MegalhPempthAgiakyriakh2018.jpg

Την Μεγάλη Πέμπτη 5 Απριλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε στην Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Λουτρού.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Τοτο ποιετε ες τήν μήν νά­μνησιν».

Λίγες ρες μς χωρίζουν πό τό Πάθος το Κυρίου μας. Λίγες ρες μς χωρίζουν πό τήν προδοσία καί τήν παράδοση το Χριστο στούς Γραμματες καί τούς Φαρι­σαί­ους. Λίγες ρες μς χωρίζουν πό τή στιγμή πού τό πανάχραντο Σμα του θά καρφωθε πί το Σταυρο καί τό πανάγιο αμα του θά ρεύσει «διά τήν το κόσμου ζω­ήν καί σωτηρίαν», λοκληρώ­νο­ντας τή θυσία του χάριν τν ν­θρώπων. Καί Χριστός προσ­φέ­ρει στούς μαθητές του μία πρό­γευ­ση ατς τς θυσίας του. Τούς πα­ρα­δίδει τά χραντα μυστήρια, τά ντίτυπα το σώματος καί το α­ματός του, καί τούς ζητ νά τό πα­­ναλαμβάνουν «ες νάμνησίν» του.

Χριστός εχε ζήσει τρία χρό­νια μαζί μέ τούς μαθητές του. Τόν ε­χαν κούσει νά διδάσκει στή Συ­να­γωγή λλά καί τούς χλους· τόν εχαν δε νά θεραπεύει σθενες καί νά νιστ νεκρούς, νά περι­πα­τε πί τν κυμάτων καί νά πολ­λαπλασιάζει ρτους καί χθς γιά νά χορτάσει τό πλθος. Καί κόμη εχαν δοιπορήσει μα­ζί του, εχαν προ­σευχηθε, εχαν συμ­φάγει πολ­λές φορές.

μως πό λα ατά, τά ποα πανειλημμένα εχαν κάνει μα­ζί μέ τόν διδάσκαλό τους, πό λα ατά τά καθημερινά καί πα­να­λαμ­βανόμενα πού δημιουργον στόν νθρωπο τίς ναμνήσεις του, Χριστός δέν πέλεξε τίποτε γιά νά τό συστήσει ς νάμνησή του στούς μαθητές του. ντίθετα τούς συστήνει κάτι ντελς διαφορε­τικό, ντε­λς μοναδικό, τό ποο μως κ­φρά­ζει τό νόημα καί τόν σκοπό τς πί γς παρουσίας του.

Συστήνει στούς μαθητές του τήν προσφορά το ρτου καί το ο­νου, δύο θεμελιωδν στοιχείων τς νθρωπίνης ζως, ς ντί­τυ­πα τν δύο συστατικν τς θεαν­θρωπίνης πάρξεώς του, το σώ­μα­­τος καί το αματός του. Συστή­νει στούς μαθητές του τή θυσία το αυτο του χάριν τν ν­θρώ­πων ς τήν νάμνηση πού θέλει νά χουν πό τόν διδάσκαλό τους.

πιλογή το Χριστο δέν εναι σφαλς τυχαία, γιατί θυσία του γιά τήν φεση τν μαρτιν μας εναι λόγος τς νανθρωπή­σε­ώς του· εναι λόγος γιά τόν ­ποο πιστεύουμε στόν Χριστό καί κολουθομε τή διδασκαλία του καί τίς ντολές του· εναι ατία καί τό μέσον τς σωτηρίας μας. ν Χριστός ρχόταν στή γ γιά νά μς διδάξει καί δέν θυσιαζόταν γιά χάρη τς σωτηρίας μας, τότε δέν θά πρχε κανένας λόγος νά τόν πιστεύσουμε καί νά τόν κο­λουθήσουμε. Τότε σως θά εχε ξε­χα­σθε, πως καί πολλοί λλοι δι­δάσκαλοι, πού πέρασαν πό τή γ καί δίδαξαν τούς νθρώπους.

λλά Χριστός δέν δίδαξε μόνο, οτε κανε μόνο θαύματα. Θυσιά­σθη­κε γιά μς. Θυσιάσθηκε γιά τόν ποστάτη νθρωπο, γιά τό πλάσμα του πού παρήκουσε τήν ντολή το Θεο καί πομακρύνθηκε πό κο­ντά του. γινε νθρωπος καί ρθε στή γ καί θυσιάστηκε πί το Σταυρο προσφέροντας τή δι­κή του πακοή στόν Θεό-Πατέρα ς ντίδοτο τς δικς μας νυπα­κος καί σβύνοντας μέ τό αμα του τίς μαρτίες μας.

Γι ατό καί Χριστός συστήνει ς νάμνησή του τήν προσφορά το ρτου καί το ονου, το σώ­μα­­τος καί το αματός του, γιατί τσι θά νθυμούμεθα τή θυ­σία του γιά χάρη μας, θά νθυμού­μεθα τό πιό σημαντικό πού κανε γιά μς καί πού δέν κανε κανένας λλος, χι μόνο γιατούς πού μέ τή συμ­περιφορά τους γιναν ­χθροί του, λ­λά οτε καί γιά τούς φίλους του. Θά νθυμούμεθα τήν πειρη γάπη του γιά μς, τήν γάπη πού μς δίδαξε, τήν γάπη πού ζητ πό μς καί τς ποίας μς προσ­­φέρει ς τέλειο καί νυπέρ­βλη­το παράδειγμα τή θυσία του.

«Τοτο ποιετε ες τήν μήν νά­μνησιν».

νάμνηση το Χριστο εναι, λοιπόν, νάμνηση γάπης καί θυ­σί­ας. Καί ν κενος μς γά­πησε τόσο πολύ στε θυ­σιά­­σθηκε γιά χά­ρη μας, καλού­με­θα καί μες, δελφοί μου, νά ζήσου­με τήν νά­μνησή του παναλαμβάνοντας καί μετέχοντας στή δική του προσ­φο­ρά καί θυσία. Καλούμεθα νά τόν νθυμούμεθα ς διδάσκαλο καί σω­­τήρα μας, μιμούμενοι τό παρά­δειγμα τς γάπης καί τς θυσίας του. Καλούμεθα νά τόν γα­πο­με θυσιάζοντας ,τι παιτεται γιά τόν καθένα μας, προκειμένου νά το προσφέρουμε τήν γάπη μας. Καλούμεθα νά προσφέρουμε καί μες θυσιαστικά τήν γάπη μας στούς συνανθρώπους μας, στούς δελφούς μας.

«Τοτο ποιετε ες τήν μήν νά­μνησιν».

Χριστός μς προσφέρει τή θυ­σία του, μς προσφέρει τό μυ­στή­ριο τς θείας Εχαριστίας ς τήν νάμνησή του. ς μήν παρα­λεί­που­με νά νθυμούμεθα τόν Κύριό μας μετέχοντας στό μυστήριο τς θυσίας του καί κοινωνώντας το σώματος καί το αματός του. ς μήν παραλείπουμε νά προσερ­χό­με­θα στό μυστήριο τς θείας Ε­χα­ριστίας νταποδίδοντας στήν γά­πη του τή δική μας γάπη καί θυ­σιάζοντας γιά χάρη του λα κε­να, τά πάθη, τίς δυναμίες, τίς μαρτίες μας, πού καναν τόν Χρι­στό νά θυσιασθε γιά χάρη μας, στε νά χουμε πάντοτε ζωντανή στήν ψυχή μας καί τή ζωή μας τήν νάμνησή του μέχρι νά ξιωθομε νά τόν συναντήσουμε στή βασι­λεία του.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ