ApostolouMathaiou2017-2.jpg

Την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου το πρωί o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αγίων Αποστόλων Παλαιού Προδρόμου Ημαθίας επί τη εορτή του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Διατί μετά τελωνῶν καί ἁμαρ­τω­­λῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑ­μῶν;»

Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀπο­στόλου καί εὐαγγελιστοῦ Μα­τθαί­ου καί γι᾽αὐτό οἱ πατέρες ὅρι­σαν νά διαβάζεται ὡς εὐαγγελικό ἀνά­γνω­σμα ἡ περικοπή ἀπό τό δι­κό του εὐαγγέλιο πού ἀναφέ­ρε­ται στήν κλήση του ἀπό τόν Χριστό γιά νά τόν ἀκολουθήσει ὡς μαθη­τής του.

Ἦταν τελώνης ὁ εὐαγγελιστής Μα­­τθαῖος, δηλαδή, φορορεισπρά­κτο­­­ρας, καί τόν συνόδευε, ὅπως καί τούς ἄλλους συναδέλφους του, ἡ κακή φήμη ὅτι ἀδικοῦν καί ἐκ­με­ταλλεύονται τούς ἀνθρώπους.

Ὅμως ὁ Χριστός δέν ἐνδιαφέ­ρε­ται γιά ὅσα λένε καί διαδίδουν οἱ ἄνθρωποι γιά τούς συνανθρώπους τους, οὔτε κρίνει τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ἐντύπωση πού δίδουν ἐξωτερικά. Ὁ Χριστός «ἐτάζει νε­φρούς καί καρδίας καί τά κρυπτά τῶν ἀνθρώπων» καί ἐν­­διαφέρεται γιά τή διάθεση τῶν ἀνθρώπων. Γι᾽ αὐτό καί ὅταν πλη­σίασε τόν Μα­τθαῖο στό τελώ­νιο καί τόν κάλεσε νά τόν ἀκολου­θή­σει, δέν σκέ­φθη­κε τί θά ποῦν οἱ ἄν­θρωποι ἤ πῶς θά ἀντιδράσουν οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι.

Ἐκεῖνος γνώριζε τήν ἀγαθή διά­θε­σή του καί γι᾽ αὐτό τοῦ ἀπηύ­θυνε τήν πρόσκληση, τήν ὁποία ὁ Ματθαῖος ἀπο­­δέχθηκε ἀμέσως καί τόν ἀκο­λούθησε καί ἔγινε ἀπό­στο­λος καί εὐαγγελιστής του.

Ἀντίθετα, οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φα­­ρισαῖοι πού εἶδαν τόν Χριστό νά καλεῖ ἕναν τελώνη νά τόν ἀκολουθήσει καί στή συ­νέχεια νά τόν ἐπισκέπτεται στό σπίτι του καί νά συναναστρέφεται καί μέ ἄλ­λους τελῶνες, δυσανα­σχέτησαν καί ρωτοῦσαν τούς μα­­θητές τοῦ Κυρίου γιατί ὁ διδάσκαλός τους συνέτρωγε μέ τελῶνες καί ἁμαρ­τω­λούς.

Ἀντί, δηλαδή, νά ἀσχο­λοῦ­νται μέ τόν ἑαυτό τους, ἀσχο­λοῦντο καί κατέκριναν τούς ἄλ­λους, καί κα­τέ­κριναν καί τόν ἴδιο τόν Χριστό γιατί συναναστρε­φό­ταν μέ ἁμαρ­τω­λούς καί τελῶνες, χωρίς νά θέλουν νά ἀντιληφθοῦν τό νόημα τῆς ἀπαντήσεως τοῦ Κυρίου ὅτι οἱ ἀσθε­νεῖς ἔχουν ἀνάγκη ἰατροῦ καί ὄχι οἱ ὑγιεῖς.

Τό παράδειγμα ὅμως τῶν Γραμ­μα­­τέων καί τῶν Φαρισαίων τό ἀκολουθοῦμε ὅμως δυστυχῶς καί ἐμεῖς συχνά, ἀδελφοί μου. Ἀσχο­λού­μεθα μέ τούς ἀνθρώπους γύρω μας, μέ τήν πνευματική τους κα­τά­σταση καί τή συμπεριφορά τους, καί δέν εἶναι λίγες οἱ φορές πού τούς κρίνουμε καί τούς κατακρί­νου­με γιά αὐτή, δείχνοντας ὅτι εἴμαστε βέβαιοι γιά τήν εὐσέβεια τή δική μας καί γιά τήν ἀρετή μας καί θεωρώντας ὅτι ἔχουμε τό δικαίω­μα νά κρίνουμε τούς ἄλλους.

Ὅμως, ἀδελφοί μου, τίποτε δέν εἶ­­ναι πιό ἐπικίνδυνο ἀπό αὐτό. Διότι ὅποιος δικαιώνει μόνος του τόν ἑαυτό του καί δέν συναισθά­νε­­ται τίς ἀδυναμίες του καί τίς προσωπικές του πτώσεις, ὥστε νά μετανοή­σει καί νά τίς διορθώσει, αὐτός, ὅπως λένε οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, κινδυ­νεύει νά στερηθεῖ τή σωτηρία, τήν ὁποία μπορεῖ νά ἀπολαύσουν ἐκεῖ­νοι τούς ὁποίους κατέκρινε καί ἀδι­­­κοῦσε.

Καί τό βλέπουμε καθαρά αὐτό μέ­­­σα στό Εὐαγγέλιο. Τό βλέπουμε στό παράδειγμα τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, πού ἀπό τελώνης, πού ἀπό ἁμαρτωλός, ὅπως τόν εἶχε ὁ κόσμος, γίνεται ἀπόστολος τοῦ Χριστοῦ καί ἅγιος, γιατί ἡ ὁποι­αδήποτε προηγούμενη ζωή του δέν ἐμπόδισε τή θέλησή του νά ἀκολουθήσει τόν Χριστό, ἀφή­νοντας γιά χάρη του τά πάντα.

Αὐτός εἶ­ναι μάλιστα ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο οἱ ἱεροί εὐαγγελι­στές δέν διστάζουν νά ἀναφερθοῦν σ᾽ αὐ­τές τίς ἀσυνήθιστες γιά τά ἀν­θρώπινα μέτρα προσκλήσεις τοῦ Ἰησοῦ σέ τελῶνες καί ἁμαρτω­λούς καί τή συναναστροφή μαζί τους. Γιατί γιά τόν Χριστό αὐτό πού ἔχει σημασία εἶναι ἡ θέλησή μας νά τόν ἀκολουθήσουμε. Γι᾽ αὐτό καί ἀναφέρει ἀλλοῦ ὅτι οἱ πόρνες καί οἱ τελῶνες καί οἱ μοιχοί θά εἰσέλθουν στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ὄχι γιατί εἶναι τέτοιοι, ἀλλά γιατί μετανόησαν. Ἐνῶ αὐτοί πού πιστεύουν ὅτι εἶναι σωστοί, ὅτι εἶναι καλοί, ὅτι εἶναι ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας, αὐτοί θά μείνουν ἐκτός τοῦ νυμφῶνος, ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία.

Καί ὅταν ἐμεῖς προσφέρουμε στόν Χριστό τή θέλησή μας, ὅταν ἐμεῖς τοῦ προσφέρουμε τήν ἀποφασιστικό­τη­τά μας νά βα­δί­σουμε μαζί του τόν δρόμο τῆς ζωῆς μας, τότε ὁ Χριστός φρο­ντί­ζει γιά ὅλα τά ἄλ­λα. Φροντίζει μέ τή χάρη του νά με­ταποιήσει τήν ὕπαρξή μας καί νά τήν ἐξαγιάσει, ὅπως ἔκανε μέ τόν ἀπόστολο καί εὐαγγελιστή Ματθαῖο, ἀλλά καί μέ ἕνα ἄλλο τελώνη, τόν ὁποῖο γνωρίζουμε, τόν τελώνη Ζακχαῖο καί μέ πολλούς ἄλλους οἱ ὁποῖοι κάποια στιγ­μή τῆς ζωῆς ἀπο­φάσισαν νά δε­χθοῦν τήν πρόσ­κληση τοῦ Χρι­στοῦ καί τόν ἀκο­λου­θήσουν καί ἔγιναν μέ τόν ἀγώ­να τους καί μέ τή χάρη του ἅγιοι, σέ ἀντίθεση μάλιστα μέ κάποιους ἄλλους οἱ ὁποῖοι, ἄν καί θά περί­μενε κα­νείς νά ἀκολουθήσουν μέ χαρά τόν Χριστό καί νά κερ­δί­σουν κοντά του τή σωτηρία, παρέ­μει­ναν τελικά μακριά του, κρίνο­ντας καί κατακρίνοντας τούς συναν­­θρώ­­πους τους.

Ἀδελφοί μου, ἄς μήν ἀφήσουμε τόν ἑαυτό μας νά παρασυρθεῖ ἀπό τίς κρίσεις μας γιά τούς ἄλλους ἀδελφούς μας, ἀλλά ἄς ἀκολου­θήσουμε τό παράδειγμα τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ Μα­τθαίου πού τιμοῦμε σήμερα. Ἄς ἀκούσουμε καί ἄς ἀποδεχθοῦμε τήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ καί ἄς ἐμπιστευθοῦμε στή δική του ἀγά­πη καί στό δικό του ἔλεος τή σω­τη­ρία μας. Καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι μέ τή χάρη του δέν θά ἀπο­τύ­χουμε, διότι αὐτοί οἱ ὁποῖοι παραδίδουν τόν ἑαυτό τους στόν Κύριο, Ἐκεῖνος τούς ἐλεεῖ. Τί λέγει ὁ Δαβίδ: «τό ἔλεός σου καταδιώξει με πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου». Δέν εἶναι ἐκ τῶν πράξεών μας ἡ σωτηρία. Ἐμεῖς θά προσπαθοῦμε, ἀλλά εἶναι τό ἔλεος τοῦ Κυρίου πού μᾶς σώζει. Ἔτσι ἐσώθησαν καί ὅλοι οἱ ἅγιοι καί οἱ ἀπόστολοι. Ἔχουμε ἀποστόλους πού ἀρνήθηκαν τόν Χριστό, ὅπως ὁ ἀπόστολος Πέτρος, ἀλλά μετανόησε, καί ὁ Χριστός τόν βοήθησε καί τόν ἔσωσε. Ἔτσι καί ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς. Ὅταν μετανοεῖ γιά τίς πράξεις του, ὅταν ἀκολουθεῖ τόν Χριστό, ὁ Χριστός εἶναι πρόθυμος νά τόν ἐλεήσει καί νά τόν βάλει στά δεξιά του.

 ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ApostolouMathaiou2017.jpg