Paraklhseis2017.jpg

Ολοκληρώθηκαν οι παρακλήσεις της Παναγίας στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας. Απο την αρχή του Δεκαπενταυγούστου ο Σεβασμιώτατος καθημερινώς τελούσε τον Εσπερινό και την Παράκληση της Παναγίας σε διαφόρους Ιερούς Ναούς της επαρχίας του .

Οι Παρακλήσεις που τέλεσε ο Σεβασμιώτατος:

Την Τετάρτη 2 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Χαλάστρας.

Την Πέμπτη 3 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Μέση.

Την Παρασκευή 4 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στην Επισκοπή.

Την Κυριακή 6 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας

Τη Δευτέρα 7 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στα Ριζώματα.

Την Πέμπτη 10 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Σέλι.

Την Παρασκευή 11 Αυγούστου χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο. Στην παράκληση συμπροσευχηθηκε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μπαρνουλ και Αλτάυ κ. Σέργιος εκ Ρωσίας.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ.Παντελεήμονος στην τελευταία παράκληση της Παναγίας στο Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο :

«Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συνα­θροι­σθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ, κηδεύσατέ μου τό σῶ­μα».

Παραμονές τοῦ Δεκαπενταυ­γού­στου καί τά ἐξαποστειλάρια πού ψά­λαμε πρό ὀλίγου μᾶς προετοι­μά­­ζουν μέ τρόπο μοναδικό γιά τή μεγάλη ἑορτή τῆς Παναγίας μας πού πλησιάζει. Ἔτσι ἀκούσαμε τόν ἱερό ὑμνογράφο νά ἀπευθύνει ἐκ μέ­ρους τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου πρόσκληση πρός τούς μαθητές καί ἀποστόλους τοῦ Υἱοῦ της νά ἔλ­θουν ἀπό τά πέρατα τῆς οἰκου­μέ­νης γιά νά συνοδεύσουν τό πανά­χραντο σῶμα της στήν τελευταία ἐπίγειά του κατοικία, ὑπενθυμί­ζο­ντάς μας συγχρόνως τά γεγονότα πού σχετί­ζονται μέ τήν Κοίμηση τῆς Πα­­ναγίας μας καί μᾶς εἶναι γνω­στά ἀπό τήν ἱερά Παράδοση τῆς Ἐκ­κλη­σίας μας.

«Ἀπόστολοι ἐκ περάτων, συνα­θροι­­σθέντες ἐνθάδε, Γεθσημανῆ τῷ χωρίῳ κηδεύσατέ μου τό σῶ­μα».

Καί ἐάν οἱ ἀπόστολοι, ἀνταπο­κρι­νόμενοι στήν ἐπιθυμία τῆς Πανα­γί­ας Μητέρας τοῦ Κυρίου μας ἔσπευ­σαν στή Γεθσημανῆ, κατά θεία οἰκονομία, ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, γιά νά χαιρετίσουν γιά τελευταία φορά ἐπί τῆς γῆς «τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξωτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ» καί νά τιμήσουν Αὐτήν τήν ὁποία ἐτίμησε ὁ ἴδιος ὁ Χρι­στός κα­τερχόμενος ἀπό τόν οὐρα­νό γιά νά παραλάβει τήν πάναγνη ψυχή της, «τήν κα­θα­ρω­τέραν λαμ­πη­δόνων ἡλια­κῶν», ὅπως τόν ἀπεικονίζει ὁ χρωστήρας τοῦ βυ­ζαντινοῦ ἁγιογράφου, ἐ­μεῖς σπεύ­σαμε, ἀδελφοί μου, ἀντί στή Γεθ­σημανῆ στό ἱερό αὐτό κα­τοικη­τή­ριο τῆς Κυρίας Θεοτόκου, στόν εὐ­α­γῆ οἶκο της, στό Ἱερό Προ­σκύ­νη­μα τῆς Παναγίας Σου­μελᾶ, στό ὁποῖο φυλάσσεται ἡ χα­ριτόβρυτος καί θαυματουργός εἰ­κό­να τῆς Πα­ναγίας τῆς Σουμε­λιώ­τισσας, τό κλέος καί τό καύχημα τοῦ Πο­ντια­κοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἡ σκέπη καί ἡ προστασία του σέ ὅλη τή μακραίω­νη ἱστορία του, ἀλλά καί ἡ ἐλπίδα καί ἡ ἀπαντοχή του στίς δύσκολες ὧρες τοῦ ξερρι­ζω­μοῦ καί τῆς προσ­­φυγιᾶς.

Ἤλθαμε καί ἀπόψε γιά νά ψάλ­λου­­με στήν Παναγία μας γιά τε­λευ­­ταία φορά μέσα στόν Δεκαπενταύγουστο τόν Μικρό Παρα­κλη­­­τικό της Κανόνα, γιά νά τῆς ἐκ­φράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας γιά τή στοργική μέριμνά της καί γιά τίς δωρεές πού μᾶς προσ­φέ­­ρει, ἀλλά καί τήν ἀγάπη καί τόν σεβασμό μας στό ἱερό πρόσωπό της.

Ἤλθαμε νά τῆς καταθέ­σου­με τά αἰτήματα τῶν καρδιῶν μας, ὅ,τι μᾶς ἀπασχολεῖ καί ὅ,τι μᾶς βα­σα­νίζει, ὅ,τι μᾶς χαροποιεῖ καί ὅ,τι μᾶς δίνει ἐλπίδα.

Ἤλθαμε νά τῆς καταθέσουμε μέ ταπείνωση τίς ἀδυναμίες μας καί νά τῆς ζη­τή­σουμε τή βοήθειά της γιά νά ἀν­τα­ποκριθοῦμε στόν ἀγώ­να τῆς ζω­ῆς μας, γιά νά γί­νου­με περισσό­τε­ρο συ­νεπεῖς στίς ἐντο­λές τοῦ Υἱοῦ της.

Ἤλθαμε νά τήν παρακαλέσουμε νά μεσιτεύει πάντοτε γιά τόν κα­θέ­να μας προσωπικά, γιά τόν Πο­ντιακό Ἑλληνισμό, γιά τήν ταλαίπωρη πατρί­δα μας, γιά τήν Ἐκκλησία μας, γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους καί γιά ὅλο τόν κόσμο, ἰδιαιτέρως ὅμως γιά τούς νέους μας, πού με­γα­λώ­νουν σέ ἕνα περιβάλλον ἄθεο, δύ­σκολο, διεστραμμένο, μέ πολλές σειρῆνες πού προ­σπ­α­θοῦν νά τούς παρασύρουν μα­κριά ἀπό τίς ἀρχές καί τίς ἀξίες τοῦ Γένους μας, μακριά ἀπό τήν πί­στη μας, μακριά ἀπό τήν ἀγάπη στόν Χριστό, τήν πατρίδα καί τήν οἰκογένεια, δη­μιουρ­γώντας τους ἀπατηλά ὄνει­ρα καί ἑλ­κυστικές ψευδαισθή­σεις.

Ἤλθαμε ἀκόμη γιά νά τήν ἱκε­τεύ­­σουμε νά εἶναι πάντοτε προ­στά­τις καί ὁδηγός στήν πορεία μας, γιατί χωρίς τή δική της μητρική κα­θοδήγηση εἶναι εὔκολο νά πα­ρα­συρθοῦμε σέ ἐπικίνδυνες ἀτρα­πούς καί νά χάσουμε τόν ἀληθινό δρόμο μας, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στόν Υἱό της καί στή σωτηρία μας.

Καί μπορεῖ, ἀδελφοί μου, ἡ Πα­να­­γία μας νά φαίνεται σιω­πη­λή, ἀλλά ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε ὅτι ἀκούει τά αἰτήματά μας καί τά μεταφέρει στόν Υἱό της καί Κύριό μας. Ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε ὅτι πρε­­σβεύει διαρκῶς «στεναγμοῖς ἀλα­­λήτοις» γιά χάρη ὅλων ἐκεί­νων πού προστρέχουν σέ Αὐτήν καί εἶναι πρόθυμη νά ἱκανοποιή­σει τά αἰτήματά τους.

 Ἄς μήν ἀμφιβάλλουμε ὅμως ὅτι περιμένει καί τή δική μας προσπά­θεια, περιμένει καί τόν δικό μας ἀγώνα νά προσεγγίζουμε ὅλο καί πε­­­ρισσότερο πλησίον της καί πλη­σίον τοῦ Υἱοῦ της, ἐφαρμόζοντας τίς ἐντολές του στή ζωή μας, στίς σχέσεις μας μέ τούς ἀνθρώπους καί στήν προσωπική μας ζωή, καί ἀγωνιζόμενοι νά καθαίρουμε τήν ψυχή μας ἀπό τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες μας καί νά τήν πλου­τί­ζουμε μέ τίς ἀρετές καί τά ἀγαθά μας ἔργα, γιατί αὐτά εἶναι πού τήν κο­σμοῦν, ὅπως κόσμησαν καί τή δι­κή της ψυχή καί τή δική της ζωή, καί εἶναι αὐτά πού ἑλκύουν ἀκόμη περισσότερο τή χάρη καί τήν εὐ­λο­γία τῆς Παναγίας μας.

Αὐτή ἡ χάρη καί ἡ εὐλογία τῆς Κυ­ρίας Θεοτόκου εὐχόμεθα καί ἐμεῖς ἀπόψε, ἐνώπιον τῆς ἱστο­ρι­κῆς καί θαυματουργοῦ εἰκόνος τῆς Πανα­γίας τῆς Σουμελᾶ, τῆς Πα­ναγίας τῶν Ποντίων, νά σκέπει καί νά προστατεύει ὅλο τόν Ποντιακό Ἑλ­­­ληνισμό ὅπου γῆς, νά σκέπει καί νά προστατεύει ὅλους ὅσους συ­μ­προ­σευχήθηκαν μαζί μας, πα­ρα­κο­λουθώντας τή μετά­δοση τῆς Ἱερᾶς Παρακλήσεως πρός τήν Πα­ναγία μας μέσω τοῦ Ρα­διο­φω­νι­κοῦ Στα­θμοῦ τῆς Ἐκ­κλη­σίας τῆς Ἑλλάδος ἀπό τό Ἱερό Προσκύ­νη­μα τῆς Πανα­γίας Σουμελᾶ στό Βέρ­­μιο τῆς Ἠμα­θίας· ἀπό ἐδῶ ὅπου ὁ Πο­ντιακός Ἑλληνισμός φυλάττει τίς Θερμοπύλες τῆς πίστεως καί τῆς πατρίδος· φυλάττει τίς ἀξίες καί τίς παραδόσεις τοῦ Ἑλληνι­σμοῦ πού εἶναι ἀδιάρρηκτα συνδε­δεμέ­νος μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη, ἀπό ὅλους ἐκείνους πού προκλητικά τίς ἀμφισβητοῦν· ἀπό ὅλους ἐκεί­νους πού ἐπιχειροῦν νά διαβρώ­σουν τόν σύνδεσμο τοῦ Ἑλληνι­κοῦ λαοῦ μέ τήν ὀρθόδοξη χρι­στι­α­­νική πίστη καί τήν Ἐκκλησία, ἀνοί­γοντας τήν κερκόπορτα ἑνός δῆθεν προοδευτισμοῦ, ξεπερασμέ­νου σέ ὅλη τήν Εὐρώπη, καί συ­κο­φαντώντας τή σταθερότητα τοῦ Ἑλ­ληνικοῦ λαοῦ στίς ἀξίες τῆς πί­στεως καί τῆς πατρίδος, στίς ὁ­ποῖ­ες στηρίχθηκε ὁ πολιτισμός τοῦ Ἔθνους μας γιά δύο χιλιάδες σχε­δόν χρόνια καί ἀναδείχθηκε θεμέ­λιο τοῦ δυτικοῦ κόσμου καί πολι­τι­σμοῦ, ὥστε νά τιμᾶται καί νά ἀναγνωρίζεται σήμερα ἀπό ὅλους.

Καί διαβεβαιώνουμε ὅσους νομί­ζουν ὅτι μποροῦν νά καταργήσουν ἐκ­βιαστικά τίς πατροπαράδοτες ἀξίες τῆς οἰκογενείας, τῆς φιλο­πα­τρίας καί τῆς εὐσεβείας, ὅτι δέν θά τό κατορθώσουν οὔτε καί αὐτή τή φορά, γιατί αὐτά εἶναι τά θε­μέ­λια τῆς ὑπάρξεώς μας καί τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητος καί δέν εἶναι δυ­νατόν νά τά γκρεμίσουμε χω­ρίς νά καταστραφοῦμε. Ὁ Ποντια­κός Ἑλ­ληνισμός ἀλλά καί ὅλοι οἱ Ἕλλη­νες θά μείνουμε μέ τή χάρη καί τή βοήθεια τῆς Παναγίας μας «ἑ­δραῖοι καί ἀμετακίνητοι», «ποτέ ἀπό τό χρέος μή κινοῦντες», στίς πατροπαράδοτες ἀξίες μας.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ