KyriakhOrthodoxias2018.jpg

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας.

Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Ναούσης. Στο τέλος του εσπερινού ομίλησε ο πανοσιολογιώτατος Ιερομόναχος π. Αντίπας Αγιορείτης.

Την Κυριακή της Ορθοδοξίας 25 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ναούσης. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας τέλεσε την καθιερωμένη τελετή της Κυριακής της Ορθοδοξίας και αμέσως μετά Δοξολογία για την επέτειο της κηρύξεως της Επαναστάσεως (1822) μέσα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ναούσης.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ 

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Ὅτι εἶδον σε ὑποκάτω τῆς συ­κῆς πιστεύεις; μείζω τούτων ὄ­ψῃ».

Τό θέμα τῆς πίστεως στόν λόγο καί τή δύναμή του θέτει στό σημε­ρι­νό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ὁ Χρι­­­­στός πρός τόν Ναθαναήλ, ὁ ὁ­ποῖος μόλις τόν ἔχει πλησιάσει συνοδευ­ό­μενος ἀπό τόν Φί­λιππο, πού περιχαρής τοῦ ἀνακοί­νω­σε ὅτι «εὑρήκαμεν τόν Ἰη­σοῦν», αὐ­τόν γιά τόν ὁποῖο ἔγραφαν ὁ Μω­υ­σῆς καί οἱ προφῆτες.

Πρώτη φορά συναντᾶ τόν Χριστό ὁ Ναθαναήλ, καί ὅμως καλεῖται νά ἀπαντήσει σέ ἕνα τόσο σημα­ντικό καί κρίσιμο ἐρώτημα, στό ἐρώ­τη­μα τῆς πίστεως. Διότι ὁ Χρι­στός δέν ἐπιθυμεῖ νά συγκεντρώ­νει γύ­ρω του ὀπαδούς· δέν ἐπι­διώ­κει νά συγκεντρώνει ἀνθρώ­πους πού ἁπλῶς τόν ἀκολουθοῦν, ἀλλά δέν τόν πι­στεύ­ουν· δέν ἐπιδιώκει νά συγκεντρώ­νει ἀνθρώπους πού τόν ἀκολου­θοῦν χωρίς νά ξέ­ρουν γιά ποιόν λόγο τό κάνουν ἤ τό κάνουν μόνο ἀπό συνήθεια. Διότι ὅλοι αὐ­τοί στήν πρώτη δυσκολία θά τόν ἐγκατα­λεί­ψουν καί θά τόν ἀρ­νη­θοῦν.

Ζητᾶ ὅμως ὁ Χριστός τήν πίστη καί γιά ἕναν ἀκόμη λόγο. Γιατί ἡ πί­στη εἶναι ἡ προϋπόθεση γιά νά κα­τα­νο­ήσουν ὅσα θέλει νά τούς ἀπο­καλύψει· εἶναι ἡ προϋ­πόθεση γιά νά κατανοήσουν τό μυ­στήριο τοῦ Θεοῦ καί νά ἑνω­θοῦν μαζί του, πράγμα τό ὁποῖο ἀποτελεῖ τόν σκοπό γιά τόν ὁποῖο ἦρθε ὁ Χρι­στός στή γῆ καί ἔγινε ἄν­θρωπος.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός συνδυάζει τήν ἐρώτησή του σχετικά μέ τήν πί­στη μέ μία ὑπόσχεση: «μείζω τούτων ὄψῃ».

Ἐάν πιστεύεις, λέει στόν Ναθα­να­ήλ, ὅτι σέ εἶδα, ὅταν ἤσουν κάτω ἀπό τή συκιά, τότε θά γίνεις μάρ­τυς μεγαλυτέρων ἀπο­κα­λύ­ψε­ων καί ἀληθειῶν ἀπό αὐ­τή.

Καί ἡ διαβεβαίωση τοῦ Χρι­στοῦ εἶναι ἀπολύτως ἀληθινή, διό­­τι ἐάν δέν ὑπάρχει πίστη, δέν ὑπάρχει καί ἀποκάλυψη. Καί ἀκό­μη ἐάν δέν πιστεύουμε στά ἁπλά καί βα­σι­κά, δέν ἔχει νόημα νά μᾶς ἀπο­κα­λύψει ὁ Θεός τά μεγαλύτερα καί ση­μαντικότερα, γιατί δέν θά μπο­ρέ­σουμε νά τά πιστεύσουμε.

Ἀπόδειξη, ἄλλωστε, τῶν θαυμά­των τῆς πίστεως, τήν ὁποία εὔ­στο­χα χαρακτηρίζει ὁ πρωτοκορυ­φαῖ­ος ἀπόστολος Παῦλος ὡς «ἐλ­πιζο­μέ­νων ὑπόστασιν, πραγμάτων ἔ­λεγ­χον οὐ βλεπομένων», ἀποτελεῖ καί ὁ ἱερός κατάλογος ὅλων ἐκεί­νων τούς ὁποίους ἀκούσαμε νά ἀνα­φέρονται στό σημερινό ἀπο­στο­λικό ἀνά­γνω­­­­σμα, ἀλλά καί οἱ τιμώμενοι σή­­μερα ὅσιοι καί θεο­φό­ροι πα­τέ­ρες καί πρόμαχοι τῆς ἀληθείας καί τῆς ὀρθοδόξου πί­στε­ως, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίσθηκαν ὄχι μόνο γιά τήν ἀπο­­κατάσταση τῶν ἱε­ρῶν εἰκό­νων ἀλλά καί γιά τή διατήρηση τῆς ὀρ­θοδόξου πίστεως ἀκαινοτομή­του καί ἀπαραχαρά­κτου ἀπό αἱ­ρε­τικές κακοδοξίες καί κοσμικές κε­νοφω­νίες.

Ἀπόδειξη τοῦ θαύματος τῆς πί­στε­ως εἶναι ἀκόμη καί οἱ ἡρωικοί πρόγονοί μας, οἱ ὁποῖοι σάν σήμε­ρα ἀποφάσισαν μέ τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας νά ξε­σηκωθοῦν γιά νά διεκδικήσουν τό δίκαιό τους, γιά νά διεκδική­σουν τήν ἐλευθερία τῆς πατρίδος τους, παρότι τό ἐγχείρημά τους φαι­­νόταν ἀδύνατο καί ἀκατόρ­θω­το.

Ἡ πίστη ὅμως ὅλων αὐτῶν πού μνημονεύουμε καί τιμοῦμε σή­με­ρα μᾶς δίνει, ἀδελφοί μου, τήν ἀφορμή νά ἐξετάσουμε καί νά ἐ­λέγξουμε τόν ἑαυτό μας ὡς πρός τήν πίστη μας. Μᾶς δίνει τήν εὐ­και­ρία νά ἀπαντήσουμε καί ἐμεῖς εἰλικρινά στήν ἐρώτηση πού θέτει ὁ Χριστός σήμερα στόν Ναθαναήλ.

Ἐκεῖνος ἀπήντησε μέ τήν ἀπό­φα­σή του νά τόν ἀκολουθήσει ὡς μα­θητής του καί νά μείνει κοντά του «πιστός ἄχρι θανάτου», καί ἀξιώ­θη­κε νά δεῖ τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ.

Ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, ὅμως πόσο πιστεύουμε; Κατά πόσο ἀκολου­θοῦ­­μ­ε τόν Χριστό, ἐπειδή πιστεύ­ουμε ὅτι αὐτός εἶναι ὁ Θεός, αὐτός εἶ­ναι ὁ σωτήρας καί λυτρωτής μας, καί ὄχι ἀπό συνήθεια;

Καί ἐάν τόν πιστεύουμε πραγμα­τικά, τότε πῶς ἐκφράζουμε αὐτή τήν πίστη μέ τή ζωή μας; Διότι δέν μποροῦμε νά λέμε ὅτι πιστεύουμε στόν Χρι­στό, ἀλλά στή συνέχεια νά κά­νου­με τίς δι­κές μας ἐπιλογές γιά τή ζωή μας, ἤ νά ἀκολουθοῦμε τίς ἐν­το­­λές του μόνο ὅπου δέν ἔρ­χο­νται σέ σύγκρουση μέ τίς προ­σω­­πικές μας ἀπόψεις καί τά συμ­φέ­ρο­ντα, ὅπου δέν ἔρχο­νται σέ ἀντί­θε­ση μέ τίς συνήθειες καί τίς ἀδυ­να­μίες μας.

Δέν μποροῦμε νά λέμε ὅτι πι­στεύ­­­ουμε στόν Χριστό, ὅταν ἀμφι­σβη­τοῦμε ἤ ἀρνούμεθα βασικές ἀρ­χές τῆς διδασκαλίας του μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι δέν μποροῦν νά ἰσχύουν στήν ἐποχή μας πού ὁ κό­σμος ἔχει ἀλλάξει.

Ὁ Χριστός ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς, ζητᾶ ἀπό ὅσους τόν ἀκολουθοῦν, ἀδελ­φοί μου, πίστη στό θεανθρώ­πινο πρόσωπό του καί σέ ὅλα ὅσα μᾶς δί­δαξε καί μᾶς διδάσκει διά τῆς Ἐκκλησίας του.

Καί ἐάν ὁ Ναθαναήλ, πού ἔβλε­πε τόν Χριστό γιά πρώτη φορά καί δέν ἤξερε ποιός ἦταν, τόν πίστευ­σε, πόσο μᾶλλον ἐμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουμε τή μαρτυρία ἑκατομμυ­ρί­ων πιστῶν εἴκοσι αἰῶνες τώρα, ὀφεί­λουμε νά πιστεύουμε χωρίς κα­μία ἀμφι­βολία τόν Χριστό καί νά ἀποδεικνύουμε τήν πίστη μας μέ τήν ἀδιαμφισβήτηση τήρηση τῶν ἐντολῶν του, ἀκολουθώντας τόν ἔτσι ὄχι μόνο μέ τά λόγια μας ἀλ­λά καί μέ τή ζωή μας.

Αὐτό, ἀδελφοί μου, ἄς εἶναι γιά ὅλους μας τό μήνυμα τῆς μεγάλης αὐτῆς ἡμέρας καί ἑορτῆς τοῦ θρι­άμ­βου τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἄς ἐλέγ­ξου­με τήν πίστη μας, ἄς προβλη­μα­­τισθοῦμε γιά τήν ἀπάντηση πού θά δίναμε στό ἐρώτημα τοῦ Ἰησοῦ, καί ἄς τοῦ ζητοῦμε πάντοτε, σάν τούς μαθητές του, νά μᾶς προσθέ­σει πίστη, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς νά τόν ἀκολουθοῦμε μέ πί­στη γιά νά γίνουμε μέτοχοι καί τῶν θείων ἀποκαλύψεων πού ὑπό­­­σχεται.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ