Μητρόπολή μας, πως κάθε χρόνο, πρός τιμήν το δρυτο της γίου νδόξου ποστόλου Παύ­λου, πό τό γενικό θέμα «Εαγ­γελισμός καί εραποστολή».

Καί καθώς καί σες, ο κατηχητές καί ο κατηχήτριες τς ερς μας Μητροπόλεως διακονετε σέ ατό τό μεγάλο καί σημαντικό ργο τς κκλησίας μας, τήν κατήχηση, εναι εκαιρία νά δομε πς συν­δέονται ατές ο δύο ννοιες καί κατά πόσον κατήχηση εναι ε­ραποστολή καί εραποστολή κα­τήχηση.

Εναι γνωστό σέ λους μας, στε δέν χρειάζεται νά τό παναλάβω, τι τό κατηχητικό ργο τς κ­κλη­σίας εναι τό κατ ξοχήν ργο της, καθώς κπηγάζει πό τήν τε­λευταία ντολή το Χριστο «πο­ρευ­θέντες μαθητεύσατε πάντα τά θνη».

λλά ν στούς πρώτους αἰῶνες, πρίν δηλαδή πό τήν καθιέρωση το νηπιοβαπτισμο, κατήχηση ταν παραίτητη προϋπόθεση γιά τό βάπτισμα, μετά τήν καθιέρωσή του ποτελε εθύνη το ναδό­χου καί τν γονέων του νεοφω­τί­στου νά μεριμνήσουν γιά τήν κα­τήχησή του, διδάσκοντάς τον ο διοι τά πρτα στοιχεα τς πίστε­ως καί δηγώντας τον στή συνέ­χεια στήν κατήχηση πού προσ­φέρει κκλησία μέ διαφόρους τρόπους.

χαλάρωση μως τν σχέσεων τν νθρώπων μέ τήν κκλησία, ο συνθκες τς ζως το ν­θρώ­που τς ποχς μας καί ποικίλοι λλοι λόγοι χουν ς ποτέλεσμα πολλά πό τά παιδιά πού βα­πτί­ζονται νά μήν ρχονται σέ παφή μέ τήν κατήχηση πού προσφέρει κκλησία τόσο μέ τά κατηχητικά σχολεα σο καί μέ τό κήρυγμα καί τή λειτουργική καί μυστηριακή ζωή της, μέ ποτέλεσμα τά παιδιά νά μεγαλώνουν χωρίς νά γνωρί­ζουν βασικές ρχές τς πίστεως καί τς ν Χριστ ζως, καί νά νηλικιώνονται χωρίς νά χουν μυ­ηθε ποτέ στό μυστήριο καί τή διδασκαλία τς κκλησίας μας.

τσι συμβαίνει, καί τό ζομε καί στίς μέρες μας, τό 95% το πλη­θυ­σμο τς πατρίδος μας νά εναι χριστιανοί ρθόδοξοι καί ρκετοί πό ατούς νά μήν ξέρουν τί κρι­βς πιστεύουν, νά χουν πλς τυπική παφή μέ τήν κκλησία καί νά μήν χουν, νά μήν χουν συνείδηση τς σημασίας καί τς ναγκαιότητος τν ερν μυστη­ρίων, τς θέσεως καί το ρόλου τν γίων καί τς Παναγίας μας κλπ.

Μέ τόν τρόπο ατό κατήχηση παίρνει τόν χαρακτήρα τς ερα­πο­­στο­λς. Δηλαδή, κκλησία καλεται πρτα νά βρε καί νά κα­λέσει κοντά της τούς νθρώπους, παιδιά καί μεγαλύτερους στήν λικία νθρώπους, καί μετά νά τούς κατηχήσει, νά τούς διδάξει τίς λήθειες τς πίστεώς της, σάν νά πρόκειται γιά νθρώπους πού δέν χουν βαπτισθε.

Βεβαίως, πάρχουν καί παιδιά πού πλησιάζουν τήν κκλησία καί τά κατηχητικά σχολεα μέ τή δική τους θέληση, μέ τήν παρότρυνση καί τήν καθοδήγηση τν γονέων, τν οκείων τν διδασκάλων τους. Δέν εναι μως λα τά παι­διά, καί δική μας εθύνη, τό δικό μας χρέος, τό χρέος τς κκλη­σίας καί σων διακονον στό κα­τη­χητικό της ργο εναι νά προ­σελ­κύσουμε σο τό δυνατόν πε­ρισ­σότερα παιδιά στήν κκλησία γιά νά γνωρίσουν μέσα σέ ατήν τόν Χριστό καί τόν λόγο του, νά γνωρίσουν τή μυστηριακή καί τήν ν Χριστ ζωή.

προσπάθεια ατή τς προσελ­κύ­σεως τν παιδιν στά κατηχη­τικά σχολεα εναι ναγκαία, χι γιατί κκλησία θέλει νά αξήσει τόν ριθμό σων φοιτον στά κα­τηχητικά της σχολεα, λλά γιατί χει εθύνη καί χρέος νά καλέσει λους τούς νθρώπους κοντά της καί κατά μείζονα λόγο τά μέλη το σώματος το Χριστο, τά ποα, ν καί χουν συνδεθε μαζί της διά το γίου βαπτίσματος, ε­ναι πομακρυσμένα πό ατήν.

κατήχηση μως συνδέεται μέ τήν εραποστολή στίς μέρες μας καί γιά ναν κόμη λόγο. Καί α­τός σχετίζεται μέ τή γενικότερη βοήθεια πού χει χρέος κκλη­σία ς στοργική μητέρα νά προσ­φέρει σέ λους τούς νθρώπους λλά πολύ περισσότερο στά νέα παιδιά.

Δυστυχς ζομε σέ να κόσμο στόν ποο συχνά ο ρχές καί ο ξίες συκοφαντονται καί χλευά­ζονται. Θεωρονται πό πολλούς ξεπερασμένες καί χρηστες. Καί τσι τά παιδιά καί ο νέοι μας λλά συχνά καί μεγαλύτεροι στήν λικία τίς γνοον τίς ασθά­νονται ξένες, καθώς μερικές φο­ρές οτε στά σχολεα τίς διδάσκο­νται πως θά πρεπε οτε τά πα­ρα­δείγματα πού βλέπουν στόν κοινωνικό τους περίγυρο τά στρέ­φουν πρός ατές.

τσι τά παιδιά δέν γνωρίζουν τίς παραδόσεις μας, χουν μιά όρι­στη καί στρεβλή εκόνα γιά τήν στορία τς πατρίδος μας, διστά­ζουν νά κφράσουν τήν γάπη τους πρός ατήν καί τόν σεβασμό τους πρός τά σύμβολά της, γιατί φοβονται μήπως τούς ερωνευ­θον τούς σχολιάσουν, καί εναι λίγοι κενοι, κπαιδευτικοί καί γονες, πού νδιαφέρονται γιά λα ατά. Γι ατό καί κκλησία προσπαθε μέσα πό τήν κατήχηση καί τήν παφή μέ τά νέα παιδιά νά μεταδώσει καί νά μεταλαμπα­δεύ­σει ρχές καί ξίες, νά μεταδώσει καί νά μεταλαμπαδεύσει τήν γά­πη γιά τήν πατρίδα, τήν στορία της καί τήν θνική μας ταυτότητα, χωρίς ατό νά εναι οτε θνικι­σμός οτε λαϊκισμός οτε τιδή­πο­τε λλο πό ατά τά ποα ρι­σμένοι τς προσάπτουν.

λλωστε χει ς παράδειγμα τό παράδειγμα το γίου Κοσμ το Ατωλο, το μεγάλου ατο ερα­ποστόλου καί σαποστόλου, στόν ποο ερά Μητρόπολή μας χει φιερώσει τό παρόν τος, ποος πέρασε καί πό τήν περιοχή μας, λλά διέτρεξε καί λη τήν λλά­δα προσπαθώντας νά διδάξει καί νά φυπνήσει τούς λληνες, προ­σπαθώντας νά τούς στηρίξει στήν ρθόδοξη πίστη, διδάσκοντάς τους σα γνοοσαν ξαιτίας το μα­κρο­χρόνιου τουρκικο ζυγο λλά συγχρόνως νά τονώσει καί τήν λληνική τους συνείδηση θυμί­ζοντάς τους τήν νδοξη στορία τν πατέρων τους καί καλώντας τους νά μήν ξεχνον τήν θνική τους ταυτότητα.

κατήχηση μως γίνεται ερα­ποστολή καί γιά ναν κόμη λόγο: γιατί μέσα πό τήν κατήχηση κα­λούμεθα νά προστατεύσουμε τά παιδιά καί τούς νέους πό τούς κινδύνους πού λλοχεύουν καί πό τίς παγίδες στίς ποες κινδυ­νεύ­ουν νά πέσουν, άν δέν τούς γνωρίζουν.

Καί εναι λήθεια τι πολλές φο­ρές ο γονες δέν μπορον νά βοη­θήσουν τά παιδιά τους σέ ατό τό σημεο, γιατί συχνά τά παιδιά ετε δέν μιλον στούς γονες ετε δέν κον, καί μερικές φορές μιλον ταν δυστυχς εναι ργά.

λοι κομε καί διαβάζουμε γιά τά συνεχς αξανόμενα θύματα τς σύγχρονης τεχνολογίας καί δια­φόρων μέσων πικοινωνίας καί κοινωνικς δικτυώσεως. ριθμός τν παιδιν πού παρα­σύρεται πό μία δθεν θώα πι­κοι­νω­νία μέσω το facebook καί στή συνέχεια φίσταται διάφορες πιέ­σεις, μερικές φορές πολύ σο­βαρές, στε κάποια παιδιά νά φθάνουν καί μέχρι τήν ατοκτο­νία, δυστυχς αξάνει νησυχη­τικά καί στήν πατρίδα μας.

Ποιός θά μιλήσει στά παιδιά; Εναι καί δικό μας χρέος νά τό κά­νουμε γιά νά τά εαισθητο­ποιή­σουμε, γιά νά τά προστατεύσουμε καί γιά νά τά προφυλάξουμε.

τσι κατήχηση γίνεται πραγ­μα­τική εραποστολή, γιατί εναι ερή ποστολή νά καθοδηγήσουμε τά παιδιά καί τούς νέους μας στήν ν Χριστ ζωή, λλά συγχρόνως καί νά τά βοηθήσουμε νά σταθον ρθια σέ να κόσμο δύσκολο καί παιτητικό. Γίνεται εραποστολή, γιατί κατήχηση δέν εναι κή­ρυγμα οτε καδημαϊκό μάθημα δογματικς κκλησιαστικς στο­ρίας. Εναι μία εκαιρία νά βοηθήσουμε τά παιδιά καί τούς νέους μας νά πιτύχουν στή ζωή τους τήν ψυχική καί πνευματική σορροπία πού θά τούς βοηθήσει σέ ,τι καί ν κάνουν, λλά καί τήν σφάλεια καί τή σταθερότητα πού χαρίζει στόν νθρωπο σχέση μέ τόν Θεό καί μπιστοσύνη του σέ Ατόν.

Κλείνοντας τίς εσαγωγικές α­τές σκέψεις θά θελα νά εχαρι­στήσω πό καρδίας τούς δύο δια­κεκριμένους μιλητές μας, τόν μότιμο καθηγητή τς Θεολογι­κς Σχολς το ΑΠΘ κύριο Μιχα­ήλ Τρίτο, πού θά μς ναπτύξει τό θέμα «Τό εραποστολικό ργο το γίου Κοσμ το Ατωλο», καί τήν κυρία Δήμητρα Πουτούρη, πα­στυνόμο Α´, πού θά μς μιλή­σει μέ θέμα: «Ο κίνδυνοι το διαδικτύου γιά τούς φήβους καί τά παιδιά καί πς θά προφυλα­χθον».

Εχαριστ μως καί λους σς, τούς κατηχητές καί τίς κατηχή­τριές μας, πού συμμετέχετε στήν μερίδα τς ερς μας Μητροπό­λεως.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ