EgkwmiaNaousa2017.jpg

Την Κυριακή 13 Αυγούστου το απόγευμα ξεκίνησαν, όπως κάθε χρόνο, στην Ημαθία οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την μεγάλη εορτή της Παναγίας.

Τελέστηκε η Μεγάλη Παράκληση και η ακολουθία των Εγκωμίων προς την Υπεραγία Θεοτόκο στον ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ναούσης χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ. Κυρίλλου και συνχοροστατουντων των Σεβ.Μητροπολιτών Αρμαβίρ και Λαμπίνσκι κ. Ιγνατίου, Μηδείας κ. Αποστόλου και Βεροίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και το θείο λόγο.

Ακολούθησε η περιφορά του Επιταφίου.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ομιλία του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ.Παντελεήμονος :

«Τίς ἐξειπεῖν ἰσχύει, Παρθενο­μῆ­τορ Κόρη, τάς θείας ἀρετάς σου;»

Δικαιολογημένα ὁ ἱερός ὑμνο­γρά­φος διερωτᾶται ποιός ἔχει τή δύναμη νά περιγράψει καί νά ὑμνήσει τίς θεῖες ἀρετές τῆς Πα­ναγίας Παρθένου. Ἡ ἀπά­ντη­ση ὅμως εἶναι ἀρνητική, γιατί οἱ ἀρε­τές τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ὑπερ­βαί­νουν τήν ἀνθρώπινη ἱκα­νότητα νά τίς περιγράψει καί νά τίς ἐγκω­μιά­σει. Διότι ἡ Παναγία μας εἶναι ταμεῖον πάσης ἀρετῆς. Εἶναι δο­χεῖο τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Εἶναι κα­τοικητήριο τῆς Θεότητος. Εἶναι αὐτή μέ τήν ὁποία κανείς δέν μπο­ρεῖ νά συγκριθεῖ καί κα­νείς δέν μπο­ρεῖ νά προσεγγίσει τό ὕψος τῆς ἀρετῆς της, γιατί εἶναι «τι­μι­ω­τέρα τῶν οὐρανῶν καί κα­θα­­ρω­τέ­ρα λαμ­πηδόνων ἡλιακῶν». Εἶ­ναι αὐτή ἐπί τήν ὁποία ἐπέ­βλε­ψε ὁ ἴδιος ὁ Θεός, ἐπειδή βρῆκε τήν ψυ­χή της ὡραιότερη καί σε­μνό­­τερη καί καθαρότερη ἀπό ὅλες τίς ἄλ­λες γυναῖκες, καί τῆς ἀπέ­δωσε διά τοῦ ἀρχαγ­γέ­λου του τό πιό τιμητικό ἐγκώμιο, ὀνο­μάζο­ντάς την κεχαριτωμένη, καί τῆς παραχώρησε τή μεγαλύ­τε­ρη τι­μή, νά τήν ἐπιλέξει ὡς Μη­τέ­ρα του καί συνεργό του στό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σω­τη­ρία τῶν ἀνθρώπων.

Καί δέν εἶναι μόνο ἀξιέπαινο καί ἀξιοθαύμαστο τό γεγονός ὅτι ἡ Ὑπε­ραγία Θεοτόκος διέθετε σέ μέ­γιστο βαθμό ὅλες τίς ἀρετές, ἀλλά ἦταν ὁ τρόπος καί οἱ συνθῆκες ὑπό τίς ὁποῖες τίς ἀπέκτησε.

Ἡ Παναγία δέν ζοῦσε, γράφει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, μέσα στήν τρυφή τοῦ παραδείσου, ὅπως ὁ πρωτόπλαστος Ἀδάμ, οὔτε μέσα στή χάρη τῶν μυστηρίων, ὅπως οἱ ἄνθρωποι μετά τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν μέτοχος τοῦ προ­πατορικοῦ ἁμαρτήματος καί εἶ­χε κληρονομήσει ὅπως ὅλοι οἱ ἄν­θρωποι τήν ροπή πρός τό κακό. Ὅμως ἀντιστάθηκε. Ἀγωνίσθηκε χωρίς νά ἔχει λάβει ἐπιπλέον βοή­θεια ἀπό τόν Θεό, χωρίς νά ἔχει κα­νένα ξεχωριστό προνόμιο. Ἀγω­νί­σθηκε χρησιμοποιώντας τή δύ­ναμη καί τά ὅπλα πού δώρισε ὁ Θε­ός μέ τό «κατ᾽ εἰκόνα» στόν ἄν­θρωπο κατά τή δημιουργία του. Μέ τήν ἀγάπη της στόν Θεό, μέ τή σταθερότητα τῆς διανοίας καί τῆς θελήσεώς της καί μέ τή μεγαλειώ­δη σ­ωφροσύνη της ἀντιστάθηκε ἀπό τήν ἀρχή ὥς τό τέλος σέ κάθε κακία καί νίκησε κάθε ἁμαρτία. Κα­τόρθωσε «ἐν μεσημβρίᾳ κα­κῶν», αὐτό πού κανένας ἄλλος ἄν­­θρωπος δέν μπόρεσε νά ἐπιτύ­χει: νά διαφυλάξει τήν ἀνθρώπινη φύση ἀνόθευτη «παντός ἀλλο­τρίου» καί νά ἀποδώσει στόν Θεό ἀμόλυντη τήν ὡραιότητα πού Ἐκεῖνος χά­ρι­σε στόν ἄνθρωπο. Κατόρθωσε μέ­σα στόν κόσμο, στόν ὁποῖο εἶχε πλεονάσει ἡ ἁμαρτία, νά δείξει τόν ἄνθρωπο, καθαρό καί ὁλό­κληρο, ὅπως τόν τοπο­θέ­τη­­σε ὁ Θεός μέσα στόν παράδεισο καί ὅπως ἔπρεπε νά παραμείνει.

Σέ αὐτό ὀφείλεται, ἀδελφοί μου, λέγει ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβά­σι­λας, τό μεγαλεῖο τῆς Παναγίας μας, καί γι᾽ αὐτό ἀξιώθηκε νά γί­νει Μη­τέρα τοῦ Θεοῦ.

Ἡ πορεία τῆς ζωῆς της ἦταν πο­ρεία ἑνώ­σε­ώς της μέ τόν Θεό, καί ὁ Θεός τήν τί­μησε ἐνοικώντας στήν ὕπαρ­­ξή της ὄχι μόνο πνευ­ματικά ἀλλά καί σωματι­κά, γεγο­νός πού εἶναι ἀσύλ­ληπτο γιά τήν ἀν­θρώ­πινη διά­νοια καί τό ὁποῖο ἀποδει­κνύει ὄντως τή χάρη πού βρῆκε ἡ ταπεινή Κόρη τῆς Ναζα­ρέτ ἐνώ­πιον τοῦ Κυρίου.

Καί αὐτή ἡ ἕνωσή της μέ τόν Θεό ἀνύψωσε ἀκόμη περισσότερο τήν Παναγία Παρθένο καί τήν κατέ­στη­­σε «ὑψηλοτέρα τῶν οὐρανῶν», δέσποινα τοῦ κόσμου, κυρία τῶν ἀγγέλων.

Γι᾽ αὐτό καί εἶναι ἀδύνατο νά πε­ρι­γράψει κανείς μέ ἀνθρώπινα λό­για τό μεγαλεῖο τῆς ἀρετῆς. Μόνο οἱ ἄγγελοι, γράφει πάλι ὁ ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας, μποροῦν νά ἐκφράσουν τή δόξα τῆς Θεο­τό­κου.

Καί ἐμεῖς; Τί μποροῦμε νά κά­νουμε ἐμεῖς οἱ ἀδύναμοι καί ἁμαρ­τωλοί ἄνθρωποι; Ἐμεῖς μποροῦμε νά τήν ἐγκωμιάσουμε, συνιστᾶ ὁ ἱερός πατήρ, ὅσο χρειάζεται γιά νά ἁγιάσουμε τή γλώσσα καί τήν ψυ­χή μας. Διότι καί ἕνας λόγος καί μία σκέψη γιά τήν Παναγία μας μπορεῖ νά ἀνυψώσει τήν ψυχή καί τή διά­νοιά μας καί νά μᾶς μετα­μορ­φώσει ἀπό σαρκικούς σέ πνευ­ματικούς, ἀπό ἁμαρτωλούς σέ ἁ­γίους.

Αὐτό, ἀδελφοί μου, ἐπιχειρή­σα­με καί ἐμεῖς ὅλες αὐτές τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταυγούστου ψάλλο­ντας τίς Παρακλήσεις τῆς Πανα­γίας μας. Αὐτό κάναμε καί ἀπόψε ψάλλοντας μαζί μέ τήν τελευταία Παρά­κλη­ση καί τά Ἐγκώμιά της. Γνω­ρί­ζαμε τήν ἀδυναμία μας, ἀλ­λά θέ­λαμε ὑμνώντας την καί ἱκε­τεύ­ο­ντάς την νά ἁγιασθοῦμε καί ἐμεῖς ἀπό τή χάρη της, νά ἀνυψώ­σουμε τόν νοῦ μας ἀπό τά χοϊκά στά οὐ­ράνια, νά ἀνυψώσουμε τήν ψυχή μας ἀπό τά φθαρτά στά ἄφθαρτα. Καί νά τήν παρακαλέ­σου­­με ὡς στοργική μητέρα νά μήν παρα­λεί­πει ποτέ νά μᾶς συνοδεύει στήν ἀγώ­να μας τόν πνευματικό, γιά νά ἀντιστεκόμεθα στό κακό καί στήν ἁμαρτία, ὅπως τό ἔκανε καί Ἐκεί­νη, καί νά πορευόμεθα παρά τίς ἀδυναμίες μας μέ στα­θε­ρή θέληση  στόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στή συ­νά­ντηση μέ τόν Υἱό της  πλησίον τοῦ ὁποίου καί Ἐκείνη πρεσβεύει ὑπέρ ἡμῶν.

Μαζί μας εἴχαμε τήν ἰδιαίτερη χαρά καί εὐλογία νά συμπροσεύ­χο­νται καί ὁ Σεβασμιώτατος Μη­τροπολίτης Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καί Ὠρωποῦ κύριος Κύριλλος, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος κύριος Ἰγνά­τιος, ἀπό τή Ρωσία, καί ὁ Θεο­φιλέστατος Ἐπίσκοπος Μηδείας κύριος Ἀπόστολος, ἀπό τήν Ἀρχιε­πισκοπή Ἀμερικῆς, ὅλοι ἐκλεκτοί Ἱεράρχες καί προσ­φιλεῖς ἐν Χρι­στῷ ἀδελφοί.

Τούς εὐχαριστῶ ἀπό καρδίας θε­ρ­μότατα, γιατί μέ τήν παρουσία τους λάμπρυναν τήν ἀποψινή Ἀκο­­λουθία πρός τιμήν τῆς Ὑπερα­γίας Θεοτόκου καί τίμησαν τήν ἡρωική καί ἁγιοτόκο πόλη τῆς Να­ούσης, τόν εὐλαβῆ λαό της καί τόν ἱστο­ρι­κό καί ἑορτάζοντα αὐτό ἱερό ναό τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεο­τό­κου Να­ού­σης.

Σᾶς εὐχαριστοῦμε πολύ καί πάλι καί εὐ­χό­μεθα ταπεινῶς ἡ χάρη τῆς Πα­να­γίας μας νά σᾶς στηρίζει καί νά σᾶς ἐνισχύει στήν ἀρχιερατική σας διακονία πάντοτε.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

 

EgkwmiaNaousa2017-61.jpg